نوع مقاله : علمی-پژوهشی
نویسنده
دانشآموختۀ مقطع دکتری حقوق نفت و گاز، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
توسعۀ کشتیهای خودران منجر به انتقال تصمیمگیری به مرکزی غیر از کشتی و ظهور اشخاص جدید از جمله راهبر از راه دور در صنعت دریانوردی شده است. میزان مداخلۀ راهبر میتواند بهصورت نظارت صرف تا مداخلۀ کامل باشد. مسئلۀ قابل ملاحظه این است که آیا میتوان راهبر را بهعنوان فرمانده یا خدمۀ کشتی شناسایی کرد. اسناد بینالمللی دارای مقررات متفاوتی در این زمینه هستند که در این مقاله با توسل به روش توصیفیـ تحلیلی به آن پرداخته شده است. با توجه به عمدۀ اسناد بینالمللی و قانون دریایی ایران، شناسایی راهبر از راه دور بهعنوان بازیگر جدید در صنعت دریایی میتواند همخوانی و انطباق بیشتری با اسناد مذکور داشته باشد. بازیگر جدید میتواند همانند نیروی کار عادی بر طبق قوانین و مقررات سرزمینی محل فعالیت دیده شود و یا اینکه بهعنوان پیمانکار و ارائهدهندۀ خدمات به کشتیهای خودران در نظر گرفته شود. ازاینرو، وضع قوانین و مقرارات هماهنگ، جامع و یکپارچه در این حوزه اهمیت دارد. با وجود این، در دورۀ گذار تا تنظیم قوانین و مقررات مناسب و کارآمد در این خصوص، چارهای جز اعمال برخی از مقررات ناظر به فرمانده یا خدمه، بهویژه در چارچوب اسناد بینالمللی هدف محور، وجود ندارد. بهرغم این موضوع، ضروری است چارچوب حقوقی مناسب بهصورت سند بینالمللی جامع درخصوص کشتیهای خودران و وضعیت حقوقی، وظایف و مسئولیتهای راهبر از راه دور تنظیم شود.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Legal Status of Remote Operator of MASS in International Documents and the Iranian Maritime Law
نویسنده [English]
- Farideh Shabani
Ph.D in Oil and Gas Law, Faculty of Law & Political Science, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده [English]
The development of MASS has given rise to shift of decision-making process into a center except for that Maritime Autonomous Surface Ship (MASS) and emergence of new person such as a remote operator (RO) in the maritime industry. The significance issue is whether we can identify RO as a master and crew of a ship or not. There are different provisions in international instruments in this respect which are studied based on descriptive-analytical method. Regarding international conventions and Iran Maritime Code, the identification of RO as the new actor could be in line with those provisions. The new actor could be considered as an employee in shore-based center or as a service provider to MASS. Therefore, it is required to enact comprehensive and integrated laws and regulations. However, in the transition period and up to the development of efficient and proper laws and regulations, there is no option except for fill this gap by applying the provisions of existing conventions, particularly goal-based ones, pertaining to master or crew. However, it is required that the proper legal framework in the form of a comprehensive international instrument for MASS and legal status, duties, and liabilities of RO to be developed.
کلیدواژهها [English]
- Remote Operator
- Master
- MASS
- Legal Status
- The Iranian Maritime Law
- International Documents
- A) Books
- Amaxilati, Z. (2022). “The human element in autonomous shipping” in Disruptive Technologies, Climate Change and Shipping, ed. Soyer, B., Tettenborn A., London, Routledg, 114-126.
- Baughen, S. (2021). “Unmanned Vessels and International Conventions for the Carriage of Goods by Sea” in Artificial Intelligence and Autonomous Shipping: Developing the International Legal Framework, edited by Soyer B., Tettenborn A., Oxford: Hart Publishing, Bloomsbury Collections, 81-98.
- Cartner, J. A. C., Fiske, R., & Leiter, T. (2009). The International Law of the Shipmaster, London: Informa.
- Davies, M., & Dicky, A. (1995). Shipping Law, LBC Information Services, 2 1995.
- Logchem, Y. V. (2021). “International Law of the Sea and Autonomous Cargo Vessels” in Artificial Intelligence and Autonomous Shipping: Developing the International Legal Framework, edited by Soyer B., Tettenborn A., Oxford: Hart Publishing, Bloomsbury Collections, 25-62.
- Soyer, B. (2021). “The Future of Autonomous Shipping –The Regulatory Challenge”, in Artificial Intelligence and Autonomous Shipping: Developing the International Legal Framework, edited by Soyer B., Tettenborn A, Oxford: Hart Publishing, Bloomsbury Collections, 163-183.
- Sözer, I. B. (2024). Unmanned Ships and The Law. London: Informa.
- Walker, G. (2012). Definitions for the Law of the Sea: Terms Not Defined by the 1982 Convention. Leiden; (2012) Boston: Martinus Nijhoff Publishers.
- B) Articles
- Chen, L. (2000). Seaworthiness in Charterparties. Business Law, 3, 1-28
- Choi, J., & Lee, S. (2021). Legal Status of the Remote Operator in Maritime Autonomous Surface Ships (MASS) Under Maritime Law. Ocean Development & International Law, 52 (4), 445-462, doi: 10.1080/00908320.2022.2036276.
- Parker, J. (2021). The challenges posed by the advent of maritime autonomous surface ships for international maritime law. Aust N Z Marit Law, 35, 31–42.
- Ringbom, H. (2020). Legalizing Autonomous Ships. Ocean Yearbook Online, 34 (1), 429-460, https://doi.org/10.1163/9789004426214_019.
- Ringbom, H., & Veal, R. (2017). Unmanned ships and the international regulatory framework. International Maritime Law, 23 (2), 100-118.
- Vojković, G., & Milenković, M. (2020). Autonomous ships and legal authorities of the ship master. Case Studies on Transport Policy, 8 (2), 333-340, https://doi.org/10.1016/j.cstp.2019.12.001.
- Xing, W., & Zhu, L. (2021). A functional approach to reassessing the legal status and navigational rights of ships and ship-shaped structures. Transport Policy, 106, 120–130, https://doi.org/10.1016/j. tranpol.2021.03.025.
- Yoo, J., & Shan, D. (2019). Legal Status of An Onshore Remote Controller of Maritime Autonomous Surface Ships ("Mass") Under The Canadian Maritime Law and IMO International Conventions. 54th Annual Meetings of the Canadian Transportation Research Forum, at Vancouver, British Columbia.
- C) Other
- CMI (2018). International Working Group Position Paper on Unmanned Ships and the International Regulatory Framework, available via: https://comitemaritime.org/wp-content/uploads/2018/0 5/CMI-Position-Paper-on-Unmanned-Ships.pdf.
)