دانشگاه تهران فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران 2423-8120 52 1 2022 03 21 Elaborating Gender Justice Standrds in the International Law of Social Security تبیین موازین عدالت جنسیتی درحوزه حقوق بین‏ الملل تأمین اجتماعی 69 95 83805 10.22059/jplsq.2021.310340.2568 FA محمدمهدی حسینمردی دانش ‏آ‏موخته دکترای حقوق بین ‏الملل، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران حسن خسروی دانشیار، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران رضا موسی زاده دانشیار، دانشکده روابط بین‏الملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران مجتبی بابایی استادیار، گروه حقوق دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران Journal Article 2020 09 27 To elaborate the relationship between international standards of welfare and genderism, this essay examines the share of women and girls entitled to social security benefits based on value-based, and need-based cores, considering that its fair expansion protects the poor and fulfills their legitimate demands without discrimination. The present contribution will try to explain the process of transformation in the 21st century social security law, along with the generational transition, the demographic revolution, and the growth of harms that affect vulnerable people. Gender justice, despite different  cultural understandings of this concept, is a basis under which  the domestic policy-making process allows everyone to have equal access to opportunities in both employment-based and protection-based social security. The findings of this study indicate that the main drawback of using gender justice in social security systems is that it eliminates the difference between the disadvantaged and the lacks fair and up-to-date welfare standards. این مقاله با هدف بررسی ارتباط میان موازین بین‌المللی رفاه و جنسیت‌گروی، سهم زنان و دوشیزگان مستحق از مزایای تأمین اجتماعی را حول دو هستة ارزش‌محور و نیازمحور مورد توجه قرار داده است، با این نگاه که توسعة عادلانة آن راهگشای حمایت از زندگی شریف تهیدستان و برآوردن خواسته‌های مشروع آنها بدون تبعیض است. نوشتار ‌حاضر با تکیه بر اسناد جهانی و رویة حقوق عمومی دولت‌ها، سعی داشته فرایند تحول در حقوق تأمین اجتماعی سدة بیست‌ویکم را همراه با جریان گذار نسلی، انقلاب جمعیتی و رشد تصاعدی آسیب‌ها از عاملیت‌ها و پویش‌های اثرپذیر بر سرنوشت قشر آسیب‌پذیر نشان ‌دهد. عدالت جنسیتی، با وجود اختلاف نظر در فاهمه‌های فرهنگی جهان نسبت به آن، پشتوانه‌ای است برای اینکه در سیر سیاستگذاری‌های داخلی کشورها همگان بتوانند به ظرفیت‌ها و فرصت‌های دو قلمروِ اشتغال‌محور و حمایت‌محور تأمین اجتماعی دسترسی داشته باشند. نتیجة پژوهش، کاستی اساسی به‌کارگیری عدالت جنسیتی را در تفاوت‌زدایی از مستمندان، عدم ارائة شاخص‌های رفاهی منصفانه و به‌روز، در نظام‌های اجتماعی ذکر کرده است. https://jplsq.ut.ac.ir/article_83805_b30dacdcc171e71fdae41386c634cbe1.pdf