فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران
دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

تأملی بر آثار حقوقی الحاق جمهوری اسلامی ایران به توافقنامۀ پاریس در خصوص تغییرات اقلیمی

نویسنده

مهدی پیری

استادیار، گروه حقوق عمومی و بین‌الملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

https://doi.org/10.22059/jplsq.2018.226502.1729
چکیده
آخرین سندی که در چارچوب کنوانسیون سازمان ملل متحد در خصوص تغییرات اقلیمی به‌منظور مقابله با تغییرات اقلیمی تنظیم شده، توافقنامۀ پاریس است. به‌موجب این توافقنامه هر یک از دولت‌ها موظف هستند برنامه مشارکت ملی خود که مشتمل بر اقدامات آنها در راستای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و سازگاری با شرایط ناشی از تغییرات اقلیمی می باشد را با توجه به توان داخلی خود ارائه نماید. در این مقاله ماهیت توافقنامه و آثار حقوقی الحاق به آن با توجه به کنوانسیون چارچوب و دیگر اسناد متناظر مورد توجه قرار گرفته است. پس از بررسی ماهیت و مفاد توافقنامۀ پاریس مشخص شد برخی تعهدات مندرج در آن قبلاً در دیگر اسناد متناظر مورد پذیرش قرار گرفته‌اند و از سوی دیگر، الحاق به توافقنامۀ پاریس به‌طور خاص تعهدات جدیدی را با توجه به برنامه‌های ارائه‌شده برای دولت‌های عضو به‌همراه خواهد داشت؛ به‌ویژه آنکه تکالیف مشخصی در زمینۀ شفافیت در ارائۀ اطلاعات و همکاری در کنترل پایبندی دولت‌ها در اجرای برنامه‌های ملی نیز در توافقنامه مورد توجه قرار گرفته است. در نتیجه برای الحاق به توافقنامۀ پاریس ضروری است اقدامات متناسب توسط دولت در جهت تحقق اهداف و تکالیف مندرج در توافقنامه و برنامۀ مشارکت ملی انجام پذیرد تا علاوه‌بر بهره‌مندی از همکاری‌های بین‌المللی مندرج در توافقنامه با آثار ناشی از عدم پایبندی به مفاد موافقت‌نامه نیز مواجه نگردد.

کلیدواژه‌ها

برنامه مشارکت ملی دولت ها
پروتکل کیوتو
تغییرات اقلیمی
توافقنامه پاریس
کنوانسیون چارچوب تغییر اقلیم

عنوان مقاله English

A Comment on the Legal Consequences of Ratification of the Paris Agreement on Climate Change by the I.R. Iran

نویسنده English

Mahdi Piri
چکیده English

In response to global warming and climate change, the international community has taken a variety of actions, most notably the conclusion of the UN Framework Convention on Climate Change and its subsequent protocols. The most recent document, which has been agreed under the Framework Convention on Climate Change is the Paris Agreement. The Paris agreement, although formulated as a separate treaty, is part of the Framework Convention on Climate Change. Accession to this agreement for the Government of the Islamic Republic of Iran as one of the members of the Framework Convention on Climate Change will have significant legal and economic effects and consequences. This paper examines the nature of the Paris Agreement and legal consequences of the accession of the Islamic Republic of Iran from the perspective of international law. In this paper, the text of the agreement is dealt with and in particular certain obligations on Member States will be discussed. Furthermore, the monitoring and compliance mechanism required by the Paris Agreement and its enforcement will be elaborated.

کلیدواژه‌ها English

Paris agreement"
" the UN Framework Convention on Climate Change"
" Kyoto Protocol"
" greenhouse emission"
" global warming

  1. 1. فارسی

    1. شیروی، عبدالحسین (1390). «پروتکل کیوتو و تأمین مالی طرح‌های اقتصادی در دولت‌های در حال توسعه»، مجلۀ پژوهش حقوق عمومی، ش 32، ص 230 – 205.

    2. عبدالهی محسن (1389). «تغییرات آب و هوایی: تأملی بر راهبردها و تدابیر حقوقی سازمان ملل متحد»، فصلنامۀ حقوق، ش 40، ص 213-193.

    2. انگلیسی

    A)Books

    1. Caldwell, K.L. (2009). Principle of sustainable Development In: Giancarlo Barbiroli (ed), Principles of Sustainable Development,Vol I ,pp. 1-42. EOLSS Publications.
    2. Fitzmaurice, M.,( 2010). The principle of sustainable development in international development law;pp. 112,137, in: Maniruzzaman,M., Schwabach, A. Cockfield,A.J Dan Tarlock, A, Dernbach, J, and Maria Kutting, G.(eds.), International Sustainable Development Law, EOLSS Publications.
    3. Leggett, J.A and Lattanzio , R.K.,(2017). Climate Change: Frequency Asked Questions About the 2015 Paris Agreemnt, In: Miller Shirley(ed.) The 2015 Paris Agreement on Climate Change, Nova Science Publishers, Inc.
    4. Pallemaerts,M, Williams,R., (2006). Climate Change: the International and European Policy Framework, in: Deketelaere K. and Peeters , M(eds), EU Climate Change Policy: The Challenge of New Regulatory Initiatives ( pp. 22–50), Edward Elgar Publishing.
    5. Peel, J (2005). The Precautionary Principle in Practice: Environmental Decision-making and Scientific Uncertainty, Federation Press.
    6.  

     

    B)Articles

    1. Duarte C M, et al,(2012). “Abrupt Climate Change in the Arctic”, 2 Nature climate change, 60
    2. Handl, G. (1997). “Compliance control mechanisms and international environmental obligations”, Tul. J. Int'l & Comp. L., 5, 29;
    3. Heyvaert, V. (2009).»Levelling down, levelling up, and governing across: three responses to hy bridization in international law«, European Journal of International Law, 20(3), 647-674.
    4. Mustafa B., Reilly J.M, and Jacoby, H.D., (2000). “The Kyoto Protocol and developing countries”, Energy Policy 28.8: 525-536.
    5. Padget, L., & Dunning-Davies, J., (2008). “Some Comments on the Possible Causes of Climate Change”, arXiv preprint arXiv:0806.3418.
فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران
دوره 48، شماره 4
زمستان 1397
صفحه 887-908

  • تاریخ دریافت 10 اردیبهشت 1397
  • تاریخ بازنگری 07 تیر 1397
  • تاریخ پذیرش 12 تیر 1397

صفحه اصلی

اصول اخلاقی انتشار مقاله

فرایند ارزیابی و پذیرش مقالات

ارسال مقاله

بانک‌ها و نمایه‌نامه‌ها

تماس با ما