1399 50 2 0 435

0 بررسی حق بشری دسترسی به آب در پرتو رویۀ دیوان داوری ایکسید “An Investigation of the Human Right to Water in ICSID Caselaw” https://jplsq.ut.ac.ir/article_73489.html 10.22059/jplsq.2017.236911.1540 0 خصوصی‌سازی صنایع مادر از جمله صنعت آب، از مسائل کانونی مناقشات سرمایه‌گذاری در دهۀ گذشته بوده است. تاکنون پنج پروندۀ مهم در زمینۀ خصوصی‌سازی آب در دیوان داوری ایکسید مطرح ‌شده که در تمامی آنها حق بر دسترسی به آب به‌عنوان حقی بشری توسط دول میزبان یا سازمان‌های مردم‌نهاد مورد استناد قرار گرفته است. در حال حاضر هیچ سند لازم‌الاجرای حقوق بشری صریحاً حق دسترسی به آب را، به‌عنوان حق مستقل بشری، به رسمیت نشناخته است. کمیتۀ حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی حق دسترسی به آب را قابل استنباط از سایر حق‌های بشری از جمله حق بر سلامتی، حق بر غذا و حق بر مسکن دانسته است. در این مقاله شکل‌گیری و تحول حق دسترسی به آب از حقوق بشر که خاستگاه این حق است تا رویۀ دیوان داوری ایکسید، پیگیری شده است. 1 Privatization of mother industries has been a focal issue in investment disputes in the last few decades. Thus far, there have been five major investment arbitrations regarding privatization of water industry in all of which the human right to water has been invoked by the host states or NGOs. At present, there are no binding human rights instruments that recognize the right to access water as an independent human right. The Committee of Social and Economic Rights goes so far as to infer the existence of this right from other human rights such as the right to food, the right to health and the right to housing. This article traces the human right to water from its birthplace, human rights law, to ICSID arbitration. 423 441 نیما نصرالهی شهری Nima Nasrollahi Shahri دانش آموخته دوره دکتری حقوق عمومی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران nima_nasr@yahoo.com سیدقاسم زمانی Seyed Ghasem Zamani استاد تمام دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران drghzamani@gmail.com The right to access water ICSID case law Investment law Human rights law 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. حسیبی، به‌آزین (1391)، دولت و سرمایه‌گذاران خارجی استانداردهای بین‌المللی، تهران: شهر دانش.##2. عسگری، پوریا (1391)، حقوق سرمایه‌گذاری خارجی در رویۀ داوری بین‌المللی، تهران: شهر دانش.##3. دالزز، رودالف؛ شروئر، کریستفر (1393)، اصول حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاری، ترجمۀ سید قاسم زمانی و به‌آزین حسیبی، تهران: شهر دانش.##ب) مقالات##4. آرون بروشه (1388)، «قانون حاکم و اجرای احکام در داوری‌های موضوع کنوانسیون حل‌وفصل اختلافات ناشی از سرمایه‌گذاری بین دولت‌ها و اتباع دول دیگر»، ترجمۀ محسن محبی، مجلۀ حقوقی، ش 10.##2. انگلیسی##5. Vandana Shiva (2002), water wars: privatization, pollution and profit, South End Press.##B) Articles##6. Ache, A., Perelman, S. And Trujillo, L., (2005), ‘Infrastructure performance and reform in developing and transition economies: evidence from a survey of productivity measures’, World Bank Policy Research Working Paper 3514.##7. Allen, E.H. (2010), “‘This Business Will Never Hold Water’ International Investment Arbitration on Public Private Water Service Provision - A Comment on Biwater Gauff (Tanzania) Limited v. United Republic of Tanzania” AVAILABLE AT:##8. Balcerzak, F. (2014), “Jurisdiction of Tribunals in Investor–State Arbitration and the Issue of Human Rights” (2014) 29(1) ICSID Review 216.##9. Guasch J. L. and Straub S., (2009), ‘Corruption and concession renegotiations: evidence from the water and transport sectors in Latin America’ Utilities Policy, 17, PP. 185–190.##10. Heather L. Bray (2013), “ICSID and the Right to Water: An Ingredient in the Stone Soup”: 2013 ICSID Review Student Writing Competition##11. Hirsch, M. (2013), “The Sociology of International Investment Law” in Z. Douglas, J. Pauwelyn, and J.E. Viñuales, eds. The Foundations of International Investment Law: Bringing Theory into Practic (Oxford University Press, 2014).##12. McCaffrey S. C. (2005), “The Human Right to Water” in Edith Brown Weiss et al, eds., Freshwater and International Economic Law##13. Meshel, T. (2015) “Human Rights in Investor-State Arbitration: The Human Right to Water and Beyond”. J Int Disp Settlement 2015; 6 (2): PP. 277-307.##14. O’Neill, T. (2006), “Water and Freedom: The Privatization of Water and its Implications for Democracy and Human Rights in the Developing World.##15. Peterson, L.E. (2009), Selected Recent Developments in IIA Arbitration and Human Rights, IIA MONITOR No. 2 (2009) International Investment Agreements, UNCTAD, UNITED NATIONS New York and Geneva.##16. Thielbörger, P. (2009), “The Human Right to Water Versus Investor Rights: Double-Dilemma or Pseudo-Conflict?” in PM Dupuy, F Francioni & EU Petersmann, eds., Human Rights in International Investment Law and Arbitration (Oxford University Press, 2009).##17. Truswell, E., (2011), “Thirst for profit: Water privatization, investment law and a human right to water” in Chester Brown & Kate Miles, eds., Evolution in Investment Treaty Law and Arbitration (Cambridge University Press, 2011).##18. United Nations, (2012) “The Right to Water”, Fact Sheet No. 35 (2010) at 3; Sara De Vido, “The Right to Water: From an Inchoate Right to an Emerging International Norm” (2012) 45(2) Belgian Review of International Law, P. 517.##19. ECHR (2005), the Case of Taşkin and others v Turkey, Judgment.##20. ECHR (2011), Dubetska and Others v. Ukraine, Judgment.##21. ECHR (2014), The Case of Dzemyuk v. Ukraine, Judgment.##22. ICDID (1984), Amco Asia Corporation and others v. Republic of Indonesia, ICSID Case No. ARB/81/1.##23. ICDID (1986), Liberian Eastern Timber Corporation v. Republic of Liberia, ICSID Case No. ARB/83/2.##24. ICDID (1990), Southern Pacific Properties (Middle East) Limited v. Arab Republic of Egypt, ICSID Case No. ARB/84/3##25. ICDID (2006) Azurix Corp. v. Argentine Republic, ICSID Case No. ARB/01/12, Award##26. ICDID (2008), Biwater Gauff (Tanzania) Ltd. v. United Republic of Tanzania, ICSID Case No. ARB/05/.##27. ICDID (2011), Duke Energy Electroquil Partners & Electroquil S.A. v. Republic of Ecuador, ICSID Case No. ARB/04/1##28. Methanex Corporation v. United States of America (2005), UNCITRAL, Award, 3 August 2005.##29. South African High Court (2006), Residents of Bon Vista Mansions v. Southern Metropolitan Local Council; Decision.##30. Supreme Court of India (1991), Subhash Kumar v. State of Bihar, A.I.R. 1991 S.C. 420 (India), Decision.##D) Documents##31. Committee on Economic, Social and Cultural Rights, General Comment 15, The Right to Water, E/C.12/2002/ 11 (20 January 2003) 29th Session (2003) (‘General Comment 15’)##32. Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (adopted 18 December 1979, entered into force 3 September 1981)##33. Convention on the Rights of the Child (adopted 20 November 1989, entered into force 2 September 1990)##34. Geneva Convention relative to the Treatment of Prisoners of War (adopted 12 August 1949, entered into force 21 October 1950)##35. UN Human Rights Council, “Human rights and access to safe drinking water and Sanitation” (Resolution 7/22), March 2008##36. United Nations Millennium Declaration, UNGA Res 55/2 (8 September 2000) UN Doc A/RES/55/2##37. United Nations News Centre, “In Detroit, city-backed water shut-offs ‘contrary to human rights,’ say UN experts”, 20 October 2014.##38. United Nations News Centre, “In Detroit, city-backed water shut-offs ‘contrary to human rights,’ say UN experts”, 20 October 2014.##

0 پاسخگویی بانک مرکزی؛ مطالعۀ تطبیقی نظام حقوقی آمریکا و ایران Central Bank Accountability: Comparative Study of United State and Iran Legal Systems https://jplsq.ut.ac.ir/article_73995.html 10.22059/jplsq.2018.261121.1777 0 بانک‌های مرکزی می‌بایست در تنظیم سیاست‌های پولی، ارزی و اعتباری مستقل عمل کنند و تحت نفوذ سیاسی و دولتی نباشند؛ در عین حال باید در خصوص عملکرد خود پاسخگو باشند. با توجه به اینکه بانک‌های مرکزی جزئی از قوای سه‌گانۀ تشکیل‌دهندۀ حکومت نیستند، چگونگی پاسخگویی آنها چالش‌برانگیز است، ازاین‌رو در مقالۀ حاضر مفهوم پاسخگویی بانک مرکزی به‌عنوان یکی از ابزارهای کنترل و ارزیابی عملکرد آن بررسی می‌شود. در این راه مفهوم و ویژگی‌های پاسخگویی بانک مرکزی و همچنین سازوکار‌های پاسخگویی بانک مرکزی به قوای مجریه، مقننه و قضاییه به تفکیک بیان شده و شفافیت بانک مرکزی در پرتو پاسخگویی تحلیل می‌شود. در انتها بررسی تطبیقی پاسخگویی بانک مرکزی در ایران و آمریکا مورد توجه قرار می‌گیرد و مشخص می‌شود در نظام حقوقی ایران سازوکاری برای پاسخگویی بانک مرکزی پیش‌بینی نشده و فاقد شفافیت است. 1 Central banks should act independently in regulating monetary, currency, credit policies, and not be subject to political and governmental influence, but must at the same time be accountable for their performance. Given that central banks are not part of the three branches of government, their accountability is challenging. Therefore, in the present paper, the concept of accountability of central bank is considered as one of the means of controlling and evaluating its performance. In this way, the concept and characteristics of accountability of central banks as well as mechanisms of accountability to executive, legislative and judicial branches of government are expressed and transparency of central bank is analyzed in response to accountability. Finally, a comparative review of accountability in Iran and the United States is being considered, and it is concluded that in the legal system of Iran, there is no mechanism for accountability of central bank and it lacks transparency. 443 463 مریم کرد Maryam Kord دانشجوی دورۀ دکتری تخصصی حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران جمهوری اسلامی ایران maryamkord@gmail.com محمود باقری Mahmood Bagheri دانشیار، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران جمهوری اسلامی ایران mahmood.bagheri1952@gmail.com عباس قاسمی‌حامد Abbas Ghasemihamed استاد، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران جمهوری اسلامی ایران dr.gh.hamed@gmail.com محسن محبّی Mohsen Mohebi استادیار، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران جمهوری اسلامی ایران sd.mohebi@gmail.com Accountability Central bank government monetary policy transparency 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. امامی، محمد؛ استوار سنگری، کوروش (1391)، حقوق اداری، ج 2، تهران: میزان.##ب) مقالات##2. ابراهیمی، سجاد (1396)، «استانداردهای صندوق بین‌المللی پول در انتشار داده‌ها»، مجلۀ تازه‌های اقتصاد، ش 151، صص 76-80.##3. روحانی، سید علی؛ نادری شاهی، علی (1395)، «آسیب‌شناسی نظام بانکی نحوه تسویه درآمدهای ارزی حاصل از نفت بین دولت و بانک مرکزی»، مرکز پژوهش‌های مجلس، شمارۀ مسلسل: 14857، صص 1-29.##قابل دسترسی در آدرس: http://rc.majlis.ir/fa/report/show/968252##4. زارعی، محمدحسین (1380)، «فرایند مردمی شدن پاسخگویی و مدیریت دولتی»، مجلۀ مجتمع آموزش عالی قم، ش 9، صص 121-155.##5. فقیهی، ابوالحسن (1380)، «نظام‌های پاسخگویی در بخش دولتی: دیدگاهی تطبیقی»، فصلنامۀ مطالعات مدیریت، ش 30-29، صص 53-70.##6. قنبری، حمید (1393)، «چهار برداشت از استقلال؛ استقلال مالی بانک مرکزی چه معنایی دارد؟»، فصلنامۀ تازه‌های اقتصاد، ش 141، صص 82-84.##7. معمارزاده، غلامرضا؛ محمدی، حامد (1389)، «تئوری اصیل وکیل و پاسخگو نمودن حکومت‌ها»، مجلۀ مدیریت، ش 161، صص 10-16.##8. همتی، مریم (1393)، «ضرورت بازسازی چارچوب ارتباطی بانک مرکزی»، فصلنامۀ تازه‌های اقتصاد، ش 141، صص 49-52.##9. واعظی، رضا؛ آزمندیان، محمدصادق (1390)، «مدل پاسخگویی سه‌بعدی: نگاهی متفاوت به پاسخگویی»، مجلۀ پژوهش‌های مدیریت انتظامی (مطالعات مدیریت انتظامی)، دورۀ 6، ش 1، صص 131-156.##ج) قوانین##10. قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعۀ کشور (1395).##11. قانون برنامۀ پنج‌سالۀ ششم توسعه (1395).##12. قانون پولی و بانکی کشور (1351).##د) آرای دیوان عدالت اداری##13. دادنامۀ شمارۀ 1170 مورخ 17/11/1396 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری 1396 در خصوص ابطال بند 3 دستورالعمل اجرایی مادۀ 2 آیین‌نامۀ اجرایی تبصرۀ 35 الحاقی بودجۀ سال 95 بانک مرکزی.##14. دادنامۀ شمارۀ 55 مورخ 20/2/1395 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال بند 6 مادۀ 18 و مادۀ 19 دستورالعمل حساب جاری شمارۀ 91/ 59912 مورخ 6/3/91مصوب شورای پول و اعتبار.##2. انگلیسی##15. Amtenbrink, F, (2002), On the Legitimacy and Accountability of the European Central Bank:Legal Arrangements and Practical Experiences, Oxford, Oxford University Press.##16. De haan, J, Eijffinger, ,S,C,W & Wller, S, (2005),The European Central Bank Credibility, Transparency, and Centralization, Cambridge MA, MIT Press.##17. Hendrickson,J.M, (2011), Regulation and Instabilityin U.S. CommercialBankingA History of Crises, Palgrave Macmillan.##18. Le sure, A and Sunkin, M, (1997), Public law, London, Longman.##19. Onno De Beaufort ,W,J and Eijffinger,s,c,w and Hoogduin,L, (1994), Framework for Monetary Stability, Springer.##20. Smaghi, L, B & Gros,D,(2000), Open Issues in European Central Banking, NewYork, Martin's Press.##B) Articles##21. Amtenbrink, F, (2005), “The Three Pillars of Central Bank Governance - Towards a Model Central BankLaw or a Code of Good Governance?”, International Monetary Fund, Vol. 4.##22. Amtenbrink,F & De haan,J (2002), “The European Central Bank: An independent specialized organization of community law - A comment”, Common Market Law Review, Vol. 39, 65 - 76.##23. Buiter, W. H, (1999). “Alice in euroland”, Journal of Common Market Studies, Vol. 37, No.2 ,181–209.##24. De haan, J & Amtenbrink, F & Eijffinger,S,C,W ,(1999), “Accountability of Central Banks: Aspects and Quantification”, BNL Quarterly Review, No. 209.##25. Demertzis. M & Hughes.A & Viegi.N, (1998), “Independently Blue? Accountability and Independence inthe New Central Bank for Europe mimeo, London”, Centre for Economic Policy Research, No. 1842.##26. Glastra, R.M. (1997), “European Monetary Union and Central Bank Independence”, in: M. Andenas, L. Gormley, C.Hadjiemmanuil and I. Harden (eds.), European Economic and Monetary Union: TheInstitutional Framework, London: Kluwer Law International.##27. Goodhart, C.A.E. (1993), “Minutes of Evidence, in: The Role of the Bank of England”, (House of Commons paper,Session 1993-94; 98-I; vol. 2), HMSO, London.##28. Labonte, M, (2017), “Federal Reserve: Oversight and Disclosure Issues”, accessed on: https://fas.org/sgp/crs/misc/R42079.pdf##29. O’Donnell, Guillermo (1998), “Horizontal accountability in new democracies”, Johns Hopkins University Press, Journal ofDemocracy, 9(3).##30. Plosser, Charles I, (2010), “The Federal Reserve System: Balancing Independence and Accountability”, accessed on: https://www.phil.frb.org/-/media/publications/speeches/plosser/2010/02-17-10_world-affairs-council.pdf##31. Premchand, Arigapudi , (1999), “Public Financial Accountability”, Asian Review of Public Administration, Vol. XI, No. 2.##32. Roll, E. (1993), “Independent and Accountable, A New Mandate for the Bank of England”", The Report of anIndependent Panel Chaired by Eric Roll, Centre for Economic Policy Research, October. P. 3##33. Smaghi, L, M & Gros, D, (2000), “Is The ECB Accountable And Transparent?” , accessed on http://aei.pitt.edu/567/1/1-Barcelona-EIPA.pdf##34. Smaghi, L, M (1998), “The Democratic Accountabilit of the European Central Bank”, BNL Quarterly Review, No. 205.##35. Stiglitz, Joseph (1998), “Central Banking in a Democratic Society”, De Economist, 146(2).##36. Strong, M, W, (2001), “Rethinking the Federal Reserve System: A Monetarist Plan for a More Constitutional System of Central Banking”, Indiana Law Review, Vol. 34, No. 2.##37. Ullrich, K, (2005), “Introducing Instruments of Central Bank Accountability in a Monetary Union”, Open Economies Review, Springer, Vol. 18(3), accssed on:http://macro.soc.uoc.gr/10conf/docs/Ullrich_Accountability.pdf##38. Federal Reserve Act,accessed on: https://www.federalreserve.gov/aboutthefed/ section1.htm##

0 ارزیابی عملکرد شورای امنیت سازمان ملل متحد در بهره‌گیری از دکترین مسئولیت حمایت The Assessment of the Practice of the UN Security Council on the Use of R2P https://jplsq.ut.ac.ir/article_74338.html 10.22059/jplsq.2019.283950.2058 0 در پی طرح دکترین مسئولیت حمایت در اجلاس سران دولت‌ها در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 2005، شورای امنیت که پس از وقایع 11 سپتامبر 2001 درصدد گسترش اختیارات و صلاحیت خود در عرصۀ بین‌المللی بود، با تکیه بر دکترین مذکور توانست برخی از اقدامات خود را با هدف رویه‌سازی بر آن اساس توجیه کند. دکترین مسئولیت حمایت که با اجماع جهانی تصویب شد، به‌عنوان هنجار اخلاقی ابزاری کارامد در حمایت از ملت‌های تحت ستم و جنایات بین‌المللی محسوب می‌شود. با توجه به ارزیابی عملکرد شورای امنیت می‌توان گفت که شورای مذکور با توجه به ملاحظات سیاسی، امنیتی و اقتصادی و مناسبات بین قدرت‌های بزرگ، استفادۀ ابزاری از این دکترین کرده است و در مواردی با رویکرد فعال و بهره‌گیری از دکترین مذکور مانند مورد سرنگونی قذافی در لیبی و حوادث ساحل عاج و در بسیاری موارد با رویکردی منفعلانه مانند قضایای یمن، سوریه و بحرین با بحران‌های بین‌المللی برخورد کرده است. 1 Following the adoption of the Responsibility of Protection (R2P) in the heads of States Summit in the United Nations General Assembly in 2005, the Security Council which was eager to expand its powers after September 11, 2001 in international sphere, tried to justify some of its actions by this doctrine .The R2P, can be used as effective tool for protecting nations from the oppression and international crimes to which SC may refer in some situations. Regarding the practie of SC, it seems that SC normally takes the interests of P5 into consideration, while in some cases e.g.Lybia, Ivory Coast and Darfur it actively applies R2P, in some other urgent cases e.g.Yemen, Syria and Bahrain simply ignores it. 465 490 رضا موسی زاده Reza Mousazadeh استاد دانشکدۀ روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران rmousazadeh8@gmail.com سارا حسین زاده Sara Hoseinzadeh دانش ‏آموختۀ کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، ایران جمهوری اسلامی ایران saray.hoseinz@gmail.com Human Security human rights Security Council humanitarian intervention responsibility to protect 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. آقایی، سید داوود (1375)، نقش و جایگاه شورای امنیت سازمان ملل متحد در نظم نوین جهانی، تهران: پیک فرهنگ.##2. عسگری، یدالله (1396)، مسئولیت حمایت تحول حاکمیت در پرتو جنبش‌های حقوق بشری، تهران: میزان.##3. ممتاز، جمشید؛ رنجبریان، امیرحسین (۱۳۸۴)، حقوق بین‌الملل بشردوستانه، تهران: میزان.##ب) مقالات##4. التیامی‏نیا، رضا؛ باقری دولت آبادی، علی، (1395)، «بحران یمن: بررسی زمینه‏ها و اهداف مداخلات خارجی عربستان و آمریکا»، فصلنامۀ پژوهش‏های راهبردی سیاست، دورۀ 5، شماره 18.##5. آرش‌پور، علیرضا؛ جعفری، منیژه (1394)، «نقش مسئولیت حمایت در تضمین امنیت انسانی»، فصلنامۀ مطالعات راهبردی، سال هجدهم، ش 2.##6. امام‏زاده فرد، پرویز، (1390)، سیاست خاورمیانه‏ای آمریکا در سال‏های پس از جنگ سرد: از واقع‏گرایی تا آرمان‏گرایی، مجلۀ مطالعات منطقه‏ای، شماره 40.##7. امام‌زاده‌فرد، پرویز؛ پزشکی، علی (1396)، «جایگاه و نقش حقوق بشر در حکمرانی مطلوب»، مجلۀ حقوق بشر، دورۀ ششم، ش 1.##8. بهری‌خیاوی، بهمن، آبان (1397)، «حملۀ ائتلافی رهبری عربستان به یمن در ترازوی دیوان بین‌المللی کیفری»، مجلۀ بین‌المللی پژوهش ملل، دورۀ 39، ش 6.##9. جباری، منصور؛ حاضر وظیفه قره باغ، جلیل، (1390)، «ارزیابی دکترین مسئولیت حمایت در بحران دارفور سودان»، مجلۀ راهبرد، بهار 1390، شماره 58.##10. زمانی، سید قاسم؛ نوروزی، وحید (1391)، «بحران غزه در ترازوی دکترین مسئولیت حمایت»، فصلنامۀ روابط خارجی، سال چهارم، ش 3.##11. زمانی، سید قاسم؛ سیف‌زاده، فرزانه (1396)، «بررسی مأموریت شورای امنیت در اعمال دکترین مسئولیت حمایت»، پژوهش‌های حقوق تطبیقی، دورۀ 21، ش 2.##12. ساعدوکیل، امیر (1390)، «وضعیت دارفور و غزه در میدان آزمون نظریۀ مسئولیت حمایت»، مجلۀ پژوهش حقوقی، سال سیزدهم، ش 32.##13. سرتیپی، حسین، (1394)،  بررسی جایگاه نظریه مسئولیت حمایت در نظام حقوقی اسلام با ناکید بر امنیت ملی کشور، مجله حقوق بشر، دوره دهم، شماره1.##14. سیف‌زاده، فرزانه؛ زمانی، سیدقاسم؛ سواری، حسن؛ راعی دهقی، مسعود، (1396)،    « بررسی ماموریت شورای امنیت در اعمال دکترین مسئولیت حمایت»، پژوهشهای حقوق تطبیقی،چاپ 21، شماره 1.##15. سواری، حسن؛ حسینی بلوچی، مهدی (1390)، «نظریۀ مسئولیت حمایت از حرف تا عمل»، پژوهش حقوق عمومی، ش 32.##14. عباسی‌اشلقی، مجید (1380)، «مداخلات بشردوستانه و اصل عدم مداخله»، اطلاعات سیاسی - اقتصادی، ش ۱۷0-169.##16. عباسی سرمدی، مهدی (1391)، «دکترین مسئولیت حمایت و نظام منشور ملل متحد»، مجلۀ حقوقی عدالت آرا، سال هشتم، ش ۱۷-۱۸.##17. مدنی، سیدمهدی؛ هواسی، حسین، (1393)، رفتارشناسی سیاست خارجی عربستان در قبال مصر و بحرین بعد از انقلاب­های عرب، فصلنامۀ علمی پژوهشی انقلاب اسلامی، سال یازدهم، شماره 39.##18. ممتاز، جمشید، زمستان( ۱۳94)، مداخله بشردوستانه ناتو در کوزوو و اصل عدم توسل به زور، ترجمه مرتضی مختاری امین، فصلنامه سیاست خارجی، سال چهاردهم، شماره ۴.##19. میرعباسی، سیدباقر و محمدی، عقیل، (1396)، چالش های اجرایی نظریه مسئولیت حمایت با نگاهی به وضعیت لیبی و سوریه، فصلنامه پژوهش حقوق عمومی، سال نوزدهم، شماره 57.##2. انگلیسی##20. Adler E. & Pouliot V (2011), International Practices, Cambridge: Cambridge University Press.##21. Alder E. & Nissen R (2013), Bourdieu in International Relations: Rethinking Key Concepts in IR. NewYork, NY: Routledge.##22. Allison R (2013), Russia and Syria, Explaning Alignment with a Regime in Crisis, International Affairs 89(4).##23. Badescu, C.,G. & Bergholm, L.,(2009), The Responsibility to Protect and    Conflict in Darfur, The Big Let-Down, Security Dialogue, 40(30).##24. Bauer H and Brighi E (eds) (2009), Pragmatism in International Relation, New York, NY , and London: Routledge.##25. Bellamy. Alex J. (2011), Libya and the Responsibility to Protect: The Exception and the Norm, 25 Ethics & International Affairs##26. Bellmy AJ (2014), From Tripoli to Damascus Lesson learning and the implementation of the Resposibility to Protect, International Politics 51(1): 23-24.##27. Cohen, Richard (2001), “Cooperative Security: From Individual Security to International Stability”, In: Cohen, Richard and Mihalka, Michael, Cooperative Security: New Horizons for International Order, (Deutschland: the Marshall Center papers, No 3.##28. Evans, G,(2008), "The Responsibility to Protect, Ending Mass Atrocity Once and for All”, Brooking Institution Press,Washington DC.##29. Hehir, Aidan, (2018), Hollow Norms and the Responsibility to protect. Springer.##30. Hehir, Aidan, (2015), “"Bahrain: an R2P blind spot?", The International Journal of Human Rights, Vol. 19/ pp 1129-1143.##31. ICISS, (2001), International Commission on Intervention and State Sovereignty, The Responsibility to Protect, Ottawa, International Development Research Centre.##32. McMahon, Joseph (2013), The Responsibility to Protect – Questions and Answers?, School of Law, University College Dublin.##33. Pattison, James (2011), The Ethics of Humanitarian Intervention in Libya, Ethics & international Affairs, , Accessed 21 March 2014.##B) Articles##34. Abraham, KJ & Abramson,Y (2015), “A Pragmatist Vocation for International Relation”, The (global) Public and its Problems, European Journal of International Relation 23,(1), pp. 26-48.##35. Alder-Nissen R and Pouliot (2014), “Power in Practice: Negotiating the International intervention in Libya”,European Journal of International Relation 20(4), pp. 889-911.##36. Bellamy, Alex J,(2008) "The Responsibility to Protect and the Problem of Military Intervention", International Affair, Vol.84, No.4##37. Bellamy A.J., Williams,P.D., (2011),"The new politics of protection? Côte d'Ivoire, Libya and the responsibility to protect , International Affair"s, Vol.87(4),825-850##38. Brown, C, (2012), “The Practie Turn, Phronesis and classical realism: Towards Phronetic intemational political theory?”, Millennium_ journal of International Studies 40(3),  pp. 439-456.##39. Frost M(2009) "Ethical competence in international Relations Ethical and international Affair"s: 23(2) 91-100##40. Ralph, Jason & Gifkins, Jess (2017), “The Purpose of United Nations Security Council Practice”, claims in the normative context created by the Responsibility to Protect, EJIR, 23(3), pp. 630-653##41. Mohamed, Saira, (2012), “Taking Stock of the Responsibility to Protect”, Stanford Journal of International Law, Vol. 48, No. 2, pp.  319-339.##

0 بررسی جایگاه خانواده در نظام بین‌المللی حقوق بشر Review of the status of the family in the international human rights https://jplsq.ut.ac.ir/article_74353.html 10.22059/jplsq.2019.262073.1792 0 در عصر فراصنعتی، نهاد خانواده که اساس جوامع متمدن است، در سراشیبی نابودی قرار گرفته و حق بر زندگی خانوادگی به‌عنوان یکی از حق‌های بشر در معرض نقض جدی است.اهمیت موضوع خانواده موجب شد، نویسندگان در مقالۀ فرارو، جایگاه این حق در اسناد مختلف حقوق بشری را تبیین و مواجهۀ نظام بین‌المللی حقوق بشر با خانواده و تغییرات آن و اقدامات مرتبط را ارزیابی کنند.اگرچهتعدادی از این اسناد در زمرۀ مقررات قوام‌نایافتۀ بین‌المللی است، می‌تواند زمینه‌ساز تدوین سندی با ماهیت الزام‌آور با موضوع خانواده باشد. همچنین فراهم ‌آوردن خدمات اساسی در حوزۀ خانواده و ارتقای توجه به خانواده در سیاستگذاری‌ها در سطح بین‌المللی، مثبت ارزیابی می‌شود. اما با وجود این تلاش‌های مثبت، متأسفانه تفکر فردگرایی و تساوی‌طلبی و تقابل افراد در کانون خانواده، با نفوذ در تدوین اسناد بین‌المللی، ضمن موجه و قانونی ساختن اشکال نامتعارف خانواده، موجب شده است کانون خانواده تضعیف شود و روند فروپاشی آن ادامه داشته باشد. 1 In the post-industrial age, the institution of the family, which is the basis of the civilized societies, is on the verge of collapse and the right to family life is exposed as a serious violation of human rights. The importance of the subject matter of the family has prompted the authors to elucidate the position of this right in various human rights instruments and assess the international human rights situation with the family and its changes and related measures. Although some of these documents are international non-binding regulations, it can be used to formulate a mandatory family-based document that is something nice. Also, the provision of basic services in the family and the promotion of family attention in international policy is positively evaluated. But in spite of these positive efforts, unfortunately, the individualism and equalization of people in the center of the family, influencing the drafting of international documents while legitimizing the unusual patterns of the family, have weakened the family and somehow its collapse is continuing. 491 511 سید فضل الله موسوی Seyed Fazlollahh Mousavi استاد گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران fmousavi@ut.ac.ir فاطمه ابراهیمی Fateme Ebrahimi دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران f.e.varkiani@gmail.com Meaning of family International Instruments International Day of Families General Assembly General commentary family-centred policies. Human Rights Council 1. فارسی##الف)کتاب‌ها##1. اسعدی، حسن (1387)، خانواده و حقوق آن، چ اول، تهران: به‌نشر.##2. جاوید، محمدجواد (1392)، نقد مبانی فلسفی حقوق بشر، چ اول، تهران: نشر مخاطب.##3. حسینی اکبرنژاد؛ هاله و حوریه (1392)، تحلیل کنوانسیون حقوق کودک (مقایسۀ دو نظام اسلام و غرب)، چ اول، تهران: شورای فرهنگی اجتماعی زنان.##4. حکمت‌نیا، محمود (1390)، حقوق زن و خانواده، ج  3، چ اول، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.##5. خدامی، نرگس (1388)، «دولت و خانواده»، مجموعه مقالات آسیب‌شناسی خانواده، چ اول، تهران: مرکز امور زنان و خانواده.##6. صفارنیا، محیا (1393)، خانواده در اسناد حقوقی بین‌المللی،  چ اول، تهران: شهر دانش.##7. گاردنر، ویلیام (1387)، جنگ علیه خانواده، ترجمۀ معصومه محمدی، چ دوم، قم: دفتر مطالعات و تحقیقات زنان.##8.  مرکز مطالعات حقوق بشر (1382)، گزیده‌ای از مهم‌ترین اسناد حقوق بشر، چ اول، تهران: گرایش.##9. هیوز، جودی؛ استون، وندی (1388)، «حیات خانواده و اجتماع»، مجموعه مقالات آسیب‌شناسی خانواده، چ اول، تهران: مرکز امور زنان و خانواده.##ب) مقالات##10. حاتمی، علی (1393)، «خانواده در آثار جامعه‌شناسان شرق و غرب»، فصلنامۀ نقد کتاب، ش 3 و 4.##11. غدیری، ماهرو (1395)، «حق تشکیل خانواده و دسترسی به فناوری‌های کمک باروری در پرتو موازین بین‌المللی»، فصلنامۀ حقوق پزشکی، ش 36.##12. گیدنز، آنتونی، «چشم‌انداز خانواده»، نشریۀ آفتاب، ش 29.##ج) پایان‌نامه‌ها##13. حسینی، نرگس (1394)، حق بر ازدواج و تشکیل خانواده، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران.##2. انگلیسی##14. Foley, Elizabeth (2008), Liberty For All: Reclaiming Individual Privacy In A New Era Of Public Morality ,Yale University Press.##15. Fox, Bonine (2009), Conceptualizing Family, In Family Parents And Gender Relations, Oxford University Press.##16. Cook, Rebecca J. & Cusack, Simone (2010), Gender Stereotyping: Transnational Legal Perspectives, Philadelphia: University Of PennsylvaniaPress.##B) Articles##17. Harry, Willekens (2004), “Rights And Duties Of Underage Parents; A Comparative Approach” , International Journal Of Law, Policy And The Family, Vol.18,##18. Clark, Brigitte (1998), “Competing Custody Rights: New Concepts Of 'Family' And The Best Interests Of The Child” , Comparative And International Law Journal Of Southern Africa, Vol. 31, Issue 3.##C) Documents##18. Committee On The Elimination Of Discrimination Against Women (CEDAW), General Recommendation No. 21: Equality in marriage and family relations    , 1994##19. Committee On The Elimination Of Discrimination Against Women (CEDAW), General Recommendation No. 31 :harmful practices,2014##20. Committee on the Rights of the Child (CRC), General Comment No. 18 : harmful practices,2014##21. Committee on the Rights of the Child (CRC), General comment No. 7: Implementing child rights in early childhood.2006##22. Convention on the Rights of Persons with Disabilities##23. Concluding observations of the Human Rights Committee. IRAN. 2011##24. Draft resolution The Commission for Social Development recommends to the Economic and Social Council the adoption of the following draft resolution: Observance of the twentieth anniversary of the International Year of the Family and beyond E/CN.5/2014/L.5##25. Human Rights Council report on the protection of the family and the contribution of families in realizing the right to an adequate standard of living Submission by Amnesty International, 28 October 2015. A/HRC/31/37##26. International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights##27. International Covenant on Civil and Political Rights##28. International Convention on the Elimination of All Forms of Racial Discrimination    ##29. Resolution adopted by the General Assembly, A/RES/47/237/1993, Année internationale de la famille.##30. Resolution adopted by the General Assembly, A/ RES /59/147/2004##31. Resolution adopted by the General Assembly, A/ RES/ 67/142/2012, Preparations for and observance of the twentieth anniversary of the International Year of the Family##32. Resolution adopted by the General Assembly, A/RES/68/136/2013, Preparations for and observance of the twentieth anniversary of the International Year of the Family##33. Resolution adopted by the General Assembly, A/RES/71/163/2016, Follow-up to the twentieth anniversary of the International Year of the Family and beyond##34. Resolution adopted by the General Assembly A/RES/72/145/2017,Follow-up to the twentieth anniversary of the International Year of the Family and beyond##35. Resolution adopted by the General Assembly A/RES/66/126/2011,Preparations for and observance of the twentieth anniversary of the International Year of the Family##36. Reports of the Secretary-General On Implementation of the objectives of the International Year of the Family and its follow-up processes, A/73/61–E/2018/4##37. Reports of the Secretary-General On Implementation of the objectives of the International Year of the Family and its follow-up processes, A/71/61-E/2016/##38. Reports of the Secretary-General On Celebration of the twentieth anniversary of the International Year of the Family in 2014,A/70/61- E/2015/3##39. Reports of the Secretary-General On Preparations for and observance of the twentieth anniversary of the International Year of the Family in 2014,A /69/61-E /2014/4 ##40.  Reports of the Secretary-General On Preparations for and observance of the twentieth anniversary of the International Year of the Family in 2014,A/68/61-E/2013/3##41. Reports of the Secretary-General On Preparations for and observance of the twentieth anniversary of the International Year of the Family in 2014,A/67/61-E/2012/3##42. Reports of the Secretary-General On Follow-up to the tenth anniversary of the International Year of the Family, A/66/62-E/2011/4 ##43. Reports of the Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights and the Secretary-General: Protection of the family: contribution of the family to the realization of the right to an adequate standard of living for its members, particularly through its role in poverty eradication and achieving sustainable development. A/HRC/31/3715 January 2016##44. Resolution Adopted By Human Rights Council ,Protection Of Family,A/HRC/ RES /26/11/2014##45. Resolution Adopted By Human Rights Council , Protection of the family: contribution of the family to the realization of the right to an adequate standard of living for its members, particularly through its role in poverty eradication and achieving sustainable development,A / HRC / RES / 29/22/2015##46. Report of the Special Rapporteur on contemporary forms of slavery, including its causes and its consequences, UN Doc. A/HRC/15/20 ,18 June 2010.##47. Summary of the Human Rights Council panel discussion on the protection of the family Report of the Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights ,A/HRC/28/40##48. statement by the International Commission of Jurists and Amnesty International for the A / HRC / RES / 29/22/2015,IOR 41/1994/2015,##49. statement by civil society from all regions of the world, urge the UN Human Rights Council to ensure the Panel discussion entitled “protection of the family” IOR 41/022/2014)##50. UN Human Rights Committee (HRC), CCPR General Comment No. 19:The Family Protection of the Family, the Right to Marriage and Equality of the Spouses, 27 July 1990.##51. UN Human Rights Committee (HRC),CCPR General Comment No. 28 :The equality of rights between men and women,2000##52. world health organization (WHO), Promoting Gender Equality to Prevent Violence against Women, 2009##

0 حدود مداخلۀ کیفری دولت در حقوق کار در پرتو اصل حداقل بودن حقوق کیفری The Limits of stat's criminal intervention in Labor Law in the light of minimize criminal law principle https://jplsq.ut.ac.ir/article_74334.html 10.22059/jplsq.2018.244819.1609 0 حقوق کار با هدف برقراری توازن میان منافع کارگر و کارفرما، با رویکردی حمایت‌گرانه از کارگران، سال‌ها پیش پا به عرصه گذاشته است. از آن پس در اسناد بین‌المللی و حقوق داخلی کشورها موازین متعددی با هدف حمایت از کارگران و تضمین شرایط انسانی برای آنها پیش‌بینی شده است. بدیهی است اجرا شدن این موازین در گرو توسل به ضمانت‌اجراهای مناسب است. یکی از اقسام این ضمانت‌ها، مجازات ناقضان حقوق کار یا همان ضمانت‌اجرای کیفری است. این مقاله در پی پاسخگویی به این پرسش است که آیا کاربرد ضمانت‌اجرای کیفری با توجه به اصول حقوق کیفری، توجیه‌پذیر است یا خیر؟ نتیجه نشان می‌دهد که با وجود قدرت متمایز مجازات در مواجهه با نقض‌کنندگان حقوق کار، کاربرد این نوع ضمانت‌اجرا لزوماً همواره توجیه‌پذیر نبوده و بهتر است تنها به مواردی خاص در حقوق کار محدود باشد. کاربرد اصل حداقل بودن حقوق کیفری مؤید چنین نتیجه‌ای است. 1 Labor law arose to protect worker’s rights and seeks a balance between interests of worker and employer. International instruments and domestic laws have been enacted which aim to ensure humane working condition. Providing incentives for obedience with these laws and regulations needs sanctions which are penalties or other means of enforcement. This paper poses a question whether using criminal sanctions in labor law is justifiable or not regarding criminal law principles. Finally, we argue that with the respect to minimize criminal law principle and criminalization requirements, using criminal sanction in labor law cannot be justified except in a few cases. 513 531 آزاده السادات طاهری Azadeh Sadat Taheri استادیار، دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران جمهوری اسلامی ایران azadetaheri@semnan.ac.ir فائزه منطقی Faezeh Manteghi دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران f_manteghi@ut.ac.ir Labor Law Criminal Law criminalization Punishment Worker Employer Sanction 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. برونستین، آرتورو (1393)، حقوق بین‌المللی و تطبیقی کار، ترجمۀ سعیدرضا ابدی و اصلی عباسی، تهران: دراک.##2. سوپیو، آلن (1390)، حقوق کار، ترجمۀ حسن مرادزاده و زهراالسادات نواب‌زاده شهربابکی، تهران: شهر دانش.##3. عراقی، سید عزت‌الله؛ رنجبریان، امیرحسین (1391)، تحول حقوق بین‌المللی کار، چ دوم، مؤسسۀ کار و تأمین اجتماعی.##4. عراقی، سید عزت‌الله (1387)، حقوق کار، ج 1، چ نهم، تهران: سمت.##5. علیزاده، عبدالرضا (1387)، مبانی رویکرد اجتماعی به حقوق، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.##6. غلامی، حسین با همکاری رحیم نوبهار، هادی رستمی، مهرانگیز کار، سید بهمن خدادادی و زینب السادات نوابی (1393)، اصل حداقل بودن حقوق جزا، تهران: میزان.##7. محمدی، قاسم (1395)، قاعدۀ جرم‌انگار، تهران: شهر دانش.##8. هوساک، داگلاس (1390)، جرم‌انگاری افراطی، ترجمۀ محمدتقی نور، تهران: مجد.##ب) مقالات##9. حبیب‌زاده، محمدجعفر؛ زینالی، امیرحمزه (1384)، «درآمدی بر برخی محدودیت‌های عملی جرم‌انگاری»، نامۀ مفید، سال یازدهم، ش 49، ص 26-23.##10. طاهری، آزاده‌السادات (1393)، «ارزیابی تطبیقی علل و تشریفات اخراج کارگر در موازین سازمان بین‌المللی کار و حقوق کار ایران»، مطالعات حقوق تطبیقی، دورۀ 5، ش 2، ص 482-461.##11.  نوبهار، رحیم (1390)، «اصل کاربرد کمینۀ حقوق کیفری»، آموزه‌های حقوق کیفری دانشگاه علوم اسلامی رضوی، دورۀ جدید، ش 1، ص 114-91.##12. نیازپور، امیرحسین (1388)، «جرم‌انگاری در قلمرو حقوق کار ایران؛ جلوه‌ای از راهبرد حمایتی پیش روی سیاست جنایی»، در تازه‌های علوم جنایی، علی‌حسین نجفی ابرندآبادی، تهران: میزان، ص 789-752.##13. هوساک، داگلاس (1393)، «حقوق کیفری به‌مثابۀ آخرین راه‌حل»، ترجمۀ مهرانگیز روستایی، در اصل حداقل بودن حقوق جزا، گردآوری غلامی و همکاران، تهران: میزان، ص 138-93.##2. انگلیسی##14. Baker, Deniss j (2011), The right not to be criminalized: Demarcating criminal law’s authority, Ashgate, England.##15. Schonsheck, Janathan,1994), On Criminalization; An Essay in the Philosophy of Criminal Law, Dordrecht: Kluwer Academic.##16. R. A. Duff, Lindsay L. Farmer, S. E. Marshall and Victor V. Tadros (2010), The boundaries of criminal law, London, Oxford University Press.##B) Articles##17. Dubber, Markus Dirk ( 2004), “A Political Theory of Criminal Law: Autonomy and the Legitimacy of State Punishment”, SSRN Electronic Journal, Available at: http://ssrn.com/abstract=529522.##18. Gerry Rodgers;(2009), Lee Swepston; Eddy Lee and Jasmien van Daele, "The International Labour Organization and the quest for social justice" , International Labour Organization.##19. Jareborg, Nils (2005), “Criminalization as Last Resort (Ultima Ratio)” ,Ohio State Journal of Criminal Law, Vol. 2, Issue 2.##

0 انسانی کردن نهاد حمایت کنسولی در پرتو تحولات حقوق بین‌الملل بشر؛ در پرتو رأی مشورتی شمارۀ 16 دیوان بین‌آمریکایی حقوق بشر Improving human place in consular protection institution in the light of developments in international human rights in the light of NO.16 advisory opinion of inter American court for human rights https://jplsq.ut.ac.ir/article_74333.html 10.22059/jplsq.2018.255515.1713 0 فلسفۀ تأسیس نهاد حمایت کنسولی، حمایت از افراد در راستای استیفای حقوق آنان است. در حقوق بین‌الملل سنتی، دیدگاه حاکم این بوده و است که حمایت کنسولی جزء حقوق مطلق دولت است و حقی برای فرد در این فرایند در نظر گرفته نشده است. اینک این مسئله به ذهن خطور می‌کند که در حقوق بین‌الملل امروزی که فرد جایگاه بسیار رفیعی در اسناد منطقه‌ای و بین‌المللی یافته و تعهدات دولت‌ها روزبه‌روز دایرۀ شمول گسترده‌تری یافته است و دولت‌ها با ارادۀ خود بسیاری از حقوق و تعهدات را در قبال افراد برای خود ایجاد کرده‌اند، آیا می‌توان رگه‌هایی از حقوق افراد را در این کنوانسیون شناسایی کرد و به منصۀ اجرا رساند یا خیر؟ نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که در پرتو تحولات جامعۀ بین‌المللی و توسعۀ حقوق بین‌المللی بشر و پذیرش این حقوق توسط دولت‌ها، امروزه به‌نظر می‌رسد که حمایت کنسولی دیگر حقی صرف برای دولت‌ها نیست و این امر تا حدودی تعدیل ‌شده و از نظر برخی حقوقدانان و رویه‌های قضایی که توضیح داده خواهد شد، حمایت‌های کنسولی حقی بینابین است یا حداقل جرقه‌های فردی و انسانی شدن آن از نگاه تیزبین حقوقدانان بین‌المللی غافل نمانده است. 1 The reason which consular protection (CP) institution was established based on, supporting people to discover their violated rights. In traditional international law, prevailing view was that CP is the exclusive authority of states and individuals has no rights to resort to it. Now this question may raise that if a person’s rights and legal interests has violated illegally in a foreign state and above mentioned person couldn’t reach to its legal rights with exhausting to local remedies, does his governments is obliged to exercise CP to its nationals or could to refuse this request due to its authority? In other words, the question is that CP is part of exclusive authority of states or is part of individual international human rights which states have to exercise it due to national request? Conclusion of this paper shows that today, in the light of changes and developments in international human rights, CP is part of individual international human rights and states have to exercise it due to national request, at least in theory. 533 550 حمید الهوئی نظری Hamid Alhooii Nazari استادیار، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران soohan@ut.ac.ir مجید کورکی نژاد قرایی Majid Kourakinejad کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل، دانشگاه تهران، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران majid.gharaee1369@gmail.com آیدا آقاجانی رونقی Aida Aghajani ronaghi دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران aida_agh.r2002@yahoo.com Consular protection Humanization of law International Jurisprudence National State 1. فارسی##1. الهویی نظری، حمید (1389)، رویکرد انسانی در آرای دیوان بین‌المللی دادگستری، تهران: دادگستر، چ اول.##2. بیگ‌زاده، ابراهیم (1385)، «حمایت کنسولی از اتباع»، فصلنامۀ سیاست خارجی، سال بیستم، ش 4.##3. جلالی، محمود (1382)، «نقش دیوان بین‌المللی دادگستری در توسعۀ حقوق بشر»، نشریۀ اندیشه‌های حقوقی، سال اول، ش 3.##2. انگلیسی##4. Akeherst, M., (1998), a modern introduction to international law, 6th edition, London, Unwin Hyman.##5. Cangado Trindade, A.A. , (2005), "International Law for Humankind: Towards a New Jus Gentium-General Course on Public International Law", 317 Recueil des Cours de I'Acadmie de Droit International de La Haye.##6. Cohen-Jonathan, (2000), "Cour Europienne des Droits de l'Homme et droit international giniral.##7. Meyer, NH, (2001), the world court in action: judging among nations, lanban, rowman and littlefield.##B) Articles##8. Fitzpatrick, J. , (2002), “Consular Rights and the Death Penalty after LaGrand”, in American Society of International Law, Proceedings of the 96th Annual Meeting.##9. Mennecke, M., (2001), “toward the humanization of the Vienna convention of consular rights- the lagrand case before the international court of justice”, 44 german yearbook of international law.##10. Miller, Nathan, (2002), “an international jurisprudence? The operation of “precedent” across international tribunal”, LJIL.##C) Document##11. Vienna Convention on Diplomatic Relations, 1961##12. Vienna Convention on Consular Relations, 1963##13. Advisory opinion of Inter-American human rights court, No.16, 1999##14. SRE/Mexico, Notice Circular, 14.10.1999, 1-6.##15. SRE/Mexican Embassy in Washington D.C., Note of 17.07.2002, 3.##16. MRE/Venezuela, circular letter n. DGSRC-a-18, of 04.07.1986##17. Brazil/National Police, report no. 436-DIRSEG-JESE-DEX-IE, of 31 December 2001##18. MRE/EI Salvador, Annex to doc. DUAJ/AEJ/1840-01##19. MRE/EI Salvador, doc. DGSE/SAC/1042/98##D) Judgement##20. Vienna cinvention on consular relations (Paraguay V. USA), 1998, Declaration of judge Koroma##21. Vienna cinvention on consular relations (Paraguay V. USA), Provisional mesures order of 9 April 1998##22. Vienna cinvention on consular relations (Paraguay V. USA), 1998, order of 10 november 1998##23. Lagrand cade (Germany V. USA), ICJ reports, 1999, order of 3 march 1999##24. Lagrand cade (Germany V. USA), ICJ reports, 2001##25. Avena and other Mexican nationals case (mexico V. USA), ICJ reports 2004##26. Avena and other Mexican nationals case, separate opinion of judge Tomka##27. Ahmadou Sadio Diallo case, Judgement of 30 November 2010, Joint Declaration of Judges Al-khasawneh, Simma, Bennouna, Cancado Terindad and Yusuf##28. Barcelona Traction Case, (Belgium V. Spain) ICJ Reports, 1970##29. Concurring Opinion of Judge A.A. Canado Trindade. For the pleadings and oral arguments before the Court, cf. IACtHR, OC-16/99, of 01.10.1999, Series B, No. 16, 2000##30. the pleadings of the co-agent and counsel for Germany (B. Simma), in: IJ, public sitting of 13.11.2000, doc. 2000/26, 60/62; and doc. 2000/27, 9-11, 32 and 36.##31. ICJ, Memorial of the Federal Republic of Germany (LaGrand case), vol. 1, 16.09.1999##32. ICJ, Counter-Memorial Submitted by the United States of America (LaGrand case), 27.03.2000##33. Organisation of American States , resolutions AG/RES. 1717(XXX-0/00), of 5 June 2000 (fifth considerandum)##34. Organisation of American States, AG/RES. 1775(XXXI-0/01), of 5 June 2001 (sixth considerandum)##

0 اِعمال اصول بنیادین حقوق بین‌الملل بشردوستانه بر تسلیحات کاملاً خودکار به‌عنوان ابزار نوین جنگی Application of Fundamental Principles of International Humanitarian Law on Fully Autonomous Weapons as New Mean of War https://jplsq.ut.ac.ir/article_74348.html 10.22059/jplsq.2018.241907.1584 0 حقوق بین‌الملل بشردوستانه شاخه‌ای از حقوق بین‌الملل عمومی است که به قاعده‌مندسازی رفتار متخاصمان در مخاصمات مسلحانه می‌پردازد. بخش چشمگیری از قواعد حقوق بشردوستانه را قواعد حاکم بر کاربرد ابزارها و روش‌های جنگی تشکیل می‌دهند. وفق حقوق بین‌الملل بشردوستانه، حق دولت‌ها در انتخاب و به‌کارگیری ابزارها و روش‌های جنگی، نامحدود نیست. در سال‌های اخیر، ابزارها و روش‌های جنگی نوینی ظهور یافته‌اند که ویژگی‌های ذاتی یا روش به‌کارگیری‌ آنها در جبهه‌های نبرد، نگرانی‌های بشردوستانه‌ای را موجب شده و قابلیت اِعمال، و نه اعتبار حقوق بین‌الملل بشردوستانه را آزمون کرده‌اند. تولید و کاربرد این‌گونه سلاح‌ها، همچون تسلیحات کاملاً خودکار، هنوز به موجب هیچ معاهده‌ای، قانونمند نشده است. با فقدان قاعده‌ای خاص در خصوص تسلیحات نوین، اصول بنیادین حقوق بین‌الملل بشردوستانه بر این قبیل تسلیحات اِعمال می‌شود. 1 International humanitarian law is a branch of public international law trying to diminish the affliction and pain of mankind through regulation of behavior of parties to the armed conflicts. A considerable part of IHL rules devoted to the limitation of means and methods of warfare. According to the IHL, the right of the parties to an armed conflictto use means and methods of warfare is not unlimited. States are bind to comply with cardinal principles of IHL such as the principles of: distinction, prohibition of superfluous and unnecessary suffering,proportionality, necessity, and prohibition of wide, severe and long-term damage to the natural environment. The law of disarmament and arms control is another branch of international law which aims at reducing of conflicts, maintaining international peace and security, and extenuating pain of humanity in armed conflicts. In this regard, it regulates production, proliferation, storage, acquisition and use of some specific means and methods of warfare. There are inhuman means and methods of warfare which have been banned or limited by multilateral disarmament and arms control treaties.Technological Advancement has lead to the emergence of new inhuman means and methods of warfare.Fully autonomous weapons are an example of new inhuman weapons. In lack of disarmament and arms control treaties, cardinal principles of IHL are applied on such means and methods of warfare. 551 575 حسین شریفی طرازکوهی Hossein Sharifi Tarazkouhi استادیار، دانشگاه امام حسین (ع)، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران hsharifit@yahoo.com محمد حسین صیادنژاد MohammadHossein Sayyadnejad دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد دیپلماسی و حقوق سازمان‌های بین‌المللی، دانشکدۀ روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران mh.s1368@yahoo.com Fundamental Principles International Humanitarian law disarmament and arms control new means and methods of warfare fully autonomous weapons 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. ایوانز، گراهام؛ نونام، جفری (1381)، فرهنگ روابط بین‌الملل، ترجمۀ حسین شریفی طرازکوهی و حمیرا مشیرزاده، تهران: میزان##2. بی‌نام (1381)، آشنایی با حقوق بشردوستانۀ بین‌المللی، تهران: جمعیت هلال‌احمر جمهوری اسلامی ایران.##3. دوسترهوف، ایزابل و دیگران (1395)، رسانه، جنگ و حقوق بین‌الملل، ترجمۀ علی گرشاسبی و دیگران، زیر نظر و با مقدمه و دیباچۀ حسین شریفی طرازکوهی و پوریا عسگری، تهران: میزان.##4. ساعد، نادر (1387)، حقوق بشردوستانه و مسائل نوظهور، تهران: خرسندی.##5. ضیایی بیگدلی، محمدرضا (1391)، حقوق بین‌الملل عمومی، تهران: گنج دانش.##6. غریب‌آبادی، کاظم (1381)، آشنایی با معاهدات خلع سلاح و کنترل تسلیحات، تهران: معاونت همکاری‌های دفاعی و امور بین‌الملل وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح.##7. کمیتۀ حقوق بین‌الملل بشردوستانه (1390)، حقوق بین‌الملل بشردوستانه، ترجمۀ هاجر سیاه رستمی، تهران: امیرکبیر##8. کنعانی، محمد طاهر (1385)، حقوق بین‌الملل بشردوستانه ناظر بر حمایت از افراد در درگیری‌های مسلحانه (مجموعه اسناد ژنو)، تهران: جمعیت هلال‌احمر جمهوری اسلامی ایران.##9. ممتاز، جمشید؛ شایگان، فریده (1393)، حقوق بین‌الملل بشردوستانه در برابر چالش‌های مخاصمات مسلحانۀ عصر حاضر، تهران: شهر دانش.##10. هنکرتز، ژان ماری؛ دوسوالدبک، لوئیس (1391)، حقوق بین‌الملل بشردوستانۀ عرفی، ترجمۀ دفتر امور بین‌الملل قوۀ قضائیه جمهوری اسلامی ایران و کمیتۀ بین‌المللی صلیب سرخ، تهران، مجد.##ب) مقالات##11. اسلامی، رضا؛ انصاری، نرگس (1396)، «به‌کارگیری روبات‌های نظامی در میدان جنگ در پرتو اصول حقوق بشردوستانه»، مجلۀ حقوقی بین‌المللی، ش 56.##12. بشیری، قاسم (1384)، «کنترل تسلیحات و خلع سلاح از منظر حقوق بین‌الملل»، ماهنامۀ دادرسی، سال نهم، ش 49.##13. سلامی، حسین؛ نواده توپچی، حسین (1387)، «فناوری‌های نوین در جنگ‌های آینده»، ماهنامه نگرش راهبردی، ش 89 و 90.##14. عسگرخانی، ابو محمد (1377)، «سیری در نظریه‌های بازدارندگی، خلع سلاح و کنترل تسلیحات»، مجلۀ سیاست دفاعی، ش 25.##15. رضایی، صالح (1387)، «رابطۀ ضرورت‌های نظامی و اصول بشردوستانه در حقوق مخاصمات مسلحانه؛ توازن یا تحدید»، نگین ایران (فصلنامۀ تخصصی مطالعات دفاع مقدس)، ش 25.##2. انگلیسی##16. Nasu, Hitoshi & Robert Mclaughlin (2014), New Thechnologies and the Law of Armed Conflict, the Netherlands, Asser Press (ebook).##B) Articles##17. Brown, Alan S. ,( 2011), “Risks of Robotic Warfare”,##Available online: www.asme.org, (08 March 2015).##18. Krishnan,Armin (2013), “Robots, Soldiersand Cyborgs: The Future of Warfare”, available online:##<http://footnote1.com/robots.soldiers.cyborgs.the.future.of.warfare/>,(8March 2015)##19. Lawand,Kathleen (2006), “Reviewing the Legality of New Weapons, Means and Methods of Warfare”, International Review of the Red Cross, Vol. 88, No. 864.##20. Lucard, Malcolm (2014), “Programmed For War Imagining the Future of Armed Conflict”, Red CrossandRed Crescent Magazine, Issue 1.##21. Mathews, Robert J. and Timothy L. H. McCormak (1999), “The Influence of Humanitarian Principles In The Negotiation of Arms Control Treaties”, International Review of The Red Cross, No. 834, available online:##<https://www.icrc.org/eng/resources/documents/article/other/57jpty.htm>,(1March 2015)##22. Sharkey, Noel. E. , (2012), “The Evitability of Autonomous Robot Warfare”, International Review of The Red Cross, Vol. 94, No. 886.##23. Tavernier, Paul (2013), “The Principle of Distinction And The Use of Weapons”, in: Pouria Askary and Jean.Marie Henckaerts, Proceeding of Conference On The Customary International Humanitarian Law, Tehran: Majd.##24. Treder, Mike, (26 March 2009), “Robotic War Appears Inevitable”, available online:##<http://ieet.org/index.php/IEET/more/treder20090327> , (3 February 2014)##25. ICRC, (12 May 2014), “Autonomous Weapons: What Role For Humans?”, available online:##<https://www.icrc.org/eng/resources/documents/news.release/2014/05.12.au##tonomous.weapons.ihl.htm> , (14 October 2014)##26. ICRC, (24 June 2014), The Challenges Raised By Increasingly Autonomous Weapons, available online:##<https://www.icrc.org/eng/resources/documents/statement/2014/24.06.challenges autonomous.weapons.htm> , (24 June 2014)##C) Instruments and cases##27. Saint Petersburg Declaration Renouncing the Use, in Time of War, of Explosive Projectiles Under 400 Grams Weight, (1868)##28. ICJ Advisory Opinionon the Legality of the Threat or Use of Nuclear Weapons,(8 July 1996).##29. Protocol Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949, relating to the Protection of Victims of International Armed Conflicts (Protocol I), (8 June 1977)##30. Protocol Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949, (Protocol II), (8 June 1977)##31. Rome Statute of the International Criminal Court, (17 July 1998)##D) International meetings##32. Autonomous Weapons: ICRC Addresses Meeting of Experts, (13 May 2014).##33. Views of the International Committee of the Red Cross (ICRC) on autonomous weapon system, (11 April 2016).##

0 امکان‌سنجی اعمال ضابطۀ «رفتار ملل کاملۀ‌الوداد» درحل‌وفصل اختلافات سرمایه‌گذاری بین‌المللی The Applicability of the Most-Favoured-Nation Standard to the Dispute Settlement Clauses in Investment Treaties https://jplsq.ut.ac.ir/article_74349.html 10.22059/jplsq.2018.252063.1670 0 شرط ملت کاملۀ‌الوداد از دیرباز از ارکان اصلی معاهدات سرمایه‌گذاری و مهم‌ترین ضامن منع تبعیض میان سرمایه‌گذاران مختلف خارجی در کشور میزبان سرمایه است. براساس رویۀ پیشین، این اصل تنها در حقوق ماهوی اعمال می‌شد. پس از صدور رأی قضیۀ «مافزینی» اعمال این اصل نسبت به امور شکلی، به‌ویژه در خصوص شروط حل‌وفصل اختلاف موجب تحولی بنیادین در خصوص این استاندارد در حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاری شد. در موارد متعدد سرمایه‌گذاران موفق شدند بدون رضایت دولت‌ها طی معاهدۀ سرمایه‌گذاری صلاحیت مرجع داوری را به‌دست آورند یا خود را از رعایت پیش‌شرط‌های لازم برای ارجاع پروندۀ خود به داوری معاف سازند. با توجه به آنکه تمامی معاهدات سرمایه‌گذاری ایران بلااستثنا، حاوی شرط ملت کاملۀ‌الوداد و فاقد تصریح به شمول این شرط در خصوص قیود حل‌وفصل اختلاف است، این موضوع برای منافع ملی و سیاستگذاری سرمایه‌گذاری خارجی کشور اهمیت حیاتی دارد. مقالۀ حاضر سابقۀ موضوع و رویۀ داوری مربوط و همچنین واکنش بازیگران حقوق بین‌الملل به تحولات مذکور را تشریح می‌کند. سپس، فروض مختلفی که ممکن است در پرتو تحولات مذکور کشور طرف معاهدۀ سرمایه‌گذاری را متأثر سازد، تشریح خواهد شد. در نهایت راه‌حل نگارنده برای اجتناب از خطرهای احتمالی رویۀ بین‌المللی ناشی از این تحولات ارائه می‌شود. 1 Most-Favoured-Nation –MFN– Clause has been always regarded as one of the cornerstones of international investment treaties safeguarding foreign investors from being discriminated in comparison to their other nationals rivals. Traditionally, MFN Clause has been used to avoid discrimination in substantive rights. After Maffezini Case Award, enforcing MFN clause to procedural rights specially to dispute settlement clauses has moved this standard to an advance level of practice in international investment law. In many cases, investors succeeded to prove jurisdiction in arbitrations in which defendant state has never consented, also to leap-frog prerequisites needed to be fulfilled before referring the case to an international arbitration. Regarding the fact that MFN Clause, without any exemption, is enshrined through all Iranian bilateral investment treaties without any explicit limitation about application of the mentioned clause to dispute settlement provisions, the subject is critically of highest importance from the perspective of national interests and also the State policy about foreign investments. Present article, after giving a summary of the latest updates about the issue and also reviewing relevant jurisprudence, intends to scrutinize possibility of Iranian BITs MFN Clauses being cited about dispute settlement provisions, and to provide solutions for covering relevant risks. 577 595 سید باقر میرعباسی Seyed Bagher Mirabbasi استاد دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران جمهوری اسلامی ایران mirabbassi@parsilo.com مجید قاسم‌زاده مسلبه Majid Ghasemzadeh Moslabeh دانش‌آموختۀ دکتری حقوق بین الملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران جمهوری اسلامی ایران ghasemzadeh.ut@gmail.com Investment Treaties International investment arbitration Most-Favoured-Nation Clause Dispute Settlement Clause Maffezini Question 1. فارسی##1. براون‌لی، یان (1365)، «نظری اجمالی بر حقوق معاهدات»، مجلۀ حقوقی بین‌المللی، ترجمۀ قطینه احمد، دورۀ 5، ش 5.##2. شریفی طرازکوهی، محسن؛ ویکتور بارین چهاربخش (1392)، «دفاع مشروع بازدارنده در قرن بیست‌ویکم»، فصلنامۀ پژوهش حقوق عمومی، سال پانزدهم، ش 40.##2. انگلیسی##3. Campbell, MacLachlan; Laurence, Shore & Matthew, Weiniger (2008), International Investment Arbitration: Substantive Principles, Oxford, Oxford University Press.##4. Arbitration Institute of the Stockholm Chamber of Commerce, Renta 4 S.V.S.A v. The Russian Federation , Award on Preliminary Objections, No. 24/2007 (20 March 2009).##5. Arbitration Institute of the Stockholm Chamber of Commerce, RosInvest Co. UK Ltd. v. The Russian Federation, Award on Jurisdiction, No. V079/2005 (1 October 2007).##6. Arbitration Institute of the Stockholm Chamber of Commerce, Vladimir Berschader and Moïse Berschader v. The Russian Federation , (21 April 2006).##7. ICJ, Dispute regarding Navigational and Related Rights (Costa Rica v. Nicaragua), Judgment, I.C.J. Reports 2009.##8. ICJ, Legal consequences for States of the continued presence of South Africa in Namibia (South West Africa) notwithstanding Security Council Resolution 276 (1970), Advisory Opinion, 1971.##9. ICSID, Daimler Financial Services AG v. Argentine Republic, Award, 22 August 2012.##10. ICSID, Emilio Agustín Maffezini v. the Kingdom of Spain, Decision of the Tribunal on Objections to Jurisdiction, (25 January 2000).##11. ICSID, Hochtief AG v. Argentine Republic, Decision on Jurisdiction, (7 October 2011).##12. ICSID, Hochtief AG v. The Argentine Republic, Dissenting Opinion of arbitrator Christopher Thomas, Decision on Jurisdiction, (24 October 2011).##13. ICSID, Kılıç İnşaat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi v. Turkmenistan , Decision on Article VII.2 of the Turkey-Turkmenistan Bilateral Investment Treaty, Case No. ARB/10/1, 2 July 2013, para.6.3.4. .##14. ICSID, Plama Consortium Limited v. Republic of Bulgaria, Decision on Jurisdiction, (8 February 2005).##15. ICSID, Salini Costruttori S.p.A. v. The Hashemite Kingdom of Jordan, Decision of the Tribunal on Jurisdiction (Nov. 9.2004).##16. ICSID, Señor Tza Yap Shum v. The Republic of Peru, Decision on Jurisdiction and Competence (Spanish), (19 June 2009).##17. ICSID, Siemens A.G. v. The Argentine Republic, Decision on Jurisdiction, (3 August 2004).##18. ICSID, Suez Sociedad General de Aguas de Barcelona S.A., and InterAguas Servicios Integrales del Agua S.A. v. The Argentine Republic, Decision on Jurisdiction (16 May 2006).##19. ICSID, Teinver S.A., Transportes de Cercanías S.A. and Autobuses Urbanos del Sur S.A. v. The Argentine Republic, Decision on Jurisdiction, ICSID (21 December 2012).##20. ICSID, Telenor Mobile Communications A.S. v. Hungary, (13 September 2006).##21. ICSID, Wintershall Aktiengesellschaft v. Argentine Republic, Award, (8 December 2008).##22. UNCITRAL, Austrian Airlines v. The Slovak Republic, final award, (9 October 2009).##23. UNCITRAL, Austrian Airlines v. The Slovak Republic, Separate Opinion of Charles N. Brower, (9 October 2009).##24. UNCITRAL, AWG Group Ltd. v. The Argentine Republic, Decision on Jurisdiction, (3 August 2006).##25. UNCITRAL, CME Czech Republic B.V. v. The Czech Republic, Separate Opinion on the Issues at the Quantum phases by Ian Brownlie, (14 March 2003).##26. UNCITRAL, HICEE B.V. v. The Slovak Republic, Partial Award, (23 May 2011).##27. UNCITRAL, ICS Inspection and Control Services Limited (United Kingdom) v. Republic of Argentina, Award on Jurisdiction, PCA Case No. 2010 -9 (10 February 2012).##28. UNCITRAL, ST-AD GmbH v. Republic of Bulgaria, Award on Jurisdiction, PCA Case No. 2011 -06, 18 July 2013, para.351.##C) Documents##29. Argentine-Spain BIT (28 September 1992).##30. Central American Free Trade Agreement Draft (CAFTA-DR) (28 January 2004).##31. Germany-Afghanistan BIT, (8 February 2007).##32. ILC Final Report, sixty-seventh Session, Study Group on the Most-Favoured-Nation clause, 2015.##33. ILC Yearbook, Report of the Comission to the General Assembly on the Work of its Thirtieth Session, 1978, vol.II, part two, available at:legal.un.org/ilc/documentation/english/A_33_10.pdf##34. ILC, Draft Articles on Most-Favoured-Nation Clauses, 1978.##35. Japan-United Mexican States BIT (17 September 2004) .##36. North American Free Trade Agreement –Nafta–, (1st January 1994).##37. UN General Assembly, Resolution on the Report of the Sixth Committee (A/63/439), (11 December 2008).##38. United Kingdom BIT Model Text Draft.##

0 کاربست قوانین و مقررات ارتباطی در صیانت از حریم خصوصی شهروندان در فضای سایبر Application of the rules and regulations of communication in protecting the privacy of citizens in cyberspace https://jplsq.ut.ac.ir/article_73973.html 10.22059/jplsq.2018.261128.1778 0 با پیدایش و توسعۀ فضای سایبر حمایت از حریم خصوصی شهروندان صرفاً با قواعد حقوق بشر سنتی امکان‌پذیر نیست. ازاین‌رو باید با توسعۀ قوانین و مقررات داخلی همراستا با قواعد بین‌المللی و اقدامات فراملی، و نیز با در نظر گرفتن فناوری و شیوه‌های نوپدید ارتباطی و الزامات زیست در فضای سایبر و همچنین توصیه‌ها و قواعد تدوینی سازمان‌هایی مانند اتحادیۀ بین‌المللی مخابرات و سازمان جهانی مالکیت فکری، از این حقوق مهم شهروندان صیانت کرد. در این پژوهش که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی است، به این مسئله پرداخته می‌شود که قوانین و مقررات ایران تا چه حد می‌تواند از حریم خصوصی شهروندان در فضای سایبر صیانت کند. بدیهی است وضع مقررات ملی بدون در نظر گرفتن گستردگی جهانی این فضا و بدون ملحوظ داشتن شرایط حاکم بر جامعۀ جهانی و هنجارهای نوین، نه‌تنها از اثربخشی کافی برخوردار نخواهد بود، بلکه بروز تناقضات و مشکلاتی را موجب خواهد شد. 1 With the emergence and development of cyberspace, protecting citizens' privacy is simply impossible with the traditional human rights rules and should be accompanied by the development of domestic laws and regulations, in accordance with international rules and transnational measures to protect privacy , taking into account technology and the emerging contemporary communication practices and living in the cyberspace and the rules of the organization, such as the International Telecommunication Union and the World Intellectual Property Organization to safeguard these important citizens' rights. In this descriptive-analytic study, the question is how far the laws and regulations of Iran can protect the privacy of citizens in the cyberspace. It is obvious that making national regulations, without taking into account the global scope of this space and without respect for the conditions governing the international community and the norms of modernity, will not only not be effective enough, but also will create contradictions and problems. 597 616 فلور قاسم زاده لیاسی Flor Ghasemzadeh Liasi گروه حقوق، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران جمهوری اسلامی ایران florence.titi2000@gmail.com لیلا رئیسی Leila Raisi گروه حقوق، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران، دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) جمهوری اسلامی ایران raisi.leila@gmail.com Privacy cyberspace The rights of citizenship Humain rights rules of communication 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. انصاری، باقر (1391)، حقوق حریم خصوصی، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی (سمت).##2. وکیل؛ امیرساعد؛ عسکری، پوریا (1388)، قانون اساسی در نظم حقوق کنونی، تهران: مجد.##3. نوری، محمدعلی؛ نخجوانی، رضا (1383)، حقوق حمایت داده‌ها، تهران: کتابخانۀ گنج دانش.##ب) مقالات##4. انصاری، باقر (1383)، «حریم خصوصی و حمایت از آن در حقوق اسلام، تطبیقی و ایران»، مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، ش 66، صص 1-53.##5. جعفری، علی؛ رهبرپور، محمدرضا (1396)، «مسئولیت مدنی ناشی از نقض حریم خصوصی داده‌ها در فقه امامیه و حقوق موضوعه»، فصلنامۀ پژوهش حقوق خصوصی، ش 18، صص 43-74.##عبدالهی، محبوبه؛ ‌شهبازی، مرتضی (1388)، «سیستم اطلاعاتی مطمئن در قانون تجارت الکترونیکی»، مجلۀ پژوهش‌های حقوقی، ش 16، صص 123-131.##7. فتحی، یونس؛ شاهمرادی، خیراله (1396الف)، «گستره و قلمرو حریم خصوصی در فضای مجازی»، مجلۀ حقوقی دادگستری، ش 99، صص 229-252.##8.------------------------- (1396ب)، «تقابل حریم خصوصی اشخاص و امنیت ملی در مقابله با تروریسم سایبری»، فصلنامۀ قضاوت، ش91، صص 1-28.##9. کدخدایی، عباس (1387)، «شبکه‌های اطلاعاتی جهانی و نقض حقوق بشر با تأکید بر حق حریم خصوصی»، مرکز پژوهش‌های ارتباطات، آخرین به‌روزرسانی 2016، قابل دسترس در:##http://vista.ir/article/313123##10. قوانین و مصوبات مختلف مرتبط بین‌المللی و ملی.##ج) پایان‌نامه‌ها##11. جلالی فراهانی، امیرحسین (1384)، «پیشگیری از جرایم رایانه‌ای»، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد، استاد راهنما، علی‌حسین نجفی ابرندآبادی، دانشگاه امام صادق (ع)، گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی.##12. محسنی، فرید (1388)، «حمایت کیفری از حریم خصوصی در زمینۀ اطلاعات»، رسالۀ دکتری، دانشگاه امام صادق (ع)، گروه حقوق خصوصی.##2. انگلیسی##13. Fang, Binxing (2018), Cyberspace Sovereignty, Singapore, Springer.##B) Articles##14. Baihua, Wen (2016), “An Assessment of the Strategic Situation in Cyberspace”, International Strategic  Relations and China's National Security, .vol.2, pp. 281-307, Available from: http://www.worldscientific.com/doi/abs/10.1142/9789813144941_0014##15. Géry, Aude (2018), “La lutte contre la prolifération des armes cyber : un défi pour la stratégie française de cyberdéfense”, Les Champs de Mars, No.30, 2018/1.PP.307-316,25/5/2018 from:https://www.cairn.info/revue-les-champs-de-mars-2018-1-p-307.htm.##16. Guinchard, Audrey (2010), “Human Rights in Cyberspace”, Keynote paper at the Cyberlaw section 2010 Society of Legal Scholars Conference,Available from: https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1694483.##17. Hyun Jin, Chang (2018), “Self-Concepts in Cyber Censorship Awareness and Privacy Risk Perceptions: What Do Cyber Asylum-Seekers have?,” Computers in Human Behavior,Vol. 80, pp.379-389, Available from: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0747563217306660##18. Monshipouri, Mahmood (2017), “Human Rights in the Digital Age: Opportunities and Constraints” ,Public Integrity ,Vol. 19, 2017 - Issue 2: Symposium on the Social Practices of Human Rights, 24/3/2017 from: http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/10999922.2016.1230690?tab=permissions&scroll=top##19. Airey v. Ireland, 9 October 1979, § 32, Series A no. 32.##20. Case C-362/14 Maximillian Schrems v. Data Protection Commissioner [2015] EU:C:2015:650.##D) Documents##21. Directive 95/46/EC##22. EU General Data Protection Regulation (“GDPR”) – FAQSExternal Version – 16 March 2018##

0 رژیم حقوقی قابل اعمال بر سیاست کشتار هدفمند اسرائیل در سرزمین فلسطین The legal regime applicable to the policy of Targeted killing of Israel on the Territory of Palestine https://jplsq.ut.ac.ir/article_74132.html 10.22059/jplsq.2018.257479.1737 0 سال‌هاست که اسرائیل سیاستِ کشتن هدفمندِ مبارزان فلسطینی را دنبال می‌کند. از آغاز انتفاضۀ الاقصی در سال 2000، راهبرد کشتار هدفمند به‌طور آشکار یکی از سیاست‌های عمومی اسرائیل است. رژیم حقوقی حاکم بر اجرای این راهبرد، همواره از موضوعات چالش‌برانگیز در حوزۀ حقوق بین‌الملل است، که در این مقاله بررسی شده است. از آنجا که برای تعیین رژیم حقوقی حاکم، ابتدا باید زمینۀ وقوع این‌گونه از عملیات در وضعیت جنگی یا صلح بررسی شود، در این مقاله با عنایت به ادلۀ حقوقی، اثبات می‌شود که رویارویی اسرائیل با نوار غزه، بنا به دولت بودن فلسطین و شروع محاصرۀ دریایی غزه به‌عنوان نوعی اقدام تجاوزکارانه، یک مخاصمۀ مسلحانۀ بین‌المللی است. در نتیجه، باید رژیم حقوق بین‌الملل بشردوستانه بر کشتار هدفمند اسرائیل در این منطقه اعمال شود و نسبت به سایر قلمروهای اشغالی و در زمان صلح، رژیم حقوق بشر قابل اعمال است. 1 For many years, Israel has pursued a policy of targeted killings of Palestinian fighters. Since the beginning of the Aqsa Intifada in 2000, the targeted killings strategy has been clearly announced as one of Israeli public policy. The legal regime governing this strategy for those suspected of attacking is always one of the most challenging issues in the realm of international law. Given that the applicable ruling regime must first be investigated in the context of the operation in a situation of war or peace, in this article, according to legal arguments, it is emphasized that the Israeli confrontation with the Gaza Strip, Because of the Palestine's statehood and the start of a Gaza blockade as an act of aggression is an international armed conflict. As a result, the legal regime governing the Targeted killing of Israel in this area during armed conflicts is the International Humanitarian law and in relation to other occupied territories and in times of peace, is the Human rights regime. 617 636 مهوش منفرد Mahvash Monfared دانش‌آموختۀ دکتری حقوق بین‌الملل عمومی دانشگاه تهران، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران monfared.mahvash@gmail.com سید احمد طباطبایی Seyyd Ahmad Tabatabaei استادیار گروه حقوق بین الملل پردیس فارابی دانشگاه تهران جمهوری اسلامی ایران sataba@ut.ac.ir Targeted killings International Humanitarian law International Human Rights law Israel Palestine 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. فلک، دیتر (1391)، حقوق بشردوستانه در مخاصمات مسلحانه، ترجمۀ قاسم زمانی و نادر ساعد، چ دوم، تهران: شهر دانش.##2. قربان‌نیا، ناصر (1387)، حقوق بشر و بشردوستانه، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.##ب) مقالات[S1] ##3. اخوان فرد، مسعود؛ چهل‌تنی، سید مهدی (1388)، «جنگ غزه و عملکرد نهادهای بین‌المللی»، فصلنامۀ حقوقی گواه، سال چهاردهم.##4. رمضانی قوام‌آبادی، محمدحسین (1395)، «از شناسایی دولت فلسطین تا عضویت در دیوان کیفری بین‌المللی». فصلنامۀ دولت‌پژوهی، ش 7.##5. سیاه رستمی، هاجر (1389)، «حقوق بشر سرزمین‌های اشغالی»، دوفصلنامۀ مجلۀ حقوقی بین‌المللی، ش 39.##6. طباطبایی، احمد؛ محبی انجدانی، داوود (1393)، «حقوق بین‌الملل و تشکیل کشور مستقل فلسطینی»، پژوهش‌های روابط بین‌الملل، دورۀ 1، ش 11.##7. لسانی، حسام‌الدین؛ منفرد، مهوش (1396)، «تأملی بر سیاست کشتار هدفمند از منظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه»، مجلۀمطالعاتحقوقیدانشگاهشیراز، دورۀ 9، ش 2.##8. ممتاز، جمشید؛ علیزاده، مسعود؛ زرنشان، شهرام (1396)، «محاصرۀ دریایی غزه از منظر حقوق بین‌الملل»،فصلنامۀ مطالعات راهبردی، ش 76.##2. انگلیسی##9. Melzer, Nils (2009), Targeted Killing in International Law, Oxford University press.##10. Meron, Theodor (2006), the Humanization of Humanitarian Law, Martinus Nijhoff Publishers, Vol. 3.##11. Otto, Roland (2012), targeted killing and international law, Springer Heidelberg Dordrecht London New York.##B) Articles##12. Bell. A, Shefi D (2010), “The mythical post-2005 Israeli occupation of the Gaza Strip”. Isr Aff16:268–296.##13. Ben- Naftali, Orna & Michaeli, Keren R (2003), “'We Must Not Make a Scarecrow of the Law': A Legal Analysis of the Israeli Policy of Targeted Killings”, Cornell International Law Journal, Vol. 36.##14. Bishart, George (2009), “Israel's Invasion of Gaza in International Law’, UC Hastings College of the Law.##15. Blum, Gabriella and Heymann, Philip (2010), “Law and Policy of Targeted Killing”, Harvard National Security Journal, Vol. 1—June 27.##16. Cullen, Anthoney & Divac, Marko (2008), “Prosecutor v. Ramush Haradinaj et al.: The International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia and the Threshold of Non-International Armed Conflict in International Humanitarian Law”, ASIL Insights, Vol. 12, Issue 7.##17. Cuyckens, Hanne (2016). “Is Israel Still an Occupying Power in Gaza?” Springerlink.##18. Finkelstein, M (2003). “Legal perspective in the fight against terror—the Israeli experience” IDFLaw Review.##19. Kassem, A. S (2012). Islamic Resistance Movement (Hamas): Performance Evaluation, American International Journal of Contemporary Research.##20. Keller & Forowicz (2008),” A TightropeWalk between Legality and Legitimacy: An Analysis of the Israeli Supreme Court’s Judgment on Targeted Killing”, Leiden Journal of International Law, 21[V2] .##21.  Keller, Helen and Forowicz, Magdalena, A, (2008). “Tightrope Walk Between Legality and Legitimacy: An Analysis of the Israeli Supreme Courts Judgment on Targeted Killing”, Leiden Journal of International Law, pp. 185–221.##22. Kretzmer, David (2005), “Targeted Killing of Suspected Terrorists: Extra Judicial Executions or Legitimate Means of Defence?” The European Journal of International Law, Vol. 16, No.2.##23. Major J. A. Robbs (1988), “Low Intensity Conflict: A War by Any Other Name”, Subject Area National Military Strategy.##24. Major J. A. Robbs (1988), “Low Intensity Conflict: A War by Any Other Name”, Subject area National Military Strategy.##25. Margarit, Alon (2012),”Did LOAC Take the Lead? Reassessing Israels Trgeted Killing of Salah Shehadeh and the Subsequent Calls for Crimimnal Accountability”, journal of conflict & security law.##26. Melman, Yossi (2009), “Targeted Killings: ARetro Fashion Very Much in Vogue”, Haaretz, Mar. 15.##27. Scobbie, lain (2004-5), “An Intimate Disengagement: Israel's Withdrawal from Gaza, the Law of Occupation and ofSelf-Determination”, 11 Y.B. Islamic and Mid. Eastern L. 3, 20-22.##28. Steven, R. David (2003), “Policy of Targeted Killings”, Ethics & International Affairs 17, No.1.##29. Thomas, J. Murphy (1984), “Sanctions and Enforcement of the Humanitarian Law of the Four Geneva Conventions of 1949 and Geneva Protocol I of 1997”, 103 MiL. L. REV. 3, pp. 1 -12.##30. Weill, Sharon (2007), “The judicial arm of the occupation: the Israeli military courts in the occupied territories”, international Review on the Red Cross, ICRC, Vol. 89, No. 866.##31. Wilmshurst, Elizabeth (2012),” International Law and the Classification of Conflicts”, Oxford Scholarly Authorities on International Law [OSAIL].##C) Documents##32. Amnesty International, The Conflict in Gaza: A Briefing on Applicable Law, Investigations, And Accountability, At 6 (2009),available at: http://www.amnestyusa.org/pdf/gazabriefing.pdf.##32. Antonio Cassese, "Expert Opinion on Whether Israel"s Targeted Killings of Palestinian Terrorists is Consonant with International Humanitarian Law", (2003).##33. Balfour Declaration, (November 2, 1917).##34. B'tselem, The GazaStrip: Israel'sControl of the Airspace and Territorial Waters of the GazaStrip, air space and territorial waters.asp.##35. Commission on Human Rights, Question of the Violation of Human Rights in the Occupied Arab Territories, including Palestine, Report of the human rights inquiry commission, (E/CN.4/2001/121), (16 Mar. 2001).##36. Declaration of the Establishment of the State of Israel (May 14, 1948).##37. Hamdan v Rumsfeld, 548 U.S. 557 (2006) at p.6: “the [Geneva] Conventions do not apply because Hamdan was captured during the war with al Qaeda, which is not a Conventions signatory, and that conflict is distinct from the war with signatory Afghanistan.”##38. HCJ 769/02 Pub. Comm. against Torture in Isr. v. Gov’t of Isr. (PCATI) [Dec. 11, 2005].##39. HCJ 9132/07 jeber Al-Bassiouni v. Prime Minister and others, 9132/07, (accessed 6 April 2010).##40. Human Rights In Palestine And Other Occupied Arab Territories Report Of The United Nations Fact Finding Mission On The Gaza Conflict, A/Hrc/12/48, and (23 September 2009).##41. ICRC Commentary on Convention (IV), 1958.##42. Israel-Egypt Peace Treaty, signed in Washington, D.C. on March 26, 1979.##43. Israel-PLO Interim Agreement on the West Bank and Gaza Strip (Treaty of Taba/“Oslo II”).##44. Laws And Customs of War on Land (Hague, IV), Convention signed at The Hague October 18, 1907, with annex of regulations.##45. Legal Consequences of the Construction of aWall in the Occupied Palestinian Territory.##46. Legality of the Threat or Use of NuclearWeapons, Advisory Opinion of 8 July 1996,ICJ Rep. (1996)##47. Montevideo Convention on the Rights and Duties of States, enacted: 1933-12-26, in force: 1934-1226.##48. Prize Cases, 67 U.S. 2 Black 635 635 (1862), U.S. Supreme Court.##49. Prosecutor v. Ramush Haradinaj, Idriz Balaj and Lahi Brahimaj, Judgement, April 3, 2008, Case No. IT-04-84-T.##50. Sharm El-Sheikh FactFinding Committee, the Mitchell Report 24 (Apr. 30, 2001).##51. Tadic Appeal, supra note 110, para. 70. The definition was later incorporated in article 8(2) (f) of the Rome Statute.##52. The Report of the Secretary-General’s Panel of Inquiry Palmer Report on the 31 May 2010 Flotilla Incident (Palmer Report) (September 2011)##53. U.N. Doc. A/HRC/2/5 (Sept. 5, 2006).##54. U.S.v. Wilhelm List, et al. (Hostages Trial), 15 I.L.R. 646 (Nuremberg Military Tribunal, quoted in Palestinian Liberation Organization -Negotiations Affairs Department, supra note 39. (1948)##55. UN Doc. A/RES/3236 (1974)##56. UN Doc. A/519 (1947).##

0 حق بر توسعه و تأثیر آن بر تحقق بعد داخلی حق بر تعیین سرنوشت Right to Development and Its Effect on Fulfillment of Internal Aspect of Self- Determination https://jplsq.ut.ac.ir/article_73993.html 10.22059/jplsq.2018.254071.1697 0 «حق بر توسعه»، از مصادیق نسل سوم حقوق بشر است که به موجب آن تمامی شهروندان یک جامعه از استحقاق مشارکت در توسعۀ اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعۀ خود، همچنین بهره‌برداری از نتایج حاصل از چنین توسعه‌ای برخوردارند. حق مزبور گردآورندۀ حقوق مدنی و سیاسی از یک سو با حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی از سوی دیگر بوده و تحقق کامل آن تأثیر عمیقی بر تحقق دیگر مصادیق حقوق بشر بر جای خواهد گذاشت. در این میان به‌نظر می‌رسد از مهم‌ترین موارد این تأثیرگذاری، تأثیر مثبت تحقق حق بر توسعه بر محقق شدن «حق تعیین سرنوشت داخلی»، به معنای امکان مشارکت عمومی و آزادانۀ شهروندان در امور مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه است؛ حقی که در فراهم شدن امکان اعمال آن عنصر مشارکت عمومی، نقش اساسی ایفا می‌کند و بر این اساس محقق شدن برخی از شاخصه‌های مهم در برآورده شدن حق بر توسعه همچون گسترش آموزش همگانی، توزیع عادلانۀ درآمدها و اشتغال مناسب، از طریق تقویت عنصر مشارکت عمومی شهروندان و ابزارهای حیاتی برای اعمال آن همچون سیستم انتخابات آزاد، جامعۀ مدنی و جریان آزاد اطلاعات، نقشی مؤثر در تحقق آن ایفا خواهند کرد. 1 Right to Development that is One of Examples of Third Generation of Human rights by Virtue of which Every Person is entitled to Participate in Economic, Social, Political and Cultural Development of His/ Her society as well as Enjoy from Its Fruits. Right to development is a Collector of Civil and Political Human Rights with Economic, Social and Cultural Human Rights, so Its Fulfillments has Great Effects on Realization of Other Human Rights. In this regard, It Seems that One of Important Effects of Fulfillments of Right to Development is on Internal Self- Determination Which Mean that Every Citizen is entitled to Free and Public Participation in the Various Political, Social, Economic and Cultural Affairs of the Society. A Rights that has Its Foundation on Public Participation And as a Result, Fulfillment of Main Indexes of Right to Developments such as Public Education, Fair Distribution of Revenues and Proper Employment Will have Great Rule in Its Realization, by Empowerment of Public Participation and Its Tools such as Free Electoral system, Civil Society and Free Flow of Information 637 658 همایون حبیبی Homayoun Habibi دانشیار گروه حقوق بین‌الملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران h_habibi@atu.ac.ir کیوان اقبالی Keivan Eghbali دانش‌آموختۀ دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران keivan_eghbali@yahoo.com Development Democracy Right to Development Right to Internal Self-determination Public Participation 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. سن، آمارتیار (1394)، توسعه به‌مثابۀ آزادی، ترجمۀ وحید محمودی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.##ب) مقالات##2. اخوان خرازیان، مهناز (1386)، «تحول حق تعیین سرنوشت در چارچوب ملل متحد»، مجلۀ حقوقی، ش 36، صص 95-142.##3. امیدی، علی (1385)، «قبض و بسط مفهومی حق تعیین سرنوشت در حقوق بین‌الملل»، مجلۀ حقوقی، ش 35، صص 225-250.##4. حبیب‌زاده، توکل؛ سیفی، حافظه (تابستان 1392)، «تأثیر حکمرانی مطلوب بر اجرایی شدن حق بر توسعه با تأکید بر بعد ملی»، فصلنامۀ دیدگاه‌های حقوق قضایی، دورۀ 18، ش 62، صص 11-38.##5. رزمی، محمدجواد؛ صدیقی، سمیه (1391)، «الزامات تحقق حکمرانی خوب برای دستیابی به توسعۀ انسانی»، چهارمین همایش ملی اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمینی‌شهر، صص 1-22.##6. سیفی، سید جمال (اردیبهشت 1373)، «تحولات مفهوم حاکمیت دولت‌ها در پرتو اصل تعیین سرنوشت»، مجلۀ تحقیقات حقوقی، دورۀ 1، ش 120، صص 239-265.##7. سن، آمارتیار (1386)، «مفهوم توسعه»، ترجمۀ شاکه سرکیسان و علی گودرزی، مجلۀ راهبرد یاس، ش 12، صص 157-184.##8. سنگوپتا، آرجون (1383)، «حق توسعه در نظریه و عمل»، ترجمۀ منوچهر توسلی جهرمی، مجلۀ حقوقی، ش 30، صص 179-250.##پ) رساله##9. سیفی، آناهیتا (1392)، حق بر توسعه در پرتو گفتمان امنیت انسانی با تأکید بر فعالیت‌های برنامۀ توسعۀ ملل متحد در ایران، رساله برای دریافت مدرک دکتری حقوق بین‌الملل، تهران، دانشگاه پیام نور.##2. انگلیسی##10. Alagiah, George (2001), A passage through Africa, London, Little, Brown and Company.##11. Cassese, Antonio (1995), Self -Determination of Peoples; A Legal Appraisal, Cambridge, Cambridge University press.##12. Diamond, Larry (1999), Development Democracy: Toward Consolidation, Baltimore, the Johns Hopkins University Press.##13. Krishna, Anidruh (2010), Poverty, Participation, and Democracy, Cambridge, Cambridge University Press.##14. O'Donnell, Guillermo (1973), Modernization and Bureaucratic Authoritarianism: Studies in South American Politics, Berkeley, Institute of International Studies, University of California.##B) Articles##15. Animashaun, Mojeed Adekunle (2015), “Nigeria 2015 Presidential Election: the Votes, the Fears and the Regime Change”, Journal of African Elections, Vol. 14, No. 2, pp. 186-211.##16. Glaeser, Edward L, Giacomo A. M. Ponzetto •Andrei Shleifer (2007), “Why does democracy need education”, Journal of Economic Growth, Vol. 12, No.2, pp. 77-99.##17. Fan, Hua (2007), “the Missing Link between Self-Determination and Democracy: The Case of East Timor”, Northwestern Journal of International Human Rights, Vol. 6, No.1, pp. 175-195.##18. Huntington, Samuel.P (1991), “Democracy Third Wave”, Journal of Democracy, spring 1991, pp. 12-34.##19. Franck, Thomas M (1992), “the Emerging Right to Democratic Governance”, the American Journal of International Law, Vol. 86, No.1, pp. 46-91.##20. Kotea, Marianthi (2013), “The Athens Polytechnic Uprising: Myth and Reality”, American International Journal of Contemporary Research, Vol. 3, No.8, pp. 18-24.##21. Krishna, Anirudh (2006), “Poverty and Democratic Participation Reconsidered: Evidence from the Local Level in India”, Comparative Politics, Vol. 38, No.4, pp. 439-458.##22. Kumar Singh, Rajeev (December 2014), Right to Information: The Basic Need of Democracy, Journal of Education & Social Policy, Vol. 1, No.1, pp. 86-96.##23. Lipset, Seymour Martin (1959), “Some Social Requisites of Democracy: Economic Development and Political Legitimacy”, The American Political Science Review, Vol. 53, No.1, pp. 69-105.##24. Lipset, Seymour Martin (1994), “the Social Requisites of Democracy Revisited: 1993 Presidential Address”, American Sociological Review, Vol. 59, No.1,pp. 1-22.##25. Moris, Halim (1997), “Self-Determination: An Affirmative Right or Mere Rhetoric?”, 4 ILSA J. Int'l & Comp. L. 201, pp. 201-220.##26. Nanda, Ved P (2001), “Self determination and secession under International Law”, Denver Journal of International Law & Polictics, Vol.29, No.4, pp. 305-320.##27. N. Tuya (2013), “Democracy and Poverty: A Lesson from Mongolia", the Mongolian Journal of International Affairs, No. 18, pp. 129-143.##28. Oluwatusin, A. O., Egbebi, Abolarin (2015), “Poverty and the Sustainability of Democracy in Nigeria”, IOSR Journal of Humanities and Social Science, Vol. 20, No.2, Ver. III, pp. 36-42.##29. Przeworski, Adam & Fernando, Limongi (1997), “Modernization: Theories and Facts”, World Politics, Vol. 49, No.2, 155-183.##30. Van Der Vyver, Johan (2000), “Self-Determination of the Peoples of Quebec under International Law”, Journal of Transnational Law and Policy, Vol. 10, pp. 1-27.##C) Reports##31. Boutros-Ghali, Boutros (2003), the Interaction between Democracy and Development, Executive Summary, Paris, France: UNESCO.##32. Campbell, David F. J, (2008), the Basic Concept for the Democracy Ranking of the Quality of Democracy, Vienna, Austria Democracy Ranking.##33. Krabbe Boserup, Louise, (May-November 2005), An Introduction to Openness and Access to Information, Copenhagen, Danmark: Danish Institute for Human Rights.##34. MZOMUHLE ZULU, PAULUS (2001), Education as a Precondition for Democracy. Democracy, Reality and Responsibility, Vatican City: Pontifical Academy of Social Sciences.##35. Neuman, Laura (2002), Access to Information on a Key to Democracy, Atlanta, USA: the Carter Center.##36. Promotion, protection and implementation of the right to participate in public affairs in the context of the existing human rights law: best practices, experiences, challenges and ways to overcome them. .(2015). Report of the Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights, Geneva, Switzerland, Human Rights Council.##D) Websites##37. Elections in Nigeria##http://africanelections.tripod.com/ng.html##38. Narangoa, Li (2012) Mongolia’s 2012 parliamentary election##http://www.eastasiaforum.org/2012/07/10/mongolias-2012-parliamentary-election/##39. https://www.merriam-webster.com/dictionary/democracy##42. http://www.scmp.com/news/hong-kong/politics/article/1903613/ hong-kong-slips-one-place-democracy-rankings-mainland-rises##43. http://uk.businessinsider.com/the-richest-countries-in-the-world-2017-3/#15-the-netherlands-gdp-per-capita-50846-41485-16##44. https://www.eiu.com/topic/democracy-index##45. http://apanews.net/en/news/botswana-ranked-27-out-167-countries-in -democracy-index-2016##46. http://statisticstimes.com/economy/african-countries-by-gdp-per-capita.php##

0 چگونگی تفکیک اعمال حاکمیتی و تصدی در صنعت نفت، نهادهای متولی و رابطه آنها Differentiation of Sovereignty and Commercial Activities of Government in Petroleum Industry, Authorities in Charge and Their Relationship. https://jplsq.ut.ac.ir/article_74351.html 10.22059/jplsq.2018.253867.1699 0 با پایان جنگ تحمیلی و شروع دوران سازندگی، تقلیل حجم تصدی‌های دولت و منحصر کردن دولت به انجام اعمال حاکمیتی، با هدف اصلاح ساختار اجرایی و نظارتی کشور، در دستور کار برنامه‌ریزان قرار گرفت. به‌تدریج خصوصی‌سازی و تقویت مشارکت‌های عمومی به‌عنوان هدف مستقل جای خود را یافت که بدین‌منظور تفکیک اعمال دولت به حاکمیتی و تصدی به‌طور جدی‌تری پیگیری شد. جداسازی مزبور به ‌تمامی عرصه‌ها از جمله صنعت نفت تسری یافت. با تصویب قانون اجرای سیاست‌های اصل 44 قانون اساسی و قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت، تلاش شد تا تفکیک یادشده در صنعت نفت عملی شود و نتیجۀ نه‌چندان مطلوب آن در اساسنامۀ شرکت ملی نفت به نمایش گذاشته‌ شد. در این پژوهش با بررسی قوانین ‌و مقررات مختلف، چگونگی تفکیک اعمال حاکمیتی از تصدی در حوزۀ نفت و رابطۀ میان نهاد اعمال حاکمیت و نهاد اعمال‌ تصدی در این حوزه تحلیل شده است. به این نتیجه می‌رسیم که اولاً رابطۀ بین اعمال حاکمیتی و تصدی دولت رابطۀ طولی است، بنابراین حتی اگر دولت از ورود به حوزه‌ای منع شود، همچنان به اعمال حاکمیت خود ادامه می‌دهد؛ ثانیاً قانون اجرای سیاست‌های اصل 44، معیار «سرمایه‌گذاری، مالکیت و مدیریت» را به معیار «تفکیک اعمال حاکمیت از تصدی» اضافه کرد؛ ثالثاً با وجود تفکیک نهاد اعمال‌کنندۀ حاکمیت از تصدی در حوزۀ نفت، تقسیم وظایف بین آنها به‌طورکامل انجام نگرفته است. 1 When the war ended and the era of construction started, limiting the government to sovereignty acts and reducing its role in commercial activities, was on the agenda of the country's planners. So the separation of sovereignty and commercial activities of government was pursued more seriously. This separation was extended to all sections, including petroleum industry. By passing the Acts on Implementation of Policies under Principle 44 of Constitution and on the Duties and Powers Ministry of Petroleum, it was attempted to implement the aforementioned separation in petroleum industry. This research by investigating different laws and regulations, evaluated the separation between sovereignty and commercial activities and the relationship between the sovereignty and commercial bodies in this sector. We conclude that, firstly, the relationship between the sovereignty and commercial actions is longitudinal, so even if the government is prevented from taking action in a section, it continues to play its role in sovereignty activities. Secondly, the Law on the Implementation of Policies of Principle 44 added the criterion of "investment, ownership and management" to the criterion of “separation of sovereignty from commercial activities". Thirdly, despite the separation of the sovereignty from commercial activities in petroleum sector, the duties between them are not completely divided. 659 683 عبدالحسین شیروی Abdolhosein Shiravi استاد، دانشکدۀ حقوق پردیس فارابی، دانشگاه تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران ashiravi@ut.ac.ir نرگس سراج Narges Seraj دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز، دانشکدۀ حقوق پردیس فارابی، دانشگاه تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران nargesseraj@yahoo.com Sovereignty Activities Commercial Activities regulator National Iranian Oil Company Petroleum Ministry فارسی##الف) کتاب‌ها##1. جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر (1378)، ترمینولوژی‌ حقوق، چ دهم، تهران: گنج دانش.##2. سیف، محمدتقی (1395)، حقوق نفت و گاز در ایران و نروژ، تهران: جنگل.##3. شیروی، عبدالحسین (1393)، حقوق نفت و گاز، تهران: ‌میزان.##4. غمامی، مجید (1376)، مسئولیت مدنی دولت نسبت به اعمال کارکنان خود، تهران: دادگستر.##5. کاتوزیان، ناصر (1385)، مقدمۀ علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران، چ پنجاهم، تهران: انتشار.##ب) مقالات##6. بیاتی، محمدحسن؛ سامانی، احسان (1395)، «اعمال تصدی و حاکمیت و مسئولیت مدنی دولت»، دوفصلنامۀ حقوق عمومی عدالت، سال اول.##7. پاسبان، محمدرضا؛ علیمحمدی، مریم (1396)، «تأثیر نظریۀ تفکیک اعمال حاکمیت و تصدی دولت بر خصوصی‌سازی: با تأکید بر تحولات نقش دولت و بخش خصوصی»، فصلنامۀ راهبرد، سال بیست‌وششم، ش 82.##8. توازنی‌زاده، عباس (1385)، «تأملی بر تأثیر نظریۀ اعمال حاکمیت و اعمال ‌تصدی بر رژیم حقوقی حاکم بر سازمان‌های دولتی و برنامه‌های اصلاح ساختار نظام اداری ایران»، مجلۀ‌ پژوهش، سال سیزدهم، ش 51.##9. رستمی، ولی؛ کمرخانی، ایام (1394)، «اعمال مقررات حقوق رقابت بر اعمال حاکمیتی و تصدی دولت»، فصلنامۀ مطالعات حقوق خصوصی، دورۀ 45، ش 3.##10. شیروی، عبدالحسین؛ مجد، فاطمه (1391)، «سرمایه‌گذاری خارجی در عملیات بالادستی نفت و گاز»، حقوق خصوصی، دورۀ نهم، ش 2.##11. کرمی، حامد (1395)، «راهکارهای حقوقی حمایت از اموال عمومی»، فصلنامۀ دانش حقوق عمومی، سال پنجم، ش 16.##12. طاهری‌فرد، علی؛ شیریجیان، محمد؛ مهرافشان، محمدرضا (بهار 1394)، «بررسی تطبیقی اساسنامه‌های شرکت ملی نفت ایران در دورۀ زمانی 1333 تا 1356: ارائۀ اصولی برای اساسنامۀ جدید»، پژوهشنامۀ اقتصاد انرژی ایران، سال چهارم، ش 14.##13. واعظی، مجتبی (1394)، «معیار عمل حاکمیت در حقوق اداری ایران»، مجلۀ مطالعات حقوقی دانشگاه شیراز، دورۀ هفتم، ش 2.##ج) پایان‌نامه##14. اشرف‌زاده، سعید (1394)، اعمال حاکمیت و تصدی در صنعت نفت ایران، پایان‌نامه جهت اخذ کارشناسی‌ارشد، باراهنمایی دکتر شیروی، دانشگاه‌ تهران.##د) اسناد##16. OECD Regulatory Policy Outlook 2015##ه) سایت##16. منتی‌نژاد، صادق. «بررسی جایگاه قانونی و نقش و اهمیت دستگاه‌های ‌نظارتی قوای سه‌گانه در جمهوری ‌اسلامی ‌ایران» سایت:##http://hoghoogh.com.online.fr/nezaratbardoolat.htm##

0 نگاهی روش‌شناسانه به نظریۀ قرارداد اجتماعی توماس هابز A Methodological Look to The Social Contract Theory of Thomas Hobbes https://jplsq.ut.ac.ir/article_73968.html 10.22059/jplsq.2018.250994.1661 0 نظریۀ «قرارداد اجتماعی» از مهم‌ترین نظریاتی است که پس از رنسانس، در خصوص منشأ «حق حاکمیت» در جهان غرب مطرح شده است. هر نظریه‌ای که در علوم انسانی مطرح می‌شود، تحت تأثیر مبانی فلسفی هستی‌شناسی، معرفت‌شناسی و انسان‌شناسی خاص خود است که بررسی این مبانی و نحوۀ ارتباط آن با نظریۀ مربوطه، «روش‌شناسی بنیادین» خوانده می‌شود. این مقاله با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و با بهره‌گیری از رویکرد روش‌شناسی بنیادین، به بررسی نظریۀ قرارداد اجتماعی هابز پرداخته و تلاش کرده است تا مبانی فلسفی هابز و چگونگی تأثیر آن بر نظریۀ قرارداد اجتماعی او را تشریح کند. به لحاظ هستی‌شناسی، هستی‌شناسی او مبتنی بر اومانیسم، سوبژکتیویته و سکولاریسم بوده است. به لحاظ معرفت‌شناسی، هابز از دو جریان اصالت تجربه و اصالت عقل تأثیر پذیرفته و همچنین عقلانیت قدسی را به کناری نهاده است. به لحاظ انسان‌شناسی، نگاه مکانیکی به انسان و تلقی بدبینانه از ماهیت بشر، اندیشۀ او را راهبری کرده است. 1 The theory of "social contract" is one of the most important post-Renaissance theories which is about the origin of sovereignty and government in the Western world. Any theory posed in the human sciences is influenced by the philosophical foundations of ontology, epistemology, and anthropology itself that the study of these bases and how they relate to the theory is called "fundamental methodology." This paper examines the theory of the social contract of Hobbes with the descriptive and analytical method and with the approach of "fundamental methodology" and has tried to explain Hobbes's philosophical foundations and how it affects the theory of his social contract. Ontologically, his ontology is based on humanism, subjectivity, and secularism. Epistemologically, Hobbes has been influenced by two trends of authenticity of experience and authenticity of reason. He also left the sacred rationality behind. Anthropologically, he has been influenced by the mechanical look to man and the pessimistic perception of human nature. 685 709 مجتبی جاویدی Mojtaba Javidi استادیار، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران جمهوری اسلامی ایران mojtabajavidi@gmail.com Thomas Hobbes social contract methodology subjectivity philosophy of law 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. اشتراوس، لئو (1373)، حقوق طبیعی و تاریخ، ترجمۀ باقر پرهام، تهران: آگاه.##2. بارنز، بکر (1358)، تاریخ اندیشه اجتماعی (از جامعۀ ابتدایی تا جامعۀ جدید)، ترجمه و اقتباس: جواد یوسفیان و علی‌اصغر مجیدی، ج 1، چ دوم، تهران: شرکت سهامی کتاب‌های جیبی با همکاری انتشارات امیرکبیر.##3. بیرو، آلن (1370)، فرهنگ علوم اجتماعی، ترجمۀ باقر ساروخانی، چ دوم، تهران: کیهان.##4. پارسانیا، حمید (1390الف)، روش‌شناسی انتقادی حکمت صدرایی، قم: کتاب فردا.##5. ------------ (1390ب)، «سنت، ایدئولوژی، علم»، قم: مؤسسۀ بوستان کتاب.##6. پولادی، کمال (1380)، از دولت اقتدار تا دولت عقل در فلسفۀ سیاسی مدرن، تهران: نشر مرکز.##7. جمشیدی، محمدحسین (1387)، مبانی و روش‌شناسی تبیین (با تأکید بر اندیشۀ سیاسی)، تهران، دانشگاه امام صادق (ع) و پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری.##8. حقیقت، سید صادق (1387)، روش‌شناسی علوم سیاسی، قم: سازمان انتشارات دانشگاه مفید.##9. داوری اردکانی، رضا (1390)، دربارۀ علم، ویراست سوم، تهران: هرمس.##10. ---------------- (1373)، فلسفه در بحران، تهران: امیرکبیر.##11. ------------- (1374)، فلسفه چیست؟تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##12. زرشناس، شهریار (1392)، مبانی نظری غرب مدرن، قم: معارف (وابسته به نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها).##13. شریعت، فرهاد (1384)، مبانی اندیشۀ سیاسی در غرب (از سقراط تا مارکس)، تهران: نشر نی.##14. شریعتمداری، علی(1382) اصول و فلسفه تعلیم و تربیت، چاپ بیست و سوم، تهران: انتشارات امیرکبیر##15. صانعی دره‌بیدی، منوچهر (1384)، مبانی اندیشه‌های فلسفی (فلسفۀ عمومی)، تهران: امیرکبیر.##16. ضیاء شهابی، پرویز (1391)، درآمدی پدیدارشناسانه به فلسفۀ دکارت، تهران: هرمس.##17. عالم، عبدالرحمن (1386)، بنیادهای علم سیاست، چ هفدهم، تهران: نشر نی.##18. قزلسفلی، محمدتقی (1387)، ماهیت پارادایمی اندیشۀ سیاسی، بابلسر: دانشگاه مازندران.##19. کاپلستون، فردریک چارلز (1390)، تاریخ فلسفه (از دکارت تا لایب نیتس)، ج 4، ترجمۀ غلامرضا اعوانی، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی.##20. ------------------ (1388)، تاریخ فلسفه (از هابز تا هیوم)، ترجمۀ امیر جلال‌الدین اعلم، ج 5، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.##21. کاپل--------------- (1389)، تاریخ فلسفه (از ولف تا کانت)، ترجمۀ اسماعیل سعادت و منوچهر بزرگمهر، ج 6، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.##22. کاتوزیان، ناصر (1380)، فلسفۀ حقوق، جلد اول (تعریف و ماهیت حقوق)، چ دوم، تهران: شرکت سهامی انتشار.##23. کلوسکو، جورج (1395)، تاریخ فلسفۀ سیاسی (جلد سوم: از ماکیاولی تا مونتسکیو)، ترجمۀ خشایار دیهیمی، تهران: نشر نی.##24. مارشال، گوردون (1388)، فرهنگ جامعه‌شناسی آکسفورد، ترجمۀ حمیرا مشیرزاده، تهران: میزان.##25. موحد، محمدعلی (1392)، در هوای حق و عدالت: از حقوق طبیعی تا حقوق بشر، چ چهارم، تهران: نشر کارنامه.##26. وینسنت، اندرو (1383)، نظریه‌های دولت، ترجمۀ حسین بشیریه، چ چهارم، تهران: نشر نی.##27. هابز، توماس (1385)، لویاتان، ترجم: حسین بشیریه، تهران: نشر نی.##28. همپتن، جین (1385)، فلسفۀ سیاسی، ترجمۀ خشایار دیهمی،، چ دوم، تهران: طرح نو.##ب) مقالات##29. خسروپناه، عبدالحسین(1387)، «ماهیت وحی در حکمت اسلامی»، قبسات، ش 47.##30. منصورآبادی، عباس؛ موسوی اصل، سید سعید (1394)، «تحول مفهومی قانون طبیعی ذیل سوبژکتیویته دکارتی»، حقوق خصوصی، دورۀ 12، ش 2.##31. هاشمی، سید محمد (1382)، از فلسفۀ سیاسی تا حقوق اساسی، نشریۀ حقوق اساسی، سال اول، ش 1، ص 200-173.##ج) پایان‌نامه‌ها##32. صابری، علی (1392)، توجیه مجازات؛ از رویکردهای محض تا رویکرد بینابین، رسالۀ دکتری در حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشگاه تهران.##33. فریادرس، خسرو (1383)، سرشت وحی در فلسفۀ اسلامی، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد در الهیات، معارف اسلامی و ارشاد (گرایش فلسفه و کلام اسلامی)، دانشگاه امام صادق (ع).##2. انگلیسی##34. Cicero, M. T (1928) , De Re Publica; De Legibus, tr: C. W. Keyes, Cambridge: Harvard University Press.##35. Finnis, John (1999) The Truth in Legal Positivism, in: The Autonomy of Law, edited by Robert P.George, New York, Oxford University Press.##36. Kant, I. (1996), An Answer to The Question: What Is Enlightenment? In M. J. Gregor (Ed.), Practical philosophy(The Cambridge edition of the works of Immanuel Kant) (J. Schmidt, Trans.). Edinburgh: Cambridge University Press.##

0 حملات سایبری و نقض اصل عدم مداخله Cyber-attacks and the Violation of non-intervention Principle https://jplsq.ut.ac.ir/article_73962.html 10.22059/jplsq.2019.230048.1499 0 پیشرفت فناوری موجب مواجهۀ روزافزون دولت‌ها با حملات سایبری شده است. بیشترین حملات سایبری که دولت‌ها با آن مواجه‌اند، از نوع حملات سایبری نفی یا محروم‌سازی از سرویس توزیع‌شدۀ اینترنتی است. این‌گونه حملات آثار مخرب مستقیم و آنی ندارند، به همین دلیل ارزیابی آنها در قالب ممنوعیت توسل به زور و حملات مسلحانه قرار نمی‌گیرد و معمولاً دولت‌ها نیز با توجه به شدت کمتر آنها در برخی موارد حتی از پیگیری و شناسایی عاملان حملات صرف‌نظر می‌کنند. با اینکه قواعد مستقیم و صریحی در مورد حملات سایبری و نظم بخشیدن به آنها وجود ندارد، نظر به ‌تبعات چنین حملاتی حتی با شدت کم و اقتضای ارزیابی حقوقی این حملات، با بررسی مقررات فعلی حقوق بین‌الملل به این نتیجه می‌رسیم که بعضی از این‌گونه حملات غیرمخرب را می توان با اصل ممنوعیت مداخله به نظم درآورد و در صورت احراز عاملان و انتساب آن حملات به دولت، مسئولیت بین‌المللی دولت­ها را در مراجع بین‌المللی مطرح کرد. به‌عبارت دیگر، در مقالۀ حاضر سعی بر آن است تا نشان داده شود که صرفاً حملات سایبری شدید ناقض مقررات حقوق بین‌الملل حاضر نیستند. 1 The technological progress has caused the states to deal with the ever-growing cyber-attacks. The most cyber-attacks that states usually face are Distributed Denial of Service Attacks. Since these attacks do not have any direct and immediate harms, they cannot be considered as use of force or armed attacks therefore states usually ignore to trace and identify the attackers. Since there are no explicit and direct rules for addressing cyber-attacks, in accordance with the regulations of current International Law, we come to the conclusion that some of these non-destructive cyber-attacks which are coercive can be counted as violation of the principle of non-intervention if those attacks are attributable to the states and consequently the international responsibility of those states can be brought up in competent international courts. In this essay the author endeavors to demonstrate not only the severe cyber-attacks violate the International Law obligations but also the non-destructive ones such as Distributed Denial of Service Attacks can breach International Law too.   711 736 پرستو اسمعیل‌زاده ملاباشی Parastou Esmailzadeh Molabashi گروه حقوق، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران جمهوری اسلامی ایران parastou.esmailzadeh@yahoo.com محسن عبدالهی Mohsen Abdollahi گروه حقوق، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران، دانشیار دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران abdollahi75@hotmail.com Cyber-attacks Sovereignty The Principle of non-intervention International Responsibility of States Violation of an Obligation 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. تقی‌زاده انصاری، مصطفی (1394)، ترمینولوژی حقوق بین‌المللی، چ اول، تهران: خرسندی.##2. خلیل‌زاده، مونا (1393)، مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها در قبال حملات سایبری: تهران: مجمع علمی و فرهنگی مجد.##3. کازرونی، سید مصطفی (1393)، مسئولیت حمایت در حقوق بین‌الملل، چ اول، تهران: نگاه بینه.##ب) مقالات##4. اصلانی، جبار؛ رنجبریان، امیرحسین (1394)، «بررسی تطبیقی و تحلیل تعریف حملۀ سایبری از منظر دکترین، رویۀ کشورها و سازمان‌های بین‌المللی در حقوق بین‌الملل»، فصلنامۀ تحقیقات حقوقی دانشگاه شهید بهشتی، ش 71، ص 278-257.##5. جاوید، محمدجواد؛ محمدی، عقیل (1392)، «نسبت اصل عدم مداخله در حقوق بین‌الملل معاصر و اصل حاکمیت از مستضعفین در حقوق اسلامی»، مجلۀ مطالعات حقوقی دانشگاه شیراز، دورۀ پنجم، ش 1، ص 88-49.##6. خلف رضایی، حسین (1392)، «حملات سایبری از منظر حقوق بین‌الملل (مطالعۀ موردی استاکس نت)»، فصلنامۀ مجلس و راهبرد، سال بیستم، ش 73، ص 153-125.##7. صادقی حقیقی، دیدخت (1390)، «تحول در مفهوم اصل عدم مداخله»، فصلنامۀ مطالعات روابط بین‌الملل، دورۀ 4، ش 16، ص 128-93.##8. کمالی‌نژاد، حسن (1391)، «بند 7 مادۀ 2 منشور ملل متحد: رویکردهای نوین مجمع عمومی ملل متحد»، مجموعه مقالات همایش نقش مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تدوین و توسعۀ تدریجی حقوق بین‌الملل، انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد، ص 282-244.##2. انگلیسی##9. Oxford, Anne (2003), Reading Humanitarian Intervention, Human Rights and the Use of Force in International Law, Cambridge University Press.##10. Simma, Bruno and Daniel Erasmus Khan and George Nolte and Andreas Paulus, (2012), The Charter of the United Nations, A Commentary, Third Edition, Vol. 1, Oxford University Press.##B) Articles##11. Buchan, Russell, (2012), “Cyber Attacks: Unlawful Uses of Force or Prohibited Interventions”, Journal of Conflict & Security Law, Vol. 17, No. 2, pp. 211-227.##112. Choucri, Nazli & Clark, David, (2011), “Cyberspace and International Relations Towards an Integrated System”, Version 8-25 for internal ECIR review, Available at: http://web.mit.edu/chintanv/www/Publications/CESUN_2012_Cyber_International_Relations_as_an_Integrated_System_Vaishnav_Choucri_Clark.pdf , Visited on 10 September 2016, pp. 1-10##13. Gervais, Michael, (2012), “Cyber Attacks and the Laws of War”, Berkeley Journal of International Law, Vol. 30, Issue 2, pp. 525-579.##14. Hathaway, Oona A., & Rebecca Crootof, (2012), “The Law of Cyber-Attack”, California Law Review, Vol. 100, pp. 817-886.##15. Heaton, Major J. Ricou, (2005), “Civilians at War: Reexamining the Status of Civilians Accompanying the Armed Forces”, The Air Force Law Review, Vol. 57, pp. 155-209.##16. Jamnejad, Maziar & Michael Wood, (2009), “The Principle of Non-intervention”, Leiden Journal of International Law, Vol. 22, Issue 2, pp. 345-381.##17. Kesan, Jay P. & Carol M. Hayes, (2012), “Mitigative Counterstriking: Self-Defense and Deterrence in Cyberspace”, Harvard Journal of Law and Technology, Vol. 25, NO. 2, pp. 429-543.##18. Kilovaty, Ido (2014), “Cyber Warfare and the Jus Ad Bellum Challenges: Evaluation in the Light of the Tallinn Manual on the International Law Applicable to Cyber Warfare”, American University National Security Law Brief, Vol. 5, Issue 1, pp. 91-124.##19. Kirsch, Cassandra M., (2012), “Science Fiction No More: Cyber Warfare and the United States”, Denver Journal of International Law and Policy, Vol. 40:4, pp. 620-647.##20. Kozlowski, Andrzej (2014), “Comparative Analysis of Cyberattacks on Estonia, Georgia and Kyrgyzstan”, European Scientific Journal /SPECIAL/ edition,  Vol.3, pp. 237-245.##21. Lotrionte, Catherine (2015), “Countering State-Sponsored Cyber Economic Espionage under International Law”, North Carolina Journal of International Law and Commercial Regulation, Vol. XL, pp. 443-541.##22. Mattessich, William (2016), “Digital Destruction: Applying the Principle of Non-Intervention to Distributed Denial of Service Attacks Manifesting No Physical Damage”, Columbia Journal of Transnational Law, Vol. 54, pp. 873-896.##23. Schmitt, Michael N., (2014), “Below the threshold” Cyber Operations: The Countermeasures Responses Option and International Law”, Virginia Journal of International Law, Vol. 54:3, pp. 697-732.##24. Stockburger, Peter Z., (2016), “Known Unknowns: State Cyber Operations, Cyber Warfare, and the Jus Ad Bellum”, American University International Law Review, Vol. 31, Issue 4, pp. 545-591.##25. Watts, Sean, (2014), “Low-intensity Cyber Operations and the Principle of Non-intervention”, Baltic Yearbook of International Law Online, Available at: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2479609, Visited on 10 August 2016, pp. 137-161##C) Documents##26. Charter of Economic Rights and Duties of States, A/RES/29/3281, 12 December 1974##27. Declaration on Principles of International Law Concerning Friendly Relations among States in accordance with Charter of the United Nations, A/RES/25/2625, 24 October 1970##28.  Declaration on the Inadmissibility of Intervention and Interference in the Internal Affairs of States, A/RES/36/103, 9 December 1981##29. Dogrul, Murat and Adil Aslan, Eyyup Celik, (2011), Developing an International Cooperation on Cyber Defense and Deterrence Against Cyber Terrorism, 2011, 3rd International Conference on Cyber Conflict C. Czosseck, E. Tyugu, T. Wingfield (Eds.) Tallinn, Estonia, 2011 © CCD COE Publications, p. 34, Available at: https://ccdcoe.org/ICCC/materials/proceedings/dogrul_aslan_celik.pdf##30. Heinegg, Wolff Heintschel von, (2012), Legal Implications of Territorial Sovereignty in Cyberspace, 2012 4th International Conference on Cyber Conflict, NATO Publications, Tallinn, pp. 7-19##31. Joubert, Vincent, (2012), Five Years after Estonia’s Cyber Attacks: Lessons Learned for NATO?, Research Paper, Research Division, NATO Defense College, Rome, No. 76, , Available at: https://www.files.ethz.ch/isn/143191/rp_76.pdf, Visited on 10 August 2016##32. Lipson, Howard F, (2002), Tracking and Tracing Cyber-Attacks: Technical Challenges and Global Policy Issues, Carnegie Mellon Software Engineering Institute, Special Report CMU/sei-2002-sr-009##33. Press Release, SG/SM/6613, Secretary-General Reflects on “Intervention” in Thirty-Fifth Annual Ditchley Foundation Lecture, 26 June 1998, Available at: http://www.un.org/press/en/1998/19980626.sgsm6613.html , Visited on August 2016##34. Roscini, Marco, (2014), State Responsibility for Cyber Operation: International Law Issues, Event Report, 9th October 2014, British Institute of International and Comparative Law, Available at: http://www.biicl.org/documents/380_biicl_report_-_state_responsibility_for_cyber_operations_-_9_october_2014.pdf, Visited on 6 February 2016##35. Tallinn Manual on the International Law Applicable to Cyber Warfare, (2013), Prepared by International Group of Experts at the Invitation of NATO Cooperative Cyber Defence Centre of Excellence (edited by M. N. Schmitt), Cambridge University Press##36. Targeted cyber-attacks, The dangers faced by your corporate network, GFI White Paper, Microsoft Gold Certificate Paper, p. 8, Available at: http://www.gfi.com/whitepapers/cyber-attacks.pdf, Visited on September 2016##37. Theohary, Catherin A. and John W. Rollins, (2015), Cyber warfare and Cyberterrorism: In Brief, Congressional Research Service, Available at: https://www.fas.org/sgp/crs/natsec/R43955.pdf, Visited on 10 January 2016##38. Vienna Convention on the law of treaties (1969)##39. Vienna Convention on the Law of Treaties between States and International Organizations or between International Organizations (1986)##40. Wood, Sir Michael, (2007), The Principle of Non-Intervention Contemporary International Law: Non-Interference in a State’s Internal Affairs Used to be a Rule of International Law: Is it still?, A summary of the Chatham House International Law discussion group meeting held on 28 February 2007, Available at: https://www.chathamhouse.org/sites/files/chathamhouse/public/Research/International%20Law/il280207.pdf , Visited on August 2016##41. Case concerning Military and Paramilitary Activities in and against Nicaragua, (1986), Judgement of International Court of Justice##42. Separate Opinion of Judge Sette-Camara, pp. 199, 200, Military and Paramilitary Activities in and against Nicaragua (Nicaragua v. United States of America)##E) Websites##43. http://ec.europa.eu/idabc/servlets/Docd7a7.pdf?id=32608 , Visited on 15 September 2016##44. http://www.history.com/this-day-in-history/hotline-established-between-washington-and-moscow , Visited on 15 January 2017##45. http://www.nbcnews.com/news/us-news/what-obama-said-putin-red-phone-about-election-hack-n697116 , Visited on 15 January 2017##46. http://www.politico.com/story/2016/11/julian-assange-russia-john-podesta-wikileaks-230676 , Visited on 12 January 2017##47. http://www.reuters.com/article/us-usa-election-hack-russia-idUSKCN0Z02EK , Visited on 15 January 2017##48. https://wikileaks.org/What-is-Wikileaks.html , Visited on 5 January 2017##49. https://www.theguardian.com/us-news/2016/dec/10/cia-concludes-russia-interfered-to-help-trump-win-election-report. , Visited on 5 January 2017##50. https://www.theguardian.com/us-news/2016/dec/16/qa-russian-hackers-vladimir-putin-donald-trump-us-presidential-election , Visited on 5 January 2017##51. https://www.us-cert.gov/about-us , Visited on 15 September 2016##

0 حمایت از زنان در برابر خشونت در پرتو کنوانسیون 2011 استانبول در خصوص پیشگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان Protecting Women against Violence in the Light of 2011 Istanbul Convention on Preventing and Combating Violence against Women and Domestic Violence https://jplsq.ut.ac.ir/article_73965.html 10.22059/jplsq.2018.250813.1658 0 کنوانسیون پیشگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان و خشونت خانگی 2011 شورای اروپا (کنوانسیون استانبول)، جدیدترین معاهده‌ای است که مستقیماً به مقولۀ خشونت علیه زنان می‌پردازد. این کنوانسیون، به ایجاد چارچوب جامعِ حقوقی و از جمله اتخاذ رهیافتی میان‌رشته‌ای در پیشگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان دست زده و تعریفی فراگیر و تفسیری موسع از تبعیض علیه زنان و مصادیق آن ارائه داده است. همچنین اتخاذ رویکردی جامع در قبال اشکال گوناگون خشونت علیه زنان و جرم‌انگاری آنها و تعمیم و توسعۀ دامنۀ تعهدات دولت‌ها به وضعیت‌های پناهندگی، مهاجرت و مخاصمات مسلحانه برای حمایت از زنان در برابر کلیۀ صوَر خشونت، از دیگر ویژگی‌های این کنوانسیون است. بر این ‌اساس، کنوانسیون استانبول با ویژگی‌های پیش‌گفته در پی پیشگیری، پیگرد و حذف خشونت علیه زنان و دختران و خشونت خانگی است. این سند، نه‌تنها رژیم حقوقیِ خشونت مبتنی بر جنسیت را توسعه می‌بخشد و تقویت می‌کند، بلکه حتی می‌تواند در دسترس و مورد الحاق کشورهای ثالثی که عضو شورای اروپا نیستند نیز، قرار بگیرد. مقالۀ فرارو بر آن است تا از چشم‌انداز حقوق بین‌الملل، به بررسی نوآوری‌ها و توانمندی‌های بالقوۀ کنوانسیون استانبول در کاهش و حذف خشونت علیه زنان مبادرت ورزد. 1 The Council of Europe Convention on Preventing and Combating Violence against Women and Domestic Violence 2011 (the Istanbul Convention) is the most recent treaty that directly addresses the issue of violence against women (VAW). This Convention has created a comprehensive and multi-faceted legal framework including the adoption of an interdisciplinary and multidimensional approach toward preventing and combating VAW and has presented a pervasive definition and interpretation of discrimination and its manifestations against women. Adopting an extensive method toward all forms of VAW and their criminalization, and generalizing the scope of Parties' obligations to armed conflicts and migration and asylum status in protecting women against all forms of violence are another features of the Convention. This Convention, through aforementioned characteristics, seeks to prevent, prosecute and eliminate violence against women and girls and domestic violence. Not only does it develop and strengthen the legal regime regarding gender-based violence, the treaty can also be accessible to and acceded by third countries, which are not members of the Council of Europe. The present article aims to investigate the innovations and potential capabilities of Istanbul Convention as regards the reduction and elimination of VAW under an International Law perspective. 737 755 علی مشهدی Ali Mashhadi دانشیار گروه حقوق عمومی و بین‌الملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران جمهوری اسلامی ایران droitenviro@gmail.com موسی کرمی Mousa Karami دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران جمهوری اسلامی ایران mosakarami136767@gmail.com International Law human rights Violence against Women Council of Europe 2011 Istanbul Convention 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. دانش‌پژوه، مصطفی (1391)، مقدمۀ علم حقوق؛ با رویکرد به حقوق ایران و اسلام، چ هفتم، تهران: سمت.##2. زیبایی‌نژاد، محمدرضا (تابستان 1388)، هویت و نقش‌های جنسیتی (مجموعه مقالات، چ اول، تهران: مرکز امور زنان و خانوادۀ ریاست جمهوری.##3. عبداللهی، معاذ؛ عبداللهی، جوانمیر (1393)، نسل‌زدایی فرهنگی، تهران: مجد.##4. عزیزی، ستار (1385)، حمایت از اقلیت‌ها در حقوق بین‌الملل، همدان: نور علم.##5. کاتوزیان، ناصر (1392)، فلسفۀ حقوق (تعریف و ماهیت حقوق)، چ ششم، ج 1، تهران: شرکت سهامی انتشار.##6. ممتاز، جمشید؛ رنجبریان، امیرحسین (1387)، حقوق بین‌الملل بشردوستانه: مخاصمات مسلحانۀ داخلی، چ سوم، تهران: میزان.##ب) مقالات##7. بیگ‌زاده، ابراهیم (1375)، «سازمان ملل متحد و محاکم کیفری بین‌المللی»، تحقیقات حقوقی، ش 18.##8. حسن‌پور ازغدی، سیده بتول؛ سیمبر، معصومه؛ کرمانی، مهدی (تابستان 1390)، «خشونت خانگی علیه زنان: مروری بر نظریه‌ها، میزان شیوع و عوامل مؤثر بر آن»، نشریۀ علمی-پژوهشی دانشکدۀ پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی، دورۀ 21، ش 73.##9. خاک، روناک (1387)، «جرم‌انگاری خشونت جنسی در حقوق بین‌الملل کیفری»، مجلۀ حقوقی بین‌المللی، سال بیست‌وپنجم، ش 39.##10. زینالی، حمزه (تابستان 1383)، «اثرات فقدان حمایت کیفری مناسب از زنان بر بزه‌دیدگی آنها»، رفاه اجتماعی، دورۀ سوم، ش 13.##11. عظیم‌زاده، شادی (پاییز و زمستان 1384)، «پویایی جلوه‌های سیاست جنائی در حمایت از زنان بزه‌دیدۀ خشونت»، مجلۀ حقوقی دادگستری، ش 52 و 53.##12. گنج‌بخش، محمود؛ موسی‌زاده، رضا؛ آل کجباف، حسین (بهار و تابستان 1395)، «حمایت از زنان قربانی ترور در حقوق بین‌الملل: در پرتو مفهوم نظم اجتماعی و بین‌المللی»، مطالعات زن و خانواده، دورۀ 4، ش 1.##13. قراچورلو، رُزا (بی‌تا)، «بررسی خشونت نسبت به زنان با تأکید بر خشونت علیه زنان در ایران و گزارش خانم دکتر یاکین ارتورک، گزارشگر ویژۀ موضوعی سازمان ملل متحد»، وکالت.##14. میری لواسانی، سمیه سادات (پاییز 87)، «کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و مقایسۀ آن با برخی اسناد حقوق بشری»،فصلنامۀ حقوقی گواه، ش 13.##2. انگلیسی##15.Cook, Rebecca J. and Cusack, Simone (2010), Gender Stereotyping: Transnational Legal Perspectives, Philadelphia: University of PennsylvaniaPress.##16. Stamatopoulou, Elsa (2007),Cultural Rights in International Law: Article 27 and Beyond, Leiden/Boston, Martinus Njihoff Publishing.##17. UN Division for the Advancement of Women of the Department of Economic and Social Affairs (UNDAWDESA) (2010),Handbook for Legislation on Violence against Women, New York, UN Publications.##18. WHO (2009), Promoting Gender Equality to Prevent Violence against Women, available at: http://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/44098/9789241597883_eng.pdf;jsessionid=C9B14B6AAFFB43CBF79EAAAFB5142C80?sequence=1##B) Article##19. Goldscheid, Julie & J. Debra Liebowitz, (2015), "Due Diligence and Gender Violence: Praising its Power and its Perils", Cornell International Law Journal, Vol. 48.##C) Instruments##20. Council of Europe (11 May 2011), Convention on Preventing and Combating Violence against Women and Domestic Violence (Istanbul Convention), Treaty Series - No. 210. Available at:##www.coe.int/t/dghl/standardsetting/equality/03themes/violenceagainstwomen/Exp_memo_Conv_VAW_en.pdf##21, UNGA (18 December 1979),Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (CEAFDAW), Resolution 34/180.##22. UNGA (1993),Declaration on the Elimination of Violence against Women (DEVAW), A/RES/48/104.##D) General Recommendations and Comments, Cases, Commentaries##23. CCPR (November 10 1989), General Comment No. 18: Non-Discrimination, For the text see: http://www.unhchr.ch/tbs/doc.nsf/0/3888b0541f8501c12563ed004b8d0e?Opendocument.##24. CEDAW (29 January 1992),General Recommendation No. 19: Violence against Women, U.N. Doc. A/47/38.##25. _______ (26 January 2005), Commentary 2/2003, A. T. v. Hungary, A/60/38 (Part I).##26. _______ (October 19 2010), General Recommendation No. 28: the Core Obligations of States Parties under Article 2 of the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women,CEDAW/C/2010/47/GC.2.##27.________ (13 April 2012), R.K.B. v. Turkey, UN Doc. CEDAW/C/51/D/28/2010.##28.________ (24 November 2012), V.V.P. v. Bulgaria, UN Doc. CEDAW/C/53/D/31/2011.##29. _______ (14 November 2014), General Recommendation No.32: the Gender-related Dimensions of Refugee Status, Asylum, Nationality and Statelessness of Women, CEDAW/C/GC/32.##30. CESCRs (2 July 2009),General Comment No. 20: Non-Discrimination in Economic, Social and Cultural Rights (Art. 2, Para. 2 of the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, UN. Doc.E/C.12/GC/20.##E) Reports##31. Cusack, Simone (2013), OHCHR Commissioned Report: Gender Stereotyping as a Human Rights Violation, http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:K_JgOcvVp3QJ:www.ohchr.org/Documents/Issues/Women/WRGS/2013-Gender-Stereotyping-as-HR-Violation.docx+&cd=1&hl=en&ct=clnk&gl=ir&client=firefox-b##32. Erturk, Yakin, (20 January 2006), Report on The Due Diligence Standard as a Tool for the Elimination of Violence Against Women, Delivered to the Economic and Social Council Commission on Human Rights. U.N. Doc. E/CN.4/2006/61.##33. Henrard, Kristin (2007), Equal Right versus Special Rights? Minority Protection and the Prohibition of Discrimination (Report), Luxembourg, Office for Official Publications of the European Communities.##34. Human Rights Council (HRC) (May 28 2014), Report of the Special Rapporteur on violence against women, its causes and consequences, Rashida Manjoo, UN Doc A/HRC/26/38.##35. ________________________ (June 10 2015), Report of the Special Rapporteur on violence against women, its causes and consequences, Rashida Manjoo, UN Doc A/HRC/29/27.##36. Kalantry, Sital et al (2011), Combating Acid Violence in Bangladesh, India and Cambodia (Report), New York, Avon Global Center for Women and Justice at Cornell Law School and the New York City Bar Association.##3. فرانسه##37. Callu, M. F. (2015), "Les violences faites aux femmes dans le couple. Quelles réponses juridiques?"Éthique & santé, 12 (4).##38. Doek, J. (2011, October), "Le cadre juridique international pour protéger les enfants dans les conflits armés", In: MCRAE R., Les enfants dans les conflits. Forum du désarmement, genève, UNIDIR.##39. Freedman, J. (2012), "La violence des femmes pendant les conflits amés et la (non)-réaction des organisations internationals". In: Penser la violence des femmes. La découverte.##40. Simon, S. (2014), "Violences faites aux femmes: définitions, principaux chiffres et politiques publiques de lutte",Les tribunes de la santé, (3).##

0 روش‌های ارتقای کیفیت قوانین Techniques for improving the quality of laws https://jplsq.ut.ac.ir/article_73970.html 10.22059/jplsq.2018.256289.1720 0 توجه به مبحث «کیفیت قانون» در ده سال اخیر در ایران، این ضرورت را به‌وجود آورده تا در خصوص وجوه مختلف آن، بحث و مطالعه صورت گیرد. زوایا و وجوه مسئلۀ «کیفیت قانون»، بسیار گسترده، پیچیده و نیازمند دقت فراوان است. شروع آن، مجموعه مباحث مفهومی و نظری، و پایانش پیشنهاد راهکارهای عملی برای افزایش و بالا بردن سطح کیفی قوانین است. در این مقاله، پنج راهکار افزایش سطح کیفی قوانین ارائه شده است. این راهکارها در کشورهای مختلف سابقه دارند، اما هیچ زمان به‌عنوان مجموعه‌ای از شیوه‌های افزایش کیفیت قانون، در کنار هم، در نظر گرفته نشده‌اند. سه راهکار از این فنون، کیفیت شکلی و محتوایی قوانین را افزایش می‌دهند (راهنمایی و مشورت در تهیۀ پیش‌نویس، استفاده از متخصصان زبان و استفاده از قانون آزمایشی)، و مجموعه‌سازی قوانین و تصویب قانون خاص مربوط به مسئلۀ «کیفیت قوانین»، فضای نظام حقوقی را برای ارتقای سطح کیفی قوانین مناسب می‌سازند. بی‌تردید، استفاده از این روش‌ها به‌تنهایی سطح بالای کیفیت قوانین را تضمین نمی‌کند، اما هر کدام از آنها و مجموع آنها با هم، تأثیر بسیار زیادی در رسیدن به «قانون خوب» دارند. 1 The focus on the issue of Quality of Laws in the last decade in Iran necessitates conducting a study on and discussing different aspect of the issue. Aspects and facets of quality of law are extended, complex, and they need high precision. The initial steps of the study include conceptual and theoretical underpinnings and final steps entail practical solution for increasing the level of quality of laws. In the present study, five solutions to increase the level of quality of laws are introduced. The solutions are practiced in different countries; however, they have never been discussed as a set of ways to increase the level of quality of laws altogether. Three solutions increase formal and material characteristics of the laws, i.e. consultation prior to the tabling of the bill, use of linguistic experts, and use of experimental legislation. The other solutions, i.e. codification, and specific law on quality of laws, provide the appropriate legal system environment for increasing the level of quality of laws. Undoubtedly, using these solutions, all of them as a whole, have a significant effect on achieving a good law 757 770 آزاده عبداله‌زاده شهربابکی Azadeh Abdollahzadeh Shahrbabaki دانش‌آموختۀ دکتری حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق دانشگاه اِکس مارسی 3، فرانسه جمهوری اسلامی ایران a.shahrbabaki@yahoo.com good legislation- linguistic experts- experimental legislation- codification- interested parties 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. میل، جان استوارت (1369)، رساله‌ای در باب آزادی،  ترجمۀ علی رامین، تهران: نشر نی.##2. مونتسکیو، چارلز لوئی (1370)، روح‌القوانین،  ترجمۀ علی مهتدی، تهران: امیرکبیر.##ب) مقالات##3. سلطانی، سید ناصر (1394)، «علل نافرجامی تدوین و تنقیح قوانین در ایران»، در پژوهش حقوق عمومی، ص 164-131.##2. انگلیسی##4. Combrade, Bertrand-Léo (2015), L’obligation d’étude d’impact des projets de loi, thèse sur la direction de Michel Verpeaux, Université Paris 1.##5. Ranchordàs, Sofia (2014), Constitutional Sunsets and Experimental legislation, UK: Edward Elgar Publishing Limited.##6. Rémy, Cabrillac (2002), Les codifications, PUF, coll. Droit.##7. Kellermann, A.; Azzi, G.; Jacobs, S. H. (1998), Improving the Quality of Legislation in Europe, Kluwer Law International.##8. Steffensen, Bernd; Below, Nicola; Feindt, Peter H.; De Boer, Joop; Vogelezang-Stoute, Elizabeth; Klade, Manfred; Spokek, Armin; Pelkonen, Riina; Valve, Helena, Simulating and Evaluating a Better Regulation of Converging Technologies, funded by: Scientific Knowledge for Environmental Protection, on University of Amsterdam, http://acels.uva.nl/.../seberoc_final-report_format_2012-2012.##B) Articles##9. « Article 37-1 de la Constitution et principe d'égalité », sur http://www.conseil-constitutionnel.fr/conseil-constitutionnel/francais/a-la-une/fevrier-2016-article-37-1-de-la-constitution-et-principe-d-egalite.146919.html, 2016.##10. Carbonnier, Jean (2005), «Codification», in dictionnaire de philosophie politique, Raynaud, Philippe, et Rials, Stéphane, dir. Quatrige & PUF##11. Dickinson, John (1931),”Legislation and the effectiveness of Law”, in American Bar Association Journal, No. 17, pp. 645-696.##12. Ehrenberg-Sundin, Barbro (2004), “Plain language in Sweden, the results after 30 years”, available on http://www.plainlanguage.gov/usingPL/world/world-sweden.cfm.##13. Eng, Svein (2002), “Legislative Inflation and the Quality of Law”, in Legisprudence, Edition by Luc J Wintgens, pp. 65-79.##14. Gestel, Rob van ; Dijck, Gijs van (2011), “Better regulation through experimental legislation”, in European Public Law, Vol.17, No.3, pp. 539-553##15. Gestel, Rob van ; Dijck, Gijs van (2011), “Better regulation through experimental legislation”, in European Public Law, vol.17, No.3, pp. 539-553.##16. Laugier, Henri (1951), «Pour une réforme du Conseil Economique et Social», in Politique Etrangère, Vol. 16, No. 4, pp. 313-324.##17. Reath, Andrews (1994), “Legislating the Moral Law”, in Noûs, Vol. 28, No. 4, pp. 435-464.##18. Roblot-Troizier, Agnès; Sorbara, Jean-Gabriel (2009), "Limites et perspectives de la nouvelle fonction législative du Conseil d'Etat", in L’actualité juridique droit administratif, No. 36, Dalloz, pp. 1994-2002.##19. Timsit, Gérard (1996), "La codification, transcription ou transgression de la loi?", Droits, No. 24.##C) Documents##20. La loi organique n° 58-1360 du 29 décembre 1958 (version consolidée au 05 décembre 2008).##21.  Loi n° 2009-689 du 15 juin 2009 tendant à modifier l'ordonnance n° 58-1100 du 17 novembre 1958 relative au fonctionnement des assemblées parlementaires et à compléter le code de justice administrative. ##22. L’article 39 alinéa 5 de la révision constitutionnelle du 23 juillet 2008.##23. European Commission, Impact Assessment Guidelines, SEC(2009) 92, on  http://ec.europa.eu/governance/impact/commission_guidelines/docs/iag_2009_en.pdf.##24. Guide pour l’élaboration de la législation fédérale, 3e édition mise à jour, Office fédéral de la justice, 2007.##25. Communication de la Commission sur l'obtention et l'utilisation d'expertise par la Commission: principes et lignes directrices - "Améliorer la base de connaissances pour de meilleures politiques" /* COM/2002/0713 final */  sur http://eur-lex.europa.eu/legal-content/FR/ALL/?uri=CELEX:52002DC0713##26. Décision n° 99-421 DC du 16 décembre 1999, Loi portant habilitation du Gouvernement à procéder, par ordonnances, à l'adoption de la partie législative de certains codes.##27. Décision n° 2004-506 DC du 2 décembre 2004, Loi de simplification du droit##28. Loi organique n° 2009-403 du 15 avril 2009 relative à l'application des articles 34-1, 39 et 44 de la Constitution, sur https://www.legifrance.gouv.fr/affichTexte.do?cidTexte=JORFTEXT000020521873&categorieLien=id.##29. Portelli, Hugues (2015), Rapport n° 509-Séna : l’application  des articles34-1, 39  et 44  de  la Constitution  pour  tenir  compte  de  la décision du Conseil constitutionnel du 1er juillet 2014, sur  http://www.senat.fr/rap/l14-509/l14-5094.html.##

0 مطالعۀ تطبیقی شرایط کلی شناسایی و اجرای احکام خارجی در حقوق ایران و اتحادیۀ اروپا Comparative Study of General Conditions in Recognition and Enforcement of Foreign Judgments in the Iranian and the European Union Laws https://jplsq.ut.ac.ir/article_74177.html 10.22059/jplsq.2018.253268.1686 0 با تحول نظام‌های سیاسی و اقتصادی، دنیا در حال تبدیل به دهکدۀ جهانی است و لزوم یکسان‌سازی قوانین و مقررات و جهانی شدن حقوق، بیش از پیش ملموس است. در این مطالعه شرایط و موانع شناسایی و اجرای احکام خارجی در حقوق ایران با مقررات اتحادیۀ اروپا تطبیق داده شده و اجرا و تفاوت‌های احکام در هر دو نظام بررسی شده است. نتایج نشان داد که از جمله مشترکات هر دو نظام آن است که صرفاً احکام مدنی و تجاری قابل شناسایی و اجراست و احکام کیفری و تصمیمات اداری و مالیاتی استثنا شده است. در این مطالعه مشخص شد مقررات اتحادیۀ اروپا قابل گرته‌برداری بین کشورهای دارای مشترکات منطقه‌ای و مذهبی مانند کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی، سازمان اکو و جنبش عدم تعهد است. 1 With the transformation of political and economic systems, the world is becoming a global village, and its needs to harmonize laws and regulations and the globalization of rights is more and more concrete. In this study, the conditions and barriers to the recognition and enforcement of foreign judgments in Iranian law have been adapted to EU rules, and the implementation and differences of judgments in both systems have been investigated. The results showed that the commonality of both systems is that only civil and commercial sentences can be identified and enforced, and criminal and administrative and tax decisions are excepted. The study found that EU regulations could be shared between countries with regional and religious communities, such as the member states of the Islamic Conference, the Eco-Organization and the Non-Aligned Movement (NAM). 771 792 محمود جلالی Mahmoud Jalali دانشیار گروه حقوق دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران جمهوری اسلامی ایران m.jalali@ase.ui.ac.ir علی نوریان Ali Noorian دانش‌آموختۀ دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران جمهوری اسلامی ایران noorin149@yahoo.com Recognition and Enforcement of Foreign Judgments Public Policy Morality Civil and Commercial Judgments Definite Judgment 1. فارسی##الف) کتاب‌ها##1. الماسی، نجادعلی (1382)، حقوق بین‌الملل خصوصی، چ دوم، تهران: میزان.##2. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1377)، ترمینولوژی حقوق، چ نهم، تهران: کتابخانۀ گنج دانش تهران.##3. دهخدا، علی‌اکبر (1377)،لغت‌نامه، چاپ اول دورۀ جدید، انتشارات دانشگاه تهران.##4. شمس، عبدالله (1394)، آیین دادرسی مدنی، ج 2، چ سی‌وهفتم، تهران: دراک.##5. عالمی، شمس‌الدین (1345)،اعمال و اجرای قوانین و احکام بیگانه در ایران، تهران: کتابخانۀ ابن‌سینا.##6. مهاجری، علی (1393)، شرح جامع قانون اجرای احکام مدنی، جلد 2، چاپ هشتم، تهران، انتشارات فکرسازان.##7. نصیری، مرتضی (1383)، حقوق تجارت بین‌المللی در نظام حقوق ایران، تهران: امیرکبیر.##ب) مقالات##8. الماسی، نجادعلی (1369)، «شناسایی و اجرای احکام مدنی خارجی در حقوق فرانسه و حقوق انگلیس و آمریکا»، نشریۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ش 5.##9. بریشتاین ریستائو، ادوارد (1381)، «اجرای احکام خارجی به‌وسیلۀ دادگاه‌های ایالتی و فدرال آمریکا»، ترجمۀ محمدجواد میرفخرایی، مجلۀ حقوق، ش 2.##10. پورنوری، منصور (1388)، «شناسایی و اجرای احکام دادگاه‌های خارجی در ایران»، فصلنامۀ قضاوت، ش 25.##11. جلالی، محمود؛ مقامی، امیر (1390)، «کارکرد حقوق بین‌الملل در فرایند جهانی شدن حقوق»، مجلۀ مطالعات حقوق خصوصی، سال چهل‌ویکم، ش 23.##12. ون مهرن، آرتورت (1389)، «آیا پیش‌نویس تهیه‌شده توسط کنوانسیون لاهه می‌تواند به نتیجه برسد؟»، ترجمۀ دکتر فرهاد خمامی‌زاده، فصلنامۀ الهیات و حقوق، ش 2.##ج) پایان‌نامه‌ها##13. صمدی فروشانی، محمود (1391)، «شرایط حاکم بر اجرای احکام قضایی خارجی در حقوق معاهده‌ای ایران و اتحادیۀ اروپا»، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، تهران.##14. معماری، محمدرضا (1379)، «مطالعۀ تطبیقی شناسایی و اجرای احکام خارجی در حقوق کشورهای ایران و انگلیس»، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد، مجتمع آموزش عالی قم.##15. نمدیان، افشین (1376)، «نظام حل‌وفصل اختلافات تحت کنوانسیون 1965 واشنگتن»، رسالۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.##2. انگلیسی##16. Collier J. G., (2001), Conflict of Laws, 3rd Edition, Cambridge University Press.##17. Delmas-Marty M (2003), Global Law- a Triple Challenge, 1st. ed. USA. Brill – Nijhoff.##18. Jeremy W., (2015), Guide to Enforcement of Foreign Judgment in the Cayman Islands, Jwalton@appleby global.com.##19. Oxford Dictionary of Law, Oxford University Press.1977.##20. PLC-Enforcement of a Foreign Judgment, Published on 1 August 2014, http/uk. practical law.com by Thomson Reuters.##B) Articles##21. Beamont, P. & Walker, L.(2015), “Recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters in the Brussels I Recast and some lessons from it and the recent Hague Conventions for the Hague Judgments Project”, Journal of Private International Law, Vol. 11, pp. 31-63.##22. Eleanor, Ch. R. (2006), "Harmonizing European Private International Law", International Journal of Legal Information, Vol. 34, Summer 2006.##23. EU and Family Law. "Family and Relationship", www.citizenship information.ie.##24. Larobina M. D., & Pate R. L.(2011), The Status of Recognition and Enforcement of Judgment in the European Union, Department of Management, Sacred Heart University Fairfield,ct.6825). April 30/2011.##25."Enforcing Foreign Judgments and Arbitration Awards in England and Wales", September 2010 at www.clydeco.com.##26. Beadoin P., Flore M. and Nicolin T., (2016), "The Public Policy Exception against The Recognition and Enforcement of European Judgment", ENM, ECOLE National dae la Magistrture available at http://www.ejtn.eu/PageFiles/14777/Written%20paper_France.pdf##27. Ralf M., (2009), "Recognition and Enforcement of Foreign Judgment", in: Rüdiger Wolfrum (ed.), Max Plank Encyclopedia of Public International law".www.pepil.com.##28. Steven Loble, "Enforcement of Foreign Judgment in England", at http://www.loble.co.uk/enforcement_of_foreign_judgments.html, viewed on 23/02/2018.##C) International Documents##29. Brussels Convention on Jurisdiction and Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters (1968), copy @lexmercaToria.org.##30. Convention on the Recognition of Divorces and Legal Separation, 1 June 1970, www.hcch.net.##31. Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Judgment in Civil and Commercial Matters, 1 February 1971, www.hcch.net.##32. Convention on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, Brussels 1968, Full Faith and Credit Convention, Lexmercatoria.org.##33. Council Regulation(Ec) No/2001 of 22 December 2000 on Jurisdiction and Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, http://eur-lex.europa.eu.##34. Council Regulation (EC) NO 2201/2003 Concerning Jurisdiction and Recognition and Enforcement of Judgments in Matrimonial Matters and the Matters of Parental Responsibility; Repealing Regulation(EC) NO 1374/2000, Official Journal of the European Union, 23/12/2003.##35. Council Regulation(EU), 2016/1104 of 24 June 2016, Implementing Enhanced Cooperation in the Area of Jurisdiction, Applicable Law and the Recognition and Enforcement of Decisions in Matters of the Property Consequences of Registered Partnership, Official Journal of the European Union.##36. Regulation (EU)No 1215/2012 of The European Parliament and of the Council of 12 December 2012 on Jurisdiction and the Recognition and Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters (recast), Official Journal of the European Union.20/12/2012.##37. The Hague Marriage Convention, 14 March 1978, at www.hcch.net.##

0 نقدی بر تقابل اتحادیۀ آفریقا و دولت‌های عضو وی با دیوان کیفری و تأثیر آن بر رویۀ قضایی بین‌المللی A Critique of Opposition of the African Union and its Member States with the Criminal Court in and its Effects on International Jurisprudence https://jplsq.ut.ac.ir/article_73994.html 10.22059/jplsq.2019.279931.1987 0 سلب مصونیت از عوامل جنایات بین‌المللی براساس مقررات مادۀ 27 اساسنامه، جلوه‌ای از همکاری دولت‌های عضو با دیوان کیفری است. لیکن این همکاری مختص دولت‌های عضو و در خصوص وضعیت مجرمانۀ آنهاست. دولت سودان عضو دیوان کیفری نیست. ارجاع وضعیت مجرمانۀ وی و لزوم همکاری وی با دیوان کیفری نیز ناشی از عضویت وی نیست، بلکه ناشی از قطعنامۀ شورای امنیت است که ابهاماتی جدی در زمینۀ تلقی عضویت سودان در اساسنامه و سپس سلب مصونیت از وی بدین‌طریق دارد. این وضعیت به ‌تقابل اتحادیۀ آفریقا و دولت‌های عضو آن با دیوان کیفری بین‌المللی منجر شده است که نقد و تأثیر آن بر رویۀ قضایی بین‌المللی هدف و موضوع این نوشتار است. سؤال پژوهش این است که تأثیر تقابل اتحادیۀ آفریقا و دولت‌های عضو آن با دیوان کیفری بر رویۀ قضایی بین‌المللی چیست؟ یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که رویۀ قضایی دیوان کیفری در طول بیش از یک دهه نه‌تنها نتوانسته است از دامنۀ این تقابل بکاهد، بلکه در قبال عدم همکاری دولت‌های عضو اتحادیۀ آفریقا در دستگیری عمرالبشیر تضعیف هم شده است. این رویکرد بر جایگاه دیوان کیفری به پشتوانۀ شورای امنیت در وضعیت سودان تأثیر منفی گذاشته که بیش از پیش مشهود است. 1 Removing of immunity from elements of international crimes in accordance with provisions of Article 27 of Statute is Cooperation’ prospect of members with the ICC. However, this cooperation is specific to members and to their status. Sudan is not a member of the ICC. Referral of his condition and the need for his cooperation with the ICC is not due to his membership, but because of the resolution, which has serious ambiguities regarding the recognition of Sudan's membership in the Statute and removing of immunity. This situation has led to the confrontation between the AU and its members with the ICC, that is purpose and subject of this article. Research question is; what is impact of confrontation between the AU and its members with the ICC on international judicial procedures? The findings of this study indicate that Judicial proceeding of the ICC has not only failed to narrow the scope of this confrontation for more than a decade, but also has been weakened by the lack of cooperation of AU's member states in the arrest of Al-Bashir. This approach adversely affects the status of the ICC on protection of Security Council in Sudan's situation, which is becoming increasingly evident. 793 807 جواد صالحی Javad Salehi دانشیار گروه حقوق، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران javadsalehi2010@gmail.com International Judicial Procedure African Union International Criminal Court Sudan Security Council 1. فارسی##1. امینی‌نیا، عاطفه؛ برزگرزاده، عبدالحسین (1397)، «تداوم عدالت تبعیض‌آمیز و مناسبات حقوقی دیوان کیفری بین‌المللی و شورای امنیت»، مجلۀ حقوقی بین‌المللی، ش 59، ص 274-249.##2. رضوی‌فرد، بهزاد؛ فرجی، محمد (1396)، «تشکیل دادگاه کیفری بین‌المللی‌شده (مختلط) کامبوج؛ مبانی و چالش‌ها»، مجلۀ حقوقی بین‌المللی، ش 57، ص 333-313.##3. رمضانی ‌قوام‌آبادی، محمدحسین (1397)، «توسعۀ تدریجی عدالت کیفری منطقه‌ای با تأکید بر دیوان آفریقایی دادگستری و حقوق بشر»، پژوهش حقوق کیفری، سال ششم، ش 22، ص 283-261.##4. رمضانی ‌قوام‌آبادی، محمدحسین؛ بهمئی، منصور (1396)، «تحقق عدالت کیفری بین‌المللی در آفریقا؛ موانع و راه‌کارها»، مطالعات حقوق عمومی، دورۀ 47، ش 1، ص 26-1.##5. زرنشان، شهرام؛ میرجعفری، حسین (1397)، «قابلیت تعقیب سران گروه تروریستی داعش در دیوان کیفری بین‌المللی»، مجلۀ حقوقی بین‌المللی، ش 59، ص 224-205.##6. صالحی، جواد (1392)، «قطعنامۀ 1593 شورای امنیت در الزام دولت­ها به همکاری یا دیوان کیفری بین‌المللی»، فصلنامۀ مطالعات بین­المللی پلیس، ش 16، ص 52-33.##7. ----------- (1394)، «مصونیت نداشتن رئیس‌جمهوری سودان در برابر دیوان کیفری بین المللی»، فصلنامۀ اطلاعات سیاسی- اقتصادی، ش 302، ص 93-84.##8. ----------- (1396)، «چالش‌های دیوان کیفری بین‌المللی در پیگیری پروندۀ رئیس‌جمهور سودان: از مخالفت اتحادیۀ آفریقا تا عدم همکاری کشورهای عضو اتحادیه»، پژوهش حقوق عمومی، دورۀ 19، ش 57، ص 89-69.##9. کدخدایی، عباسعلی؛ سرگران ناصر؛ عبیدی‌نیا، مریم (1396)، «واکاوی اصل عدم بی‌تفاوتی در رویکرد اتحادیۀ آفریقایی»، مطالعات حقوق عمومی، دورۀ 47، ش 1، ص 95-75.##10. موسوی، فضل‌الله؛ حکمت، راضیه؛ محمدی، عقیل (1397)، «نظام همکاری با دیوان بین‌المللی کیفری در چارچوب قطعنامه‌های ارجاعی شورای امنیت»، مطالعات حقوقی، دورۀ 10، ش 2، ص 269-241.##2. انگلیسی##11. Jalloh, Ch. Charles & Ilias Bantekas (2017), The International Criminal Court and Africa, Oxford University Press.##12. Schabas, A. William (2016), The International Criminal Court: a Commentary on the Rome Statute, 2nd, Oxford University Press.##13. Yuxiang, Zhong (2014), Criminal Immunity of State Officials for Core International Crimes Now and in the Future, Forum for International Criminal and Humanitarian Law Policy Brief Series, No. 20, Torkel Opsahl Academic EPublisher.##B) Articles##14. Ainley, Kirsten (2018), “Retreat or Retrenchment? An Analysis of the International Criminal Court’s Failure to Prosecute Presidents”, in; Alison Brysk and Michael Stohl (eds.), Contracting Human Rights: Crisis, Accountability and Opportunity, Edward Elgar Publishing, pp. 179-193.##15. Bantekas, Ilias (2017), “Sequencing Peace and Justice in Post-Conflict Africa, The ICC Perspective”, in Charles Chernor Jalloh and Ilias Bantekas (eds), The International Criminal Court and Africa, Oxford University Press, pp. 91-137.##16. Grono, Nick & Anna de Courcy Wheeler (2015), “The Deterrent Effect of the ICC on the Commission of International Crimes by Government Leaders”, in; Carsten Stahn (ed.), The Law and Practice of the International Criminal Court, Oxford University Press, pp. 1225-1244.##17. Ingravallo, Ivan (2018), “The Relationship Between the African States and the International Criminal Court: Immunity or Impunity?”, in; Giovanni Cellamare and Ivan Ingravallo (eds.); Peace Maintenance in Africa Open Legal Issues, pp. 169-190.##18. Labuda, I. Patryk (2014), “The International Criminal Court and Perceptions of Sovereignty, Colonialism and Pan-African Solidarity”, African Yearbook of International Law Online, Vol. 20, pp. 289-321.##19. Tladi, Dire (2015), “The Duty on South Africa to Arrest and Surrender President Al-Bashir under South African and International Law; A Perspective from International Law”, Journal of International Criminal Justice, Vol. 13, pp.1027-1047.##20. African Union (2008), “Communiqué of the 142nd Meeting”, AU Doc. PSC/MIN/Comm.##21. African Union (2010), Decision on the Progress Report of the Commission on the Implementation of Decision Assembly on the Second Ministerial Meeting on the Rome Statute of the International Criminal Court, No. Assembly/AU/Dec. 296(XV).##22. African Union (2013), Decision Assembly/AU/Dec.482 (XXI) on International Jurisdiction, Justice and the International Criminal Court (ICC), Doc. Assembly/AU/13.##23. Security Council of United Nation (2017), Reports of the Secretary-General on the Sudan and South Sudan’, Official Records of the Security Council, UN Doc. S/PV.7963.##

0 مخاصمة مسلحانة عراق؛ تحلیل اقدامات ارتکابی داعش از منظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه و حقوق بین‌الملل کیفری Armed Conflict in Iraq; analysis of Daesh’s actions from the perspective of International Humanitarian Law and International Criminal Law https://jplsq.ut.ac.ir/article_74352.html 10.22059/jplsq.2018.259213.1754 0 در سال‌های اخیر جامعة بین‌الملل شاهد ظهور بازیگری غیردولتی به نام «داعش» بوده‌ که با اقدامات خود تهدیدی جهانی و بی‌سابقه برای صلح و امنیت بین‌المللی ایجاد کرده است. تصرف مناطق عمدتاً شمالی عراق، داعش را وارد مخاصمة مسلحانه با ارتش عراق کرد. محور اصلی و اساسی در مخاصمة مسلحانه –خواه بین‌المللی یا غیربین‌المللی- رعایت مقررات حقوق بین‌الملل بشردوستانه از جمله اصول بنیادینی همچون تفکیک و تناسب است. پژوهش حاضر با هدف امکان‌سنجی و تبیین قابلیت اعمال مقررات حقوق بین‌الملل بشردوستانه و حقوق بین‌الملل کیفری بر اقدامات ارتکابی داعش، به تحلیل و ارزیابی اقدامات داعش در جنگ عراق پرداخته است. یافته‌های این مقاله نشان می‌دهد که اقدامات ارتکابی داعش در ابعاد مختلف، ضمن نقض اصول بنیادین حقوق بین‌الملل بشردوستانه، آستانة لازم برای تعقیب تحت جنایات بین‌المللی نسل‌زدایی، جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی را محقق ساخته‌اند. 1 In recent years, the international community has witnessed the emergence of a non-state actress called "Daesh" that it constitutes a global and unprecedented threat to international peace and security. When Daesh occupied areas of northern Iraq, this event triggered an armed conflict between the Iraqi army and the Daesh armed forces. The main focus of armed conflict, whether international or non-international, is respect for international humanitarian law, including fundamental principles such as the principle of distinction and proportionality. Daesh has contravened numerous international law provisions by its conduct in Iraq. The group has breached several of its IHL obligations as a non-state actor involved in the conflict occurred in Iraq. According to the findings of this article, it seems that Daesh's actions in various respects have provided the threshold for pursuing under international crimes of genocide, crimes against humanity and war crimes. 809 836 بهمن ساعدی Bahman Saedi کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران جمهوری اسلامی ایران bahmansaedilaw@gmail.com علیرضا آرش پور Alireza Arashpuor استادیار گروه حقوق دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران جمهوری اسلامی ایران alireza_arashpour@yahoo.com عبدالرضا فرزامی نسب Abdolreza Farzami Nasab دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی جمهوری اسلامی ایران reza.farzam77@gmail.com Armed Conflict Iraq DAESH International Humanitarian law International Criminal Law 1. فارسی##الف) کتاب‌‌ها##1. رضایی‌نژاد، ایرج، (1393)، صلاحیت دیوان کیفری بین المللی، چاپ اول، تهران: انتشارات مجد.##2. ژان ماری هنکرتز و لوئیس دوسوالدبک (1387)، حقوق بین‌الملل بشردوستانه عرفی، ترجمه دفتر امور بین‌الملل قوه قضاییه و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، ، چاپ اول، تهران: انتشارات مجد.##3. ضیایی بیگدلی، محمدرضا (1392)، حقوق بین‌الملل بشردوستانه، چاپ دوم، تهران، گنج دانش.##4. علامه، غلام حیدر، (1390)، جنایات علیه بشریت در حقوق بین الملل کیفری، چاپ اول، تهران: نشرمیزان.##5. فِلِک، دیتر، حقوق بشردوستانه در مخاصمات (1387)، ترجمه سید قاسم زمانی و نادر ساعد وکیل، کمیته بین‌المللی بشردوستانه، چاپ اول، تهران، شهر دانش.##6. ممتاز، جمشید و فریده شایگان (1393)، حقوق بین‌الملل بشردوستانه در برابر چالش‌های مخاصمات مسلحانه عصر حاضر، چاپ اول، تهران، شهر دانش.##7. هنجنی، سید علی و شفیعی بافتی، نگین (1392)،  ابعاد حقوقی بین‌المللی مخاصمه مسلحانه غیر بین‌المللی، چاپ اول، تهران، نشر میزان، کمیته ملی حقوق بین‌الملل بشردوستانه.##ب) مقالات##8. اردبیلی، محمدعلی، (1368)، «کشتار جمعی»، مجله حقوقی بین‌المللی، دوره 9، 31-70.##9. زمانی، سید قاسم (1394)، «ماهیت حقوقی داعش در حقوق بین‌الملل: دولت یا بازیگر غیردولتی؟»، فصلنامه دولت‌پژوهی، سال اول، دوره 1. 113-131.##10. عسکری، پوریا، ساعدی، بهمن (1397)، «تحولات جایگاه نهاد شناسایی در ایجاد دولت جدید: بررسی ادعای داعش مبنی بر ایجاد دولت اسلامی»، فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، دوره 48، شماره 1، صفحه 181-200.##11. کدخدایی، عباسعلی، شهسواری، احسان و ساعدی، بهمن (1396)، «تحلیل محتوای عملکرد رژیم صهیونیستی در اعمال سیاست قتل‌های هدفمند در پرتو اصول بنیادین حقوق بشردوستانه بین‌المللی»، مجله فقه حقوق اسلامی دانشگاه تبریز، دوره 8، شماره 14، صفحه 133-165.##ج) پایان‌نامه‌##12. ساعدی، بهمن (1395)، تعهدات دولت‌ها در جرم‌انگاری و مجازات گروه‌های تروریستی با تأکید بر اقدامات داعش، پایان‌نامه کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل، تهران، دانشگاه تربیت مدرس.##2. انگلیسی##A) Article##13. Bellal, Annyssa (2016), “Beyond the Pale? Engaging the Islamic State on International Humanitarian Law”, Yearbook of International Humanitarian Law (Forthcoming). Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2770745.##14. Clapham, Andrew (2006), “Human Rights Obligations of Non-State Actors in Conflict Situations”, International Review of the Red Cross, Vol. 88 No. 863, pp. 491-523.##15. Edwards, Holli (2017), “Does International Law Apply to the Islamic State? Towards a More Comprehensive Legal Response to International Terrorism”, Geneva Centre for Security Policy (GCSP), No.1.##16. Harmen van der Wilt & Inez Braber (2014), “The Case for Inclusion of Terrorism in the Jurisdiction of the International Criminal Court”, Amsterdam Center for International Law (ACIL), No. 2014-13, pp: 1-21.##17. Humud, Carla E. & Pirog, Robert, and Rosen, Liana (2015), “Islamic State Financing and U.S. Policy Approaches,” Congressional Research Service.##18. Kilcup, James, (2016), “Proportionality in Customary International Law: An Argument against Aspirational Laws of War”, Chicago Journal of International Law, Vol. 17: No. 1.##19. Lister Charles, (2014), “Profiling the Islamic State”, Brookings Doha Center Publications. Available at: https://www.brookings.edu/wpcontent/uploads/20 14/12/en_web_lister.pdf.##20. Odermatt, Jed, (2013),“Between Law and Reality: 'New Wars' and Internationalised Armed Conflict”, Amsterdam Law Forum, Vol. 5 Issue 3, pp: 19-32.##21. Wedderburn-Maxwell, Douglas, Classic Distinctions and Modern Conflicts in International Humanitarian Law; Exploring the Struggles and Consequences of Maintaining the Original Distinctions in International Humanitarian Law between Peace and War and International and Internal Conflict, JAMM04 Master Thesis, International Human Rights Law, Faculty of Law, Lund University, Spring 2014.##C) Judgment, Report, Resolution and Convention##22. “They came to destroy”: ISIS Crimes against the Yazidis, UNDoc. A/HRC/32/CRP.2, 15 June 2016.##23. Additional Protocol to the Geneva Conventions of 12 August 1949, and relating to the Protection of Victims of International Armed Conflicts (Protocol I), 8 June 1977.##24. Convention on Rights and Duties of States (inter-American), signed: Montevideo 26 December 1933, entered into force: 26 December 1934.##25. ICJ Reports, Advisory Opinion, legality of the Threat or Use of Nuclear Weapons, 8 July 1996.##26. ICC, Prosecutor v. Bemba, Decision Pursuant to Article 61(7), (a) and (b) of the Rome Statute on the Charges of the Prosecutor Against Jean-Pierre Bemba Gombo, Case No. ICC-01/05-01/08, 15 June 2009.##27. ICC, Situation in the Republic of Kenya, Decision Pursuant to Article 15 of the Rome Statute on the Authorization of an investigation into the situation in the Republic of Kenya, case No. ICC-01/09-19-Corr, PTC II, 31 March 2010.##28. ICTR, Prosecutor v. Gacumbitsi, Trial Judgment, Case No. ICTR-2001-64-T, 17 June 2004.##29. ICTR, Prosecutor v. Laurent Semanza, Trial chamber III, Case No. ICTR-97-20-T, 15 May 2003.##30. ICTY, Prosecutor v. Galić, Judgment of the Appeals Chamber, Case No. IT-98-29-A, 30 November 2006.##31. ICTY, Prosecutor v. Krnojelac, Trial Judgment, Case No. IT-97-25-T, 15 March 2002.##32. ICTY, Prosecutor v. Stakić, Appeals Judgment, Case No. IT-97-24-T, 31 July 2003.##33. ICTY, Prosecutor v. Du Ko Tadi, Appeals Judgment, IT-94-1-A, 15 July 1999.##34. ICTY, Prosecutor v. Tadic, Decision on the Defense Motion for Interlocutory Appeal of Jurisdiction, Case No. IT-94-1-I, Oct. 2, 1995.##35. Protocol Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949, and relating to the Protection of Victims of International Armed Conflicts (Protocol I), 8 June 1977.##36. Protocol Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949, and relating to the Protection of Victims of Non-International Armed Conflicts (Protocol II), 8 June 1977.##37. Report of the Independent International Commission of Inquiry on the Syrian Arab Republic, UN Doc. A/HRC/28/69. 5 February 2015.##38. Rome Statute of the International Criminal Court, adopted on 17 July 1998, entry into Force: 1 July 2002. UN Doc. A/CONF.183/9.##39. Saving the cultural heritage of Iraq. UN Doc. A/RES/69/281, 28 May 2015.##40. Situation in the Republic of Kenya, Decision Pursuant to Article 15 of the Rome Statute on the Authorization of an investigation into the situation in the Republic of Kenya, case No. ICC-01/09-19-Corr, PTC II, 31 March 2010.##41. STL, Interlocutory Decision on the Applicable Law, Case No.: STL-11-01/1, 16 February 2011.##42. U.N. Doc. S/RES/1757, 30 May 2007.##43. UN DOC, S/RES/2170, 15 August 2014.##44. UN Doc. S/RES/1373, 28 September 2001.##45. UN Doc. S/RES/2169, 30 July 2014.##46. UNAMI/OHCHR, Report on the Protection of Civilians in the Armed Conflict in Iraq: 1 November 2015 – 30 September 2016.##47. UNAMI/OHCHR, Report on the Protection of Civilians in the context of the Ninewa Operations and the retaking of Mosul City, 17 October 2016 – 10 July 2017.##

0 امکان‌سنجی نقش‌آفرینی مردم در ابتکار بازنگری قانون اساسی؛ درنگی بر ظرفیت حقوق اساسی ایران Feasibility of the role of people in the Constitutional Review Initiative; a reflection on Iranian constitution's capacity https://jplsq.ut.ac.ir/article_73971.html 10.22059/jplsq.2019.256584.1728 0 قانون اساسی به‌عنوان والاترین میثاق اجتماعی توصیف می‌شود که تضمین کارامدی آن در طول زمان، نیازمند پیش‌بینی سازوکارِ بازنگری در آن است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، در اصل 177 سازوکاری را برای بازنگری مقرر کرده که از نظر میزان نقش مردم در این فرایند شایان توجه است. انگیزۀ نگارش این نوشتار، پاسخ به این پرسش است که قانون اساسی جمهوری اسلامی برای نقش‌آفرینی مردم در ابتکار بازنگری در قانون اساسی چه ظرفیت‌هایی دارد؟ در پاسخ باید گفت ظاهر اصل 177 صرفاً مقام رهبری را دارای صلاحیت ابتکار بازنگری می‌داند. با این حال، در این نوشتار به شیوۀ توصیفی و تحلیلی با بررسی مبانی مشارکت مردم در ابتکار بازنگری از منظر حقوق بنیادین و اصولی از قانون اساسی که دلالت بر حاکمیت مردم دارد و همچنین با انعکاس دیدگاه قانونگذار اساسی و با وفاداری و استناد به قانون اساسی فعلی، در جهت تقویت نقش مردم در ابتکار بازنگری قانون اساسی توسط نمایندگان مجلس شورای اسلامی یا رئیس‌جمهور گام برداشته شده است. یافته‌های پژوهش حاضر دال بر آن است که حق خداداد و سلب‌ناپذیر تعیین سرنوشت اجتماعی، تکلیف همگانی آحاد مردم در امر به معروف و نهی از منکر و به‌علاوه وظیفۀ امت مسلمان در ساخت جامعۀ اسلامی، ظرفیت حقوقی لازم برای افزایش نقش‌آفرینی مردم را فراهم کرده‌اند. 1 The constitution is described as the supreme covenant of social responsibility, whose effectiveness and accountability require prediction of a review mechanism. For this purpose, the Islamic Republic of Iran Constitution, in principle, sets out a mechanism for revision in Article 177 that is significant in terms of the role of the people in this process. The motivation for writing the upcoming paper was to answer the question: What capacities have the constitution of the Islamic Republic for the role of people in the Constitutional Review Initiation? In response, it should be said that Rule 177 merely considers the Supreme Leader to be competent to review the initiative. However, in this paper, in a descriptive and analytical way, examining the fundamentals of people's participation in the revision initiative, from the perspective of the fundamental rights set iv the constitution, which implies the sovereignty of the people, as well as the reflection of the basic legislative and loyalties of the present constitution, To strengthen the role of the people in the Constitutional Review and loyalty to the current constitution, steps have been taken to strengthen the role of the people in the Constitutional Review Initiative by parliamentarians or presidents. 837 857 حامد نیکونهاد Hamed Nikoonahad استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشگاه قم، قم، ایران جمهوری اسلامی ایران hamednikoonahad@gmail.com سیدعبدالسعید مدرس Seyed Abdosaeed Modarres فارغ التحصیل کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشگاه قم، قم، ایران جمهوری اسلامی ایران saeid_70@yahoo.com Revision Initiative - Proposed Review - Revision of the Constitution - Right to Fate - Governance of the People. The findings of this research indicate that the divine and inalienable right to social self-determination the public duty of all people in the cause of good and forbidding evil and moreover the duty of the Muslim nation in the construction of the Islamic community have provided the legal capacity necessary to increase the people's role فارسی##الف) کتاب‌ها##1. ادارۀ کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی (1364)، صورت مشروح مذاکرات مجلس بررسی قانون اساسی، ج 3، چ اول، تهران: اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی.##2. ادارۀ کل امور فرهنگی و روابط عمومی ادارۀ تبلیغات و انتشارات (1369)، صورت مشروح مذاکرات شورای بازنگری قانون اساسی، ج 2، چ اول، تهران: اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی.##3. خمینی، روح‌الله (1378)، صحیفۀ امام (مجموعه آثار امام خمینی (ره))، ج 4، 6 و 21، چ اول، تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی.##4. عمید زنجانی، عباسعلی. (1366). فقه سیاسی: حقوق اساسی و مبانی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایـران. تهران: امیرکبیر. ج 3.##5. قاضی شریعت‌پناهی، سید ابوالفضل (1383)، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، چ دوازدهم، تهران: میزان.##6. کاتوزیان، ناصر (1382)، آزادی بیان، امر به معروف و نهی از منکر، تهران: دانشگاه تهران.##ب) مقالات##6. امیدی، علی (1387)، «گسترش مفهومی حق تعیین سرنوشت از استقلال ملل تحت سلطه تا حق دمکراسی برای همه»، مجلۀ حقوق، دورۀ 38، ش 2، صص 1-24.##7. تیلا، پروانه (1384)، «تحلیل چارچوب نظری بازنگری در قانون اساسی»، مجلۀ حقوق اساسی، ش 5، صص 53-80.##8. خلیلی، محسن (1380)، «نگاهی مقایسه‌ای به مسئلۀ بازنگری قانون اساسی مجلس خبرگان 1358 و شورای بازنگری 1368»، پژوهشنامۀ متین، ش13، صص 111-144.##9. قاری سید فاطمی، سید محمد (1382)، «حق تعیین سرنوشت و مسئلۀ نظارت بر انتخابات: نظارت تضمینی در مقابل نظارت تحدیدی»، مجلۀ مدرس علوم انسانی، ش 31، صص 123-140.##10. هاشمی، سید محمد (1369)، «بررسی تطبیقی و موضوعی بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، تحقیقات حقوقی، ش 8، صص 151-228.##11. ----------------- (1381)، «ابعاد حقوقی سیاست خارجی ایران»، مرکز مطالعات عالی بین‌المللی، ش 2، صص 10-15.##12. مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی (1382)، «مروری اجمالی بر شیوه‌های بازنگری قانون اساسی در حقوق تطبیقی»، شمارۀ مسلسل 6748، کد موضوعی 410. فایل الکترونیکی است قابل دسترسی در این نشانی: http://rc.majlis.ir/fa/report/show/730934##13. مهرپور، حسین (1381)، «حق تعیین سرنوشت از دیدگاه اسلام»، مجلۀ راهبرد، ش 24، صص 123-135.##14. واعظی، مجتبی؛  فصلنامه حقوق اساسی» زمستان 1383 - شماره 3، صص 179 تا 189.##ج) پایان‌نامه‌ها##15. خـلیلی، محسن (1372)، «بررسی تأثیر تحولات پس از پیروزی انقلاب اسلامی بر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایـران و چگونگی بازنگری آن»‌، تـهران:‌ دانـشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، پایان‌نامة درسی دورة کارشناسی‌ارشد رشتة علوم سیاسی.##