دانشگاه تهران فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران 2423-8120 49 3 2019 09 23 The Legal Status of Activities Affecting Underwater Cultural Heritage وضعیت حقوقی فعالیت‌های مؤثر بر میراث فرهنگی زیرآب 881 895 70624 10.22059/jplsq.2018.247083.1629 FA محمد رضوی راد دانش‌آموخته دوره دکتری تخصصی حقوق بین‌الملل عمومی، گروه حقوق عمومی و بین‌الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ژانت الیزابت بلک دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی و عضو هیئت‌ علمی مدعو گروه حقوق عمومی و بین‌الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2017 12 02 Although much of the information derived from underwater remains is the result of activities whose primary object has not been the protection of underwater cultural heritage, UNESCO’s Convention on Underwater Cultural Heritage (2001), in principle, was not designed to address activities incidentally affecting underwater cultural heritage. Only article 5 of the Convention explicitly addresses this issue while these activities are implicitly referred to in several regulations. In maritime zones lying within 12 miles from the baseline, these activities are not subject to the provisions of the Convention and thus fall under the general provisions of the 1982 Convention. In those maritime zones beyond 12 miles, in practice, any activity may activate the reporting, notification and protection mechanisms of the treaty; there is no distinction between the types of state activities undertaken in these different maritime zones. اگرچه بیشتر اطلاعات به‌دست‌آمده از بقایای زیرآب در نتیجۀ فعالیت‌هایی است که هدف اولیۀ آنها میراث فرهنگی زیرآب نبوده، با وجود این، کنوانسیون 2001 یونسکو در اساس برای پرداختن به فعالیت‌هایی که به‌طور تصادفی بر میراث مزبور اثر می‌گذارند، طراحی نشده است. تنها مادۀ 5 کنوانسیون به‌صراحت به این موضوع پرداخته و در چند مقررۀ دیگر به‌طور تلویحی به این فعالیت‌ها اشاره ‌شده است. در مناطق دریایی تا 12 مایل از خط مبدأ، این دسته از فعالیت‌ها تحت پوشش مقررات حفاظتی کنوانسیون مزبور قرار ندارند و در نتیجه همچنان ذیل مقررات عام کنوانسیون 1982 قرار می‌گیرند. اما در مناطق دریایی فراسوی 12 مایل، در عمل هر گونه فعالیتی می‌تواند سازوکارهای گزارش‌دهی، اطلاع‌رسانی و محافظت را فعال کند، بنابراین از این‌ نظر تمایزی میان نوع فعالیت‌های دولت‌ها در این مناطق دریایی وجود ندارد. https://jplsq.ut.ac.ir/article_70624_cc771f3c6d4ffe15f8c92770930b93e3.pdf