دانشگاه تهران فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران 2423-8120 مقالات آماده انتشار 2026 10 23 Effects of Soft Law in the Field of Climate Change اثرات حقوق نرم در حوزۀ تغییرات اقلیمی 1 26 105926 10.22059/jplsq.2024.374661.3510 FA محسن عبداللهی دانشیار گروه حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران سید سجاد حسینی دامیری دانشجوی دکتری تخصصی حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2024 04 16 Scientific evidence shows that global warming and climate change are real and alarming phenomena that have been intensified by human activities. Climate change is a global challenge that cannot be solved by any single country alone, and addressing this phenomenon requires the cooperation and commitment of countries through international law regimes, both hard and soft. Due to the rapid changes and dynamics of the climate change phenomenon, hard law is often unable to provide comprehensive and complete responses, and soft law can serve as a complement to fill legal gaps and offer new solutions to combat this phenomenon. The binding commitments related to climate change, including the United Nations Framework Convention on Climate Change, the Kyoto Protocol, and the Paris Agreement, are influenced by soft law in their formation and implementation. Soft law facilitates international cooperation in the field of climate change, increases public awareness of the risks of climate change and the need for action, and provides flexible and adaptable solutions with national sovereignty that create a basis forconcluding an  agreement and implementing a legal rules and norms among independent states with different and conflicting interests. شواهد علمی نشان می‌دهد گرمایش ‌زمین و تغییرات اقلیمی یک پدیدۀ واقعی و نگران‌کننده است، که در اثر فعالیت‌های انسانی تشدید شده است. تغییرات اقلیمی چالشی جهانی است که به‌تنهایی توسط هیچ کشوری قابل‌حل نیست و برای مقابله با این پدیده، نیاز به همکاری و تعهد کشورها در قالب رژیم‌های حقوق بین‌الملل اعم از سخت و نرم وجود دارد. به دلیل اینکه حقوق سخت در بسیاری از موارد به دلیل تغییرات سریع و پویایی پدیدۀ تغییرات اقلیمی، قادر به ارائۀ پاسخ‌های جامع و کامل نیست، حقوق نرم می‌تواند به‌عنوان مکمل حقوق سخت در پر کردن خلأهای حقوقی و ارائۀ راهکارهای جدید برای مقابله با این پدیده عمل کند. تعهدات سخت مرتبط با تغییرات اقلیمی که متشکل از کنوانسیون چارچوب تغییرات اقلیمی، پروتکل کیوتو و موافقت‌نامۀ پاریس است، هم در شکل‌گیری و هم در اجرای این تعهدات متأثر از حقوق نرم است. حقوق نرم با تسهیل همکاری بین‌المللی در زمینۀ تغییرات اقلیمی، افزایش آگاهی عمومی از خطرات تغییرات اقلیمی و ضرورت اقدام برای مقابله و نیز ارائۀ راهکارهای منعطف و سازگار با حاکمیت ملی کشورها، زمینۀ ایجاد توافق و اجرای قواعد و هنجارهای حقوقی را میان کشورهای مستقل، اما با منافع متفاوت و متضاد، فراهم می‌آورد. https://jplsq.ut.ac.ir/article_105926_6c5db57d5d9c32d6dd056a778c838d8e.pdf