دانشگاه تهران فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران 2423-8120 55 4 2025 12 22 Mixed Disputes under the 1982 United Nations Convention on the Law of the Sea With A Focus on the South China Sea Arbitration اختلاف مختلط ناشی از کنوانسیون 1982 حقوق دریاها با تأکید بر قضیه داوری دریای جنوبی چین 2371 2394 103977 10.22059/jplsq.2023.349819.3199 FA معصومه عباسی دانش‌آموخته دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. احمد مؤمنی‌راد دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2022 10 20 In the international dispute settlement system under the law of the sea, based on Part XV of the 1982 United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS), mixed disputes arise when disagreements over the interpretation or application of the Convention’s provisions are intertwined with territorial disputes. This intertwinement creates a multi-layered dispute that must be addressed from multiple perspectives. Given that territorial sovereignty falls outside the scope of the 1982 Convention, the question arises as to how mixed disputes can be resolved through the competent bodies established under the Convention. In the case of the Philippines v. China, submitted to arbitration under Annex VII, China argued that the dispute concerned territorial sovereignty, which lies outside the scope of the Convention. In contrast, the Philippines maintained that the dispute was multi-layered and that adjudicating its claims did not necessitate addressing territorial sovereignty. Furthermore, the prohibition on addressing one aspect of the dispute does not imply that the tribunal lacks jurisdiction over other aspects. The purpose of this study is to examine mixed disputes and the criteria used by the tribunal in establishing its jurisdiction in the Philippines v. China case with respect to such disputes. The research employs a descriptive-analytical methodology relying on library-based sources. در نظام حل‌وفصل اختلافات بین‌المللی در حوزۀ حقوق بین‌الملل دریاها بر اساس مقررات بخش پانزدهم کنوانسیون 1982 حقوق دریاها زمانی‌که حل اختلافات دربارۀ تفسیر یا اجرای مقررات کنوانسیون با اختلافات سرزمینی آمیخته شود، اختلافات مختلط تجلی می‌یابد. این آمیختگی موجب چندلایه شدن اختلاف می‌شود که باید از چند حیث رسیدگی شود. با توجه به خروج موضوعی حاکمیت سرزمینی از کنوانسیون 1982 حقوق دریاها، این مسئله مطرح می‌شود که حل اختلافات مختلط، چه طور می‌تواند از طریق مراجع صلاحیتدار کنوانسیون رسیدگی شود. در پروندۀ فیلیپین علیه چین که نزد دیوان داوری طبق ضمیمۀ 7 مطرح شده بود، چین تأکید داشت که اختلاف در زمینۀ حاکمیت سرزمینی است که در حوزۀ کنوانسیون نیست، اما فیلیپین معتقد به چندلایه بودن اختلاف بود که رسیدگی به خواسته‌هایش، ملازمه‌ای با ورود به حاکمیت سرزمینی نداشت و اینکه ممنوعیت رسیدگی به یک جنبه از اختلاف، به معنای عدم صلاحیت مرجع رسیدگی به دیگر جنبه‌های اختلاف نیست. هدف این پژوهش بررسی اختلاف مختلط و ملاک و معیار دیوان در احراز صلاحیتش در پروندۀ فیلیپین علیه چین نسبت به این نوع اختلافات است. شیوۀ انجام این تحقیق توصیفی-تحلیلی با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای است. https://jplsq.ut.ac.ir/article_103977_f183d1f5c39d2033665d275e4889b370.pdf