1. فارسی

الف) کتاب‌ها

1. فلسفی، هدایت‌اله (1390). صلح جاویدان و حکومت قانون، دیالکتیک همانندی و تفاوت. تهران: فرهنگ نشر نو.
2. کسسه، آنتونیو (1376). حقوق بین‌الملل در جهانی نامتحد. ترجمة مرتضی کلانتریان، تهران: طرح نو.
3. موحد، محمدعلی (1381). در هوای حق و عدالت، از حقوق طبیعی تا حقوق بشر. تهران: کارنامه.

ب) مقالات

4. آزادبخت فرید (1389). پارادایم میان‌رشته‌ای حقوق بین‌الملل: یک بررسی سیستمی با روابط بین‌الملل. فصلنامة مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 3 (1)، 135-171.
5. جلالی، محمود و امیر مقامی (1390). کارکرد حقوق بین‌الملل در فرایند جهانی‌ شدن حقوق. فصلنامة حقوق، 41 (3)، 97-116.
6. رالز، جان (1387). لیبرالیسم سیاسی. ترجمة مراد ثقفی. گفتگو، (52)، 7-38.
7. رستم‌زاد، حسین‌قلی (1384). جامعة بین‌المللی و تعهدات بین‌المللی (Erga Omnes). مجلة حقوقی بین‌المللی، 22 (33)، 9-71.
8. شهابی، مهدی (1392). از حقوق مدرن تا حقوق پست‌مدرن، تأملی در مبانی تحول نظام حقوقی. تحقیقات حقوقی، 16 (62)، 637-686.
9. فلسفی، هدایت‌اله (1381الف). حق، صلح و منزلت انسانی، تأملاتی در مفاهیم قاعدۀ حقوقی، ارزش اخلاقی و بشریت. مجلة حقوقی بین‌المللی، 19 (26)، 5-130.
10. فلسفی، هدایت‌اله (1381ب). ملل متحد و آرمان بشریت. تحقیقات حقوقی،5 (35)، 7-30.
11. کدخدایی، عباسعلی و امیر مقامی (1395). ساختار آنالوگ حقوق بین‌الملل. مطالعات حقوق عمومی، 46 (3)، 465-489.
12. کربنیه، جین و ماتیوت، آندره (1381). ساختار در حقوق خصوصی و عمومی. ترجمة ناصر علی منصوریان، مجلة تخصصی دانشگاه علوم اسلامی رضوی، 2 (2)، 183-194.
13. کریستنسن، گوردن (1377). جامعة مدنی جهانی و حاکمیت حقوق بین‌الملل. ترجمة حسین شریفی طرازکوهی، راهبرد، 15 و 16، 87-106.

2. انگلیسی
3. A) Books
4. Boas, G. (2012). Public International Law. Northampton: Edward Eelgar Publishing.
5. Bederman, D. J. (2002). The Spirit Of International Law. Georgia: University of Georgia Press.
6. Boucher, D. (2009). The Limits Of Ethics In International Relation, Natural Law, Natural Rights, And Human Rights In Transition. Oxford: Oxford University Press.
7. Chen, L. C. (2015). An Introduction To Contemporary International Law, A Policy-Oriented Perspective. Oxford: Oxford University Press.
8. Covell, C. (2004). Hobbes, Realism And The Tradition Of International Law. New York: Palgrave Macmillan.
9. Crawford, R. (2000). Idealism and Realism in International Relations, Beyond the Discipline. London: Routledge.
10. Gray, C. (2002). The Principle Of Non-Use Of Force, In The United Nations And The Principles Of International Law. Edited by Vaughan Lowe And Colin Warbrick. London: Routledge.
11. Howse, R. L., & Nicolaidis, K. (2008). Democracy Without Sovereignty: The Global Vocation Of Political Ethics, In The Shifting Allocation Of Authority In International Law Considering Sovereignty, Supremacy And Subsidiarity, edited by Tomer Broude and Yuval Shany. Oxford: Hart Publishing.
12. Hurrell, A. (2007). On Global Order Power, Values, and the Constitution of International Society. Oxford: Oxford University Press.
13. Klabbers, J., Peters, A., & Ulfstein, G. (2009). The Constitutionalization of International Law. Oxford: Oxford University Press.
14. Ohlin, J. D. (2015). The Assault On International Law. Oxford: Oxford University Press.
15. Pulkowski, D. (2008). Structural Paradigms Of International Law, In The Shifting Allocation Of Authority In International Law Considering Sovereignty, Supremacy And Subsidiarity, edited by Tomer Broude And Yuval Shany. Oxford: Oxford, Hart Publishing.
16. Skordas, A. (2007). Self-determination of peoples and transnational regimes: a foundational principle of global governance, in Transnational Constitutionalism, International and European Perspectives. Edited by Nicholas Tsagourias. Cambridge: Cambridge University Press.
17. Snyder, F. (2003). The Unfinished Constitution of The European Union: Principles, Processes and Culture, In European Constitutionalism Beyond The State, edited by J. H. H. Weiler And Marlene Wind. Cambridge: Cambridge University Press.
18. Von Bernstorff, J., & Dunlap, T. (2010). The Public International Law Theory Of Hans Kelsen, Believing In Universal Law. Cambridge: Cambridge University Press.
19. Wacks, R.(2006). Philosophy of Law, A Very Short Introduction, New York: Oxford University Press.

1. B) Articles
2. Charney, J. (1993). Universal International Law. AJIL, 87 (4), 529-551. https://doi.org/10.2307/2203615
3. Mattheis, C. (2012). The System Theory of Niklas Luhmann and the Constitutionalization of the World Society. GJIL, 4 (2), 624-647. 3249/1868-1581-4-2-mattheis
4. Lee, H. E., & Lee, S. (2010). Positivism In International Law: State Sovereignty, Self-Determination, And Alternative Perspectives. AYIL, 16, 1-24.
5. Onuf, N. (1994). The Constitution of International Society. EJIL, 5 (1), 1-19. https://doi.org/10.1093/oxfordjournals.ejil.a035857
6. Pureza, José Manuel (2012). New Regionalism and Global Constitutionalism: Allies, Not Rivals. ESIL Conference Paper Series, 2 (1), 1-12.
7. Reus-Smit, C. (1997). The Constitutional Structure of International Society and the Nature of Fundamental Institutions. International Organization, 51 (4), 555-589. https://doi.org/10.1162/002081897550456
8. Ulfstein, G. (2012). The Relationship Between Constitutionalism and Pluralism. Goettingen Journal of International Law, 4(2), 575-583. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2176224
9. Vidmar, J. (2013). Rethinking Jus Cogens After Germany V. Italy: Back To Article 53?. Netherlands International Law Review, 60 (1), 1-25. https://doi.org/10.1017/S0165070X12001015

3. اسناد و معاهدات بین‌المللی
4. Convention on Succession of States, 1978, Art. 11.
5. ICJ (1986), Case Concerning Military And Paramilitary Activities In And Against Nicaragua (Nicaragua V. United States Of America).
6. ILC, (2006), Conclusions Of The Work Of The Study Group On The Fragmentation Of International Law: Difficulties Arising From The Diversification And Expansion Of International Law, 2006, Adopted By The International Law Commission At Its Fifty-Eighth Session, In 2006, And Submitted To The General Assembly As A Part Of The Commission’s Report Covering The Work Of That Session (A/61/10, Para. 251). Yearbook Of The International Law Commission, 2006, Vol. II, Part Two.